Ένα άγνωστο χειρόγραφο γράμμα από το καλοκαίρι του 1962, κρυμμένο για έξι δεκαετίες από την οικογένεια του Charlie Watts, αποκαλύπτει την απεγνωσμένη προσπάθεια των Rolling Stones να αλλάξουν τη μοίρα τους.
Στο πίσω μέρος ενός φακέλου με παραλήπτη τον «Κύριο C. Watts» στο πατρικό του σπίτι στο Γουέμπλεϊ της Αγγλίας, κρυβόταν μια ανορθόδοξη πρόσκληση που έμελλε να γράψει ιστορία. Ήταν καλοκαίρι του 1962 όταν ο κιθαρίστας και συνιδρυτής των Rolling Stones, Brian Jones, αποφάσισε να συντάξει ένα χειρόγραφο γρεμμα γεμάτο αγωνία και νεανικό πείσμα. Στο υστερόγραφο εκείνης της επιστολής, δεν δίστασε να καταθέσει με απόλυτη ωμότητα την απόγνωσή του: «Ο τωρινός μας ντράμερ είναι απαίσιος!».
Αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο διατηρήθηκε για περισσότερα από εξήντα χρόνια στην κατοχή της αδελφής του Charlie Watts, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Πλέον ετοιμάζεται να κάνει την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στις 15 Δεκεμβρίου, στη δημοπρασία Rock & Pop του οίκου Sotheby’s στη Νέα Υόρκη. Με την εκτιμώμενη τιμή πώλησης να κυμαίνεται ανάμεσα στα 70.000 και 80.000 δολάρια, το γράμμα θα εκτίθεται για το κοινό από τις 2 έως τις 15 Δεκεμβρίου.
Την εποχή που γράφτηκε η επιστολή, οι Rolling Stones δεν είχαν καν επισημοποιήσει το όνομά τους και απείχαν μόλις λίγες εβδομάδες από την παρθενική τους ζωντανή εμφάνιση στο Marquee Club του Λονδίνου. Ο Brian Jones λειτουργούσε τότε ως η βασική δημιουργική μηχανή του νεοσύστατου συγκροτήματος, αναζητώντας απεγνωσμένα τους κατάλληλους ανθρώπους για να στελεχώσουν το όραμά του, προτού τα προβλήματα με ουσίες οδηγήσουν στην απόλυσή του το 1969. Η ακρίβεια του Charlie Watts, ο οποίος έπαιζε τότε με τους Blues Incorporated του Alexis Korner, είχε γίνει αμέσως ο μεγάλος διακαής πόθος τους.
Ο εκπρόσωπος του οίκου Sotheby’s, Craig Inciardi, υπογράμμισε τη μοναδικότητα του χειρογράφου για τις απαρχές της βρετανικής rock. «Ελάχιστα έγγραφα μάς φέρνουν τόσο κοντά στη γέννηση ενός θρυλικού συγκροτήματος όσο αυτή η επιστολή», εξήγησε χαρακτηριστικά.
«Γραμμένη λίγες εβδομάδες πριν από την πρώτη ζωντανή εμφάνιση των Rolling Stones, συμπυκνώνει τον ενθουσιασμό και τη φιλοδοξία τους», συνέχισε ο Craig Inciardi. «Αποτελεί μια σπάνια άμεση απόδειξη της επιμονής του Brian Jones να φέρει στο συγκρότημα τον ντράμερ που έμελλε να δώσει ταυτότητα στον ρυθμό τους για σχεδόν έξι δεκαετίες».
Το κείμενο της επιστολής ξεκινά με μια ευγενική αλλά γεμάτη αυτοπεποίθηση προσέγγιση. «Αγαπητέ Charlie, αν θεωρείς αυτό το γράμμα κάπως αυθάδικο, σε παρακαλώ συγχώρεσέ με…», έγραφε ο Jones προτού αναφερθεί στην παρουσία του ντράμερ στους Blues Incorporated. Εκείνη την περίοδο, το συγκρότημα του Alexis Korner αποτελούσε το κορυφαίο rhythm and blues όνομα στη σκηνή του Λονδίνου.
Στη συνέχεια, ο Jones περνούσε κατευθείαν στην ουσία της πρότασής του χωρίς περιττές περιστροφές. «Αν δεν πρόκειται να συνεχίσεις τη συνεργασία σου με τον Alex στο μέλλον και εξακολουθείς να θέλεις να παίζεις R&B, ψάχνουμε έναν καλό ντράμερ», σημείωνε στο γράμμα.
Η αυτοπεποίθηση του νεαρού κιθαρίστα ήταν τόσο μεγάλη που δεν δίσταζε να συγκρίνει ευθέως τις δυνάμεις τους με τους καθιερωμένους αντιπάλους τους. «Ήδη θεωρούμε το συγκρότημά μας πολύ καλύτερο από εκείνο του Alex, καθώς αποκτούμε έναν ιδιαίτερα συμπαγή ήχο», συμπλήρωνε με σιγουριά. Και κατέληγε ενημερώνοντας για τις ημέρες των συναντήσεών τους: «Κάνουμε πρόβες κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή. Αν έχεις χρόνο, ενημέρωσέ με για το τι συμβαίνει. Χαιρετισμούς, Brian Jones».
