Η προσθήκη πνευστών στο νέο άλμπουμ «Timeless» δίχασε τους θαυμαστές, αναγκάζοντας την ομάδα του Prince να διαψεύσει κατηγορηματικά τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
Το θησαυροφυλάκιο του Paisley Park στη Μινεσότα αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν από τους μεγαλύτερους μύθους της σύγχρονης μουσικής ιστορίας, κρύβοντας εκατοντάδες ανέκδοτες ηχογραφήσεις του Prince.
Δέκα χρόνια μετά τον ξαφνικό θάνατό του τον Απρίλιο του 2016, η κυκλοφορία του νέου άλμπουμ «Timeless» ήρθε να ρίξει νέο φως σε αυτό το αρχείο, συγκεντρώνοντας σπάνιο υλικό από όλο το φάσμα της πορείας του. Ωστόσο, η αποκάλυψη των τραγουδιών συνοδεύτηκε γρήγορα από έντονες συζητήσεις ανάμεσα στους ακροατές για την αυθεντικότητα των ηχητικών παρεμβάσεων.
Στο επίκεντρο της διαμάχης βρέθηκε το τραγούδι «Calabama», μία soul σύνθεση με έντονα funk στοιχεία που ηχογραφήθηκε αρχικά το 2003.
Αρκετοί αφοσιωμένοι θαυμαστές που γνώριζαν τις ανέκδοτες ηχογραφήσεις της εποχής παρατήρησαν αμέσως ότι η νέα έκδοση περιλάμβανε ζωντανά πνευστά αντί για τα αρχικά συνθεσάιζερ, εκφράζοντας φόβους για ανεπίτρεπτες αλλοιώσεις. Η υποψία ότι κάποια μέρη μπορεί να είχαν συμπληρωθεί με τη βοήθεια σύγχρονης τεχνολογίας δημιούργησε έντονο προβληματισμό στις τάξεις των φίλων του καλλιτέχνη.
Μπροστά στον θόρυβο που δημιουργήθηκε, οι διαχειριστές της περιουσίας του Prince και η δισκογραφική εταιρεία NPG Records εξέδωσαν αναλυτική ανακοίνωση, εξηγώντας ακριβώς τι συνέβη στο στούντιο.
Όπως διευκρίνισαν, στη γέφυρα του πρωτότυπου τραγουδιού ο Prince ακούγεται να ζητά δύο φορές πνευστά, όμως στις ηχογραφήσεις της εποχής είχε χρησιμοποιήσει προσωρινά ένα συνθεσάιζερ για να καλύψει το κενό. Για την έκδοση του «Timeless», αποφασίστηκε να ολοκληρωθεί η αρχική του πρόθεση με τη συμμετοχή μουσικών που είχαν συνεργαστεί στενά μαζί του.
«Σε απόλυτη συμφωνία με την προσέγγιση του Prince στην παραγωγή και την τραγουδοποιία, συγκεντρώσαμε μία ομάδα πνευστών που έπαιζαν μαζί του στο παρελθόν. Οι μουσικοί αυτοί κλήθηκαν να αντικαταστήσουν το συνθεσάιζερ με τις πραγματικές γραμμές πνευστών που ο ίδιος προόριζε για το τραγούδι, και αυτή ακριβώς η εκδοχή κυκλοφόρησε στο άλμπουμ. Όλα τα αυθεντικά μέρη που είχε ηχογραφήσει ο Prince παραμένουν εντελώς ανέγγιχτα», ανέφεραν οι διαχειριστές της περιουσίας του.
Τα νέα μέρη για τρομπόνι, σαξόφωνο και τρομπέτα εκτελέστηκαν από τους Greg Boyer, Adrian Crutchfield και Lynn Grissett, μουσικούς της απόλυτης εμπιστοσύνης του εκλιπόντος που αναφέρονται κανονικά στις σημειώσεις του δίσκου. Παράλληλα, η επίσημη πλευρά φρόντισε να διαλύσει κάθε σενάριο περί ψηφιακής παραποίησης της φωνής ή των οργάνων.
