Από τη βιβλική ιστορία του Ιώβ και τον έλεγχο των μαζών μέσω του διαδικτύου μέχρι τις ζωντανές ηχογραφήσεις στο στούντιο του Dave Grohl, ο Bruce Dickinson των Iron Maiden ανοίγει τα χαρτιά του για τον όγδοο προσωπικό δίσκο του.
Ο Bruce Dickinson, ετοιμάζεται να επιστρέψει στη δισκογραφία με το επερχόμενο προσωπικό του άλμπουμ «PsychoGod», το οποίο θα κυκλοφορήσει παγκοσμίως στις 12 Μαρτίου 2027 από την BMG. Σε μια νέα συνέντευξή του στον Paul Cashmere για το αυστραλιανό Noise11, ο frontman των Iron Maiden ανέλυσε το ιδεολογικό υπόβαθρο του δίσκου, εξαπολύοντας δριμεία επίθεση κατά της οργανωμένης θρησκείας.
Όταν ρωτήθηκε αν ο τίτλος «PsychoGod» αφορά κάποιον χαρακτήρα, μια ψυχική κατάσταση, μια μεταφορά ή μια ευρύτερη τοποθέτηση για την κοινωνία, ο Bruce Dickinson απάντησε χωρίς περιστροφές, συνδέοντας το ομώνυμο τραγούδι με την Παλαιά Διαθήκη.
«Είναι μια ευρύτερη τοποθέτηση για τη θρησκεία. Το “PsychoGod”, το συγκεκριμένο τραγούδι, αφορά τη βιβλική ιστορία του Ιώβ», ανέφερε αρχικά ο Bruce Dickinson.
«Και το Βιβλίο του Ιώβ είναι ένα αρκετά παράξενο βιβλίο, γιατί σε αυτό ο Εωσφόρος, ο διάβολος αν θέλετε, πηγαίνει στον Θεό και του λέει: “Έι, οι άνθρωποι δεν σε αγαπούν πραγματικά. Απλώς σε φοβούνται”. Και ο Θεός απαντά: “Όχι, ανοησίες. Με αγαπούν πραγματικά”», συνέχισε, περιγράφοντας το σημείο εκκίνησης της αφήγησής του.
Συνεχίζοντας την αφήγηση της βιβλικής παραβολής, ο frontman των IRON MAIDEN περιέγραψε με καυστικό τρόπο το στοίχημα ανάμεσα στον Θεό και τον διάβολο, αμφισβητώντας ευθέως την ηθική υπόσταση του θείου.
«Ο διάβολος του λέει: “Θα βάλω ένα στοίχημα μαζί σου. Αν πάρεις κάποιον και του καταστρέψεις εντελώς τη ζωή, του πάρεις την οικογένεια, δολοφονήσεις την οικογένειά του, πεθάνουν τα παιδιά του, χάσει τη δουλειά του, χάσει τα πάντα, και συνεχίσεις να του το κάνεις αυτό ρωτώντας τον αν σε αγαπάει ακόμα, τι θα γίνει;”. Και ο Θεός λέει: “Ναι, δέχομαι το στοίχημα”. Και το κάνει», τόνισε.
«Του καταστρέφει την οικογένεια, σκοτώνει ανθρώπους, του διαλύει όλη τη ζωή. Και ο Ιώβ, για κάποιον λόγο, λέει: “Ω ναι, φυσικά και αγαπώ ακόμα τον Θεό, νομίζω. Ναι”. Και ο Θεός λέει στον διάβολο: “Είδες; Κέρδισα το στοίχημα”. Αυτό είναι ένας απόλυτος ψυχοπαθής. Ένας εντελώς ψυχοπαθής, ναρκισσιστής αλήτης. Αυτός λοιπόν είναι ο Θεός που έχουμε», επισήμανε με αιχμηρό ύφος.