Η πιο αποκαλυπτική λεπτομέρεια βρισκόταν όμως στο τέλος, όπου περιέγραφε τη σύνθεση που είχαν διαμορφώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. «Αν ενδιαφέρεσαι, η τωρινή μας σύνθεση αποτελείται από δύο κιθάρες, φυσαρμόνικα, πιάνο και ντραμς», εξηγούσε στο υστερόγραφο. Πρόσθετε μάλιστα πως σύντομα σκόπευαν να εντάξουν και ένα ηλεκτρικό μπάσο, πριν ρίξει την τελική του βολή για τον άνθρωπο που καθόταν τότε πίσω από τα τύμπανα.
Οι δύο κιθάρες ήταν ο ίδιος ο Jones και ο Keith Richards, στο πιάνο καθόταν ο Ian Stewart, ενώ στη φυσαρμόνικα βρισκόταν ο Mick Jagger. Ο ντράμερ που χαρακτηρίστηκε τόσο απαξιωτικά ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο Tony Chapman, αν και στις πρώτες πρόβες είχε περάσει ακόμη και ο Mick Avory, ο οποίος αργότερα κατέληξε στους The Kinks. Εκείνους τους πρώτους μήνες η θέση άλλαζε διαρκώς χέρια, με μουσικούς όπως ο Steve Harris, ο Carlo Little και ο Colin Folwell να δοκιμάζονται χωρίς να ικανοποιούν τις απαιτήσεις.
Παρά την έντονη πολιορκία, ο Charlie Watts, που προερχόταν κυρίως από τον χώρο της jazz, απέρριψε αρχικά την πρόταση του Jones. Χρειάστηκαν επτά ολόκληροι μήνες αναμονής και συνεχών πιέσεων για να πειστεί τελικά να ενταχθεί στο συγκρότημα τον Ιανουάριο του 1963. Η σταθερότητα και το χαρακτηριστικό του παίξιμο αποδείχθηκαν τελικά η καρδιά των Rolling Stones μέχρι τον θάνατό του το 2021, σε ηλικία 80 ετών.
Την απεγνωσμένη προσπάθεια για την απόκτησή του περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια ο Keith Richards στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Life», που κυκλοφόρησε το 2010. Τα μέλη του συγκροτήματος ήταν τόσο αποφασισμένα να τον εντάξουν στις τάξεις τους, ώστε έφταναν σε ακραίες θυσίες στην καθημερινότητά τους.
«Κυριολεκτικά λιμοκτονούσαμε για να μπορέσουμε να τον πληρώσουμε», έγραψε ο Richards αναπολώντας εκείνες τις πρώτες μέρες στο Λονδίνο. «Φτάναμε στο σημείο να κλέβουμε από καταστήματα για να έχουμε τον Charlie Watts».
«Κόβαμε τις μερίδες του φαγητού μας, τον θέλαμε τόσο απεγνωσμένα», συμπλήρωσε ο κιθαρίστας στο βιβλίο του. Αυτή η επιμονή δικαιώθηκε απόλυτα στο πέρασμα του χρόνου, μετατρέποντας τη συνεργασία τους σε μία από τις πιο ανθεκτικές συμμαχίες στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής.
Ο Craig Inciardi επανήλθε στον προσωπικό χαρακτήρα που διαπερνά ολόκληρο το χειρόγραφο, τονίζοντας τη σημασία της γλώσσας του Brian Jones. «Υπάρχει κάτι υπέροχα προσωπικό σε αυτή την επιστολή», παρατήρησε ο εκπρόσωπος του οίκου δημοπρασιών.
«Μπορείς πραγματικά να ακούσεις τη φωνή του Brian Jones μέσα από τις λέξεις, ειδικά σε αυτό το ευφυώς ωμό υστερόγραφο», εξήγησε ο Inciardi. «Είναι άμεσο και γεμάτο χαρακτήρα, αλλά ταυτόχρονα δείχνει πόσο αποφασισμένοι ήταν ο Mick, ο Keith και ο Brian να βάλουν τον Charlie πίσω από τα ντραμς».
Παράλληλα με αυτήν την αναδρομή στο ξεκίνημά τους, οι Rolling Stones ετοιμάζονται για την κυκλοφορία μιας διευρυμένης έκδοσης του φετινού δίσκου τους «Foreign Tongues», η οποία θα φέρει τον τίτλο «Foreign Tongues, Loose Lips». Η νέα αυτή έκδοση περιλαμβάνει πέντε ακυκλοφόρητα τραγούδια από τις ηχογραφήσεις του 25ου στούντιο άλμπουμ τους και αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 27 Νοεμβρίου.
Εξήντα τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το αγωνιώδες κάλεσμα, το κιτρινισμένο χαρτί του Brian Jones εκτίθεται στη Νέα Υόρκη αποκαλύπτοντας τη στιγμή ακριβώς που μια ολόκληρη εποχή βρισκόταν υπό διαμόρφωση. Οι Rolling Stones συνεχίζουν να γεμίζουν γήπεδα σε όλο τον κόσμο, διατηρώντας ακόμα ζωντανό τον ρυθμό που γεννήθηκε όταν ένας τζαζίστας αποφάσισε τελικά να απαντήσει σε εκείνο το παράτολμο γράμμα.
