Σε μια απρόβλεπτη τηλεοπτική συζήτηση με την Jennifer Hudson, η Doja Cat εξήγησε πότε επιτρέπεται να βγάζεις τα παπούτσια σου στο αεροπλάνο, γιατί πλήττει με τις ταινίες τρόμου και πώς ο 11χρονος εαυτός της επιβιώνει ακόμα στο TikTok.
Η Doja Cat δεν χρειάστηκε ποτέ κάποιο αυστηρό πρωτόκολλο δημοσίων σχέσεων για να επικοινωνήσει με τον κόσμο. Η πρόσφατη εμφάνισή της στην εκπομπή «The Jennifer Hudson Show» επιβεβαίωσε ακριβώς αυτό το στοιχείο: κινήθηκε με άνεση ανάμεσα στο σουρεαλιστικό χιούμορ, τις επιστημονικές θεωρίες και τις εντελώς προσωπικές αναμνήσεις. Με αφορμή το πέμπτο άλμπουμ της, με τίτλο «Vie», η τραγουδίστρια κάθισε στον καναπέ απέναντι από την Jennifer Hudson και απέδειξε πως μια τυπική τηλεοπτική συνέντευξη μπορεί να μετατραπεί σε απολαυστικό χάος μέσα σε ελάχιστα λεπτά.
Η πιο διασκεδαστική στιγμή της συζήτησης ήρθε όταν η παρουσιάστρια αποφάσισε να τη δοκιμάσει με έναν γύρο γρήγορων ερωτήσεων. Η πρώτη απορία αφορούσε το αν υπάρχει ζωή στον Άρη. Η Doja Cat δεν επιχείρησε να το παίξει ειδική, αναφέροντας μάλιστα ότι ούτε ο γνωστός αστροφυσικός Neil deGrasse Tyson μπορεί να δώσει μια οριστική απάντηση σε αυτό το ζήτημα.
«Νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει ζωή κάπου αλλού στο σύμπαν», δήλωσε η τραγουδίστρια, εξηγώντας πως της φαίνεται αδύνατο να είμαστε εντελώς μόνοι μέσα στο απέραντο σκοτάδι.
Όταν όμως η συζήτηση επικεντρώθηκε αποκλειστικά στον κόκκινο πλανήτη, η Doja Cat αποφάσισε να γίνει πολύ πιο συγκεκριμένη στις εκτιμήσεις της. «Αν υπάρχει κάτι, θα είναι μικρόβια», σχολίασε με απόλυτη φυσικότητα.
Αμέσως μετά, έφερε ως παράδειγμα τα βραδύπορα, τους μικροσκοπικούς οργανισμούς που επιβιώνουν στις πιο ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης. Υποστήριξε μάλιστα ότι τέτοια πλάσματα θα μπορούσαν κάλλιστα να αντέξουν στο αφιλόξενο περιβάλλον του Άρη. Όταν όμως συμπλήρωσε ανέμελα προς την οικοδέσποινα ότι αυτά τα πλάσματα έχουν ήδη ταξιδέψει και στη Γη, η Jennifer Hudson δεν μπόρεσε να κρύψει την ενόχλησή της, μαζεύοντας τους ώμους της με μια έκφραση ανατριχίλας.
Το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε γρήγορα σε πιο καθημερινά, γήινα διλήμματα, όπως η συμπεριφορά των επιβατών στις πτήσεις. Στο αιώνιο ερώτημα για το αν είναι κοινωνικά αποδεκτό να βγάζει κανείς τα παπούτσια του μέσα στην καμπίνα του αεροπλάνου, η απάντησή της είχε σαφείς διαβαθμίσεις.
«Εξαρτάται από το πού βρίσκεσαι», απάντησε η ίδια. «Και από τη διάθεσή σου. Αν δεν φοράς καθόλου κάλτσες; Όχι!», συμπλήρωσε γελώντας, θέτοντας ένα αυστηρό όριο υγιεινής.
Εξίσου απόλυτη εμφανίστηκε και στο ζήτημα της ψηφιακής επικοινωνίας, ορίζοντας τους κανόνες για το πόσα μέλη επιτρέπεται να έχει μια ομαδική συνομιλία στο κινητό. Κατά τη γνώμη της, μια ομάδα είκοσι ατόμων είναι υπερβολική και χαοτική, ενώ ακόμη και οι δεκαπέντε συμμετέχοντες παραμένουν υπερβολή. Ο ιδανικός, διαχειρίσιμος αριθμός για εκείνη σταματά αυστηρά στους δώδεκα.
Από την συζήτηση δεν έλειψε και το μεταφυσικό στοιχείο, με την Doja Cat να ξεκαθαρίζει ότι δεν πιστεύει στα φαντάσματα, αλλά κυρίως ότι κουράζεται από τον τρόπο που τα παρουσιάζει ο κινηματογράφος.