«Αυτός είναι ο Θεός για τον οποίο λέμε: “Ναι, αυτός είναι ο Θεός. Είναι πολύ ωραίος. Είναι σπουδαίος. Ας φτιάξουμε μια θρησκεία γύρω από αυτόν και ας αναγκάσουμε τους πάντες να κάνουν ό,τι λέει”. Και αυτό ακριβώς κάνουν οι θρησκείες», υπογράμμισε κλείνοντας τη σκέψη του για το ομώνυμο τραγούδι.
Για τον ίδιο, η ανάγκη των ανθρώπων να ακολουθούν τυφλά δόγματα δεν εξαλείφθηκε με την υποχώρηση της επιρροής της εκκλησίας, αλλά απλώς άλλαξε μορφή στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή.
«Η οργανωμένη θρησκεία δεν έχει να κάνει πραγματικά με την ατομική φώτιση. Σε γενικές γραμμές, έχει να κάνει περισσότερο με τον έλεγχο», εξήγησε ο Bruce Dickinson.
«Η εκκλησία έχει χάσει μεγάλο μέρος αυτής της δύναμης επειδή οι άνθρωποι ωρίμασαν και απέρριψαν πολλά από τα στοιχεία της, αλλά αποφάσισαν να ρομποτοποιηθούν από άλλα πράγματα, όπως οι influencers και το διαδίκτυο. Έτσι, αν δεν είναι η Καθολική Εκκλησία, είναι οι influencers στο διαδίκτυο και οι τρελές θεωρίες συνωμοσίας», πρόσθεσε, σκιαγραφώντας τη μετατόπιση της επιρροής.
«Επειδή οι άνθρωποι θέλουν την εύκολη λύση. Κάποιος άλλος σκέφτεται γι’ αυτούς και το διαδίκτυο το προωθεί αυτό. Είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει στον πλανήτη για την ψυχική υγεία. Είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει στον πλανήτη για την κριτική σκέψη. Τα πάντα σερβίρονται έτοιμα και κανείς δεν ξέρει αν είναι αληθινά ή όχι, αν είναι η αλήθεια ή όχι», συμπλήρωσε, περιγράφοντας το σύγχρονο τοπίο πληροφορίας.
Αναφερόμενος στις ιστορικές εξελίξεις και τις θρησκευτικές συγκρούσεις, ο Bruce Dickinson εξήγησε πώς αυτές οι σκέψεις τροφοδότησαν το νέο του άλμπουμ, καταλήγοντας σε ένα απόλυτο συμπέρασμα για την ανθρώπινη προέλευση κάθε δόγματος.
«Υπάρχουν ορισμένες θρησκείες που είναι λίγο πιο, υποθέτω — ή μάλλον λίγο λιγότερο μεσαιωνικές από άλλες. Αλλά υπάρχουν ακόμα πολλές θρησκείες που δεν πέρασαν ποτέ αυτό που στη Δύση θα ονομάζαμε διαφωτισμό ή μεταρρύθμιση, όπου οι άνθρωποι αναθεώρησαν τη λογική του “εντάξει, ίσως δεν είναι καλή ιδέα να σφάζουμε ανθρώπους επειδή δεν πιστεύουν στον καθολικισμό, ίσως θα μπορούσαμε όλοι απλώς να ζήσουμε μαζί και να το αποδεχτούμε”», ανέφερε.
«Λοιπόν, υπάρχουν άλλες θρησκείες στον κόσμο που ακόμα δεν το κάνουν αυτό. Οπότε, η άποψή μου είναι να πάνε στο διάολο όλες. Βρείτε μου μία και μοναδική θρησκεία που γράφτηκε από μια θεότητα. Όλες οι θρησκείες δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο», κατέληξε με απόλυτη σαφήνεια.
Εκτός από τα κοινωνικά και θρησκευτικά ζητήματα, η συζήτηση στράφηκε και στη βαθιά προσωπική διάσταση των στίχων του άλμπουμ, με αφορμή το τραγούδι «Ashes In The Mist», όπου ο Bruce Dickinson τραγουδά «When the world has come and gone, and I’ve written my last song» (Όταν ο κόσμος θα έχει έρθει και θα έχει παρέλθει, και εγώ θα έχω γράψει το τελευταίο μου τραγούδι).