«Με εξαίρεση το “Calabama”, καμία άλλη ηχογράφηση στο “Timeless” δεν υπέστη προσθήκες μετά τον θάνατό του. Και φυσικά, δεν χρησιμοποιήθηκε σε καμία περίπτωση τεχνητή νοημοσύνη στη μουσική του Prince. Στόχος μας είναι να τιμούμε την καλλιτεχνική του κληρονομιά με απόλυτο σεβασμό», υπογράμμισε η ανακοίνωση.
Η διευκρίνιση αυτή δεν έπεισε ωστόσο όλους τους πιστούς ακόλουθους του καλλιτέχνη, πολλοί από τους οποίους θεωρούν ότι τα αρχεία του θα έπρεπε να παραμένουν απολύτως ανέπαφα.
Όπως σχολίασαν αρκετοί χρήστες, ο Prince συνήθιζε να φωνάζει για πνευστά ακόμη και σε τραγούδια όπου επέλεγε συνειδητά να κρατήσει τον ήχο των synthesizers. Για τους υποστηρικτές αυτής της άποψης, η γοητεία του αρχείου βρίσκεται στην ακατέργαστη αλήθεια του και όχι στην εκ των υστέρων τελειοποίησή του.
Το «Timeless» σχεδιάστηκε ως ένα μουσικό πανόραμα που καλύπτει ολόκληρη την καλλιτεχνική του πορεία, από τα πρώτα του βήματα μέχρι τις τελευταίες μέρες της ζωής του.
Η συλλογή ανοίγει με το «I Am You», μία ηχογράφηση του 1977 όταν ο Prince ήταν μόλις δεκαεννέα ετών, και κλείνει με μία ζωντανή εκτέλεση του «How Come U Don’t Call Me Anymore?», ηχογραφημένη στο Όουκλαντ έναν μήνα πριν φύγει από τη ζωή. Μέσα από αυτά τα δέκα τραγούδια, αναδεικνύεται η αδιάκοπη εξέλιξη μιας μοναδικής μουσικής ιδιοφυΐας.
Απαντώντας στις διαφορετικές απόψεις, οι διαχειριστές της περιουσίας του δεσμεύτηκαν να προσφέρουν στο μέλλον ακόμη περισσότερες πληροφορίες για κάθε ακυκλοφόρητο τραγούδι που βγαίνει στο φως.
«Αντιλαμβανόμαστε ότι ορισμένοι ίσως διαφωνούν με τη συμπλήρωση ενός ημιτελούς τμήματος στο “Calabama”, έστω και αν χρησιμοποιήθηκαν έμπιστοι συνεργάτες του Prince σύμφωνα με το όραμά του. Κατανοούμε απόλυτα ότι δεν θα συμφωνούν όλοι με κάθε απόφαση που λαμβάνεται γύρω από τη μουσική του, όμως εκτιμούμε βαθιά το πάθος και τις γνώσεις των θαυμαστών. Το γεγονός ότι ορισμένες ηχογραφήσεις στο αρχείο του έμειναν ημιτελείς δεν θα έπρεπε να εμποδίζει την κυκλοφορία τους», κατέληξε η ανακοίνωση.
Η υπόθεση του «Calabama» φέρνει στην επιφάνεια το διαρκές ηθικό και αισθητικό δίλημμα γύρω από τη διαχείριση της παρακαταθήκης μεγάλων μουσικών μορφών. Για έναν καλλιτέχνη που έλεγχε με εμμονική ακρίβεια κάθε νότα και κάθε ανάσα στη δισκογραφία του, οποιαδήποτε παρέμβαση μετά θάνατον μοιάζει αναπόφευκτα με παρακινδυνευμένη επιλογή.
Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, η ένταση αυτών των συζητήσεων αποδεικνύει ότι ο Prince παραμένει ένας ζωντανός και επιδραστικός καλλιτέχνης που συνεχίζει να συγκινεί και να προκαλεί έντονο διάλογο.