«Δεν τα φοβάμαι. Δεν μου αρέσει η ιδέα των φαντασμάτων, όπως την έχει διαμορφώσει το Hollywood», εξήγησε με ειλικρίνεια. «Κάθε ταινία τρόμου που αφορά φαντάσματα είναι ακριβώς η ίδια ταινία: “Α! Υπήρχε κάτι; Όχι, δεν υπήρχε!”», σχολίασε σατιρίζοντας τα κλισέ των σεναρίων.
Η Jennifer Hudson τη ρώτησε τι θα έπρεπε να αλλάξει ώστε οι ιστορίες με πνεύματα να αποκτήσουν πραγματικό ενδιαφέρον. Η τραγουδίστρια έδωσε μια απάντηση απόλυτα συνεπή με τον χαρακτήρα της.
«Να έχουν υλική υπόσταση. Να μπορούν πραγματικά να εμφανιστούν», είπε χαρακτηριστικά. «Αν μπορώ να σε χτυπήσω, τότε αυτό είναι τρομακτικό, γιατί σημαίνει ότι μπορείς να με χτυπήσεις κι εσύ!», πρόσθεσε, προκαλώντας γέλια στο κοινό του στούντιο.
Στο κλείσιμο του γρήγορου ερωτηματολογίου, κλήθηκε να διαλέξει ένα μόνο τραγούδι που θα μπορούσε να ακούει σε επανάληψη για το υπόλοιπο της ζωής της. Η επιλογή της ήταν το «One More Time», ένα από τα κομμάτια που περιλαμβάνονται στο νέο της άλμπουμ «Vie». Όπως εξήγησε, η φωνητική τοποθέτηση σε αυτό το κομμάτι ταιριάζει με τη φωνή της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο έχει ηχογραφήσει μέχρι σήμερα στη δισκογραφία της.
Η πιο απρόσμενη στιγμή, πάντως, ήρθε όταν η συζήτηση στράφηκε στα παιδικά της χρόνια και συγκεκριμένα στην τετάρτη δημοτικού. Τότε, η Doja Cat είχε αποφασίσει ότι ήθελε να ζει ως αγόρι, πλάθοντας ένα alter ego με το όνομα Michael. Εμφανιζόταν στο σχολείο με φαρδιά παντελόνια Dickies, υπερμεγέθη μπλουζάκια, αθλητικά και καπέλο.
«Οι δάσκαλοι το σεβάστηκαν για δύο εβδομάδες», θυμήθηκε γελώντας με την ανάμνηση. «Και μετά είπα: “Δεν θέλω να είμαι πια ο Michael!”», συμπλήρωσε για το απότομο τέλος εκείνης της φάσης.
Παρ’ όλα αυτά, ο Michael δεν εξαφανίστηκε εντελώς από μέσα της. Η ίδια παραδέχτηκε ότι αυτό το αγόρι παραμένει ένα κομμάτι του εαυτού της, κάτι που παρατηρεί ακόμα και σήμερα στον αλγόριθμο του TikTok, ο οποίος συνεχίζει να της εμφανίζει περιεχόμενο που μοιάζει να απευθύνεται σε εκείνη την πλευρά της.
Πίσω όμως από τα αστεία και τις παράδοξες ιστορίες, το «Vie» παραμένει ένα άλμπουμ βαθιά συνδεδεμένο με τα προσωπικά της βιώματα. Η τραγουδίστρια εξήγησε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν πάντα την κύρια πηγή για τη δουλειά της, αλλά αυτή τη φορά θέλησε να αποτυπώσει κάτι λιγότερο εξιδανικευμένο.
«Μιλάω πάντα για τις σχέσεις», εξήγησε η Doja Cat. «Αλλά με αυτό το άλμπουμ ήθελα να αγγίξω τις πιο βαθιές, ενστικτώδεις πλευρές τους, τις δυσκολίες που τις συνοδεύουν», πρόσθεσε.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ζήλια, ένα συναίσθημα που παραδέχτηκε ότι νιώθει κάποιες φορές, ακόμα κι αν γνωρίζει πολύ καλά πως δεν βοηθά στη δημιουργία μιας υγιούς σχέσης.
Σε έναν κόσμο όπου οι δημόσιες εμφανίσεις μοιάζουν συχνά να περνούν από χίλια φίλτρα δημοσίων σχέσεων, η Doja Cat συνεχίζει να συμπεριφέρεται στην τηλεόραση ακριβώς όπως θα μιλούσε σε έναν φίλο της στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου. Μπορεί να αναλύει τα βραδύπορα του διαστήματος και στο επόμενο δευτερόλεπτο να εξομολογείται τις πιο σκοτεινές ανασφάλειες από τους έρωτές της, χωρίς να παίρνει τον εαυτό της ούτε στιγμή υπερβολικά στα σοβαρά.