«Θα μπορούσε κανείς να διαβάσει εμένα μέσα σε πολλά από αυτά τα πράγματα, αλλά υπάρχουν αρκετά προσωπικοί στίχοι σε αυτό. Είναι προφανές όταν οι στίχοι αγγίζουν πολύ προσωπικά βιώματα, γιατί ο κόσμος το πιάνει αμέσως», παραδέχθηκε ο τραγουδιστής.
«Οπότε δεν πρόκειται να αναλύσω αυτά τα τραγούδια, γιατί αυτό είναι δουλειά των άλλων ανθρώπων: να ανακαλύψουν, να αναρωτηθούν, να συζητήσουν και να δώσουν τη δική τους ερμηνεία. Κάποιοι προσέχουν αυτόν τον στίχο.Κάποιοι προσέχουν άλλους στίχους στο συγκεκριμένο τραγούδι. Έχει μια επίδραση στους ανθρώπους που την έχω παρατηρήσει όταν το ακούν», συνέχισε.
«Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις ποιοι στίχοι αγγίζουν τον κόσμο, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή γίνεται προσωπικό για εκείνους. Και το γεγονός ότι ήταν προσωπικό για μένα δεν σημαίνει ότι θα είναι το ίδιο για κάποιον άλλον που το ακούει. Οπότε δεν κάθομαι να κρίνω», συμπλήρωσε, προσθέτοντας πως στις συνεντεύξεις όλοι ζητούν εξηγήσεις, ενώ τα λόγια και τα τραγούδια μιλούν από μόνα τους και όποιος δεν τα καταλαβαίνει απλώς χρειάζεται να τα ακούσει περισσότερο.
Εξίσου αποκαλυπτικός ήταν και για το τραγούδι «Given Time», το οποίο περιγράφει έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άνδρα που αναπολεί τη ζωή του και συνειδητοποιεί ότι δεν είναι πλέον ο ίδιος άνθρωπος που ήταν στο ξεκίνημά του.
«Το “Given Time” είναι μια αστεία περίπτωση γιατί ξεκινάει πολύ — είναι αρκετά λυπητερό. Πρόκειται για μια σχέση που έχει τελειώσει. Και υπάρχει πολύ έντονα στο άλμπουμ, όπως και στη συνέχεια στα music videos, η αίσθηση της αποξένωσης. Δηλαδή, ανήκεις πραγματικά σε αυτόν τον κόσμο;», εξήγησε ο Bruce Dickinson.
«Δεν θα ήταν καλύτερα αν υπήρχε ένας άλλος κόσμος στον οποίο θα μπορούσες να ανήκεις; Και στο “Given Time”, αυτό που λύνει αυτό το αίνιγμα για μένα είναι ότι, ναι, υπάρχει πράγματι ένα καλύτερο μέρος στον ορίζοντα, επειδή γνώρισα κάποια, και βρίσκεται εκεί πέρα, και αυτό μου δίνει ούριο άνεμο στα πανιά μου, μου δίνει όλα όσα χρειάζομαι», πρόσθεσε.
«Μου δίνει τη συγκέντρωση, την αυτοπεποίθηση και την ελπίδα να προχωρήσω. Και ναι, έχω αλλάξει, αλλά οι άνθρωποι αλλάζουν, και αυτό είναι καλό», συμπλήρωσε, δίνοντας μια αισιόδοξη τροπή στη σκέψη του.
Η ηχογράφηση του «PsychoGod» πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 2026 στο Studio 606 του Dave Grohl στην Καλιφόρνια, με την παραγωγή και τη μίξη να αναλαμβάνει ο βραβευμένος με Grammy, Brendan Duffey. Στο στούντιο, ο Bruce Dickinson και η μπάντα του —που απαρτίζεται από τον Mistheria στα πλήκτρα, τον ντράμερ Dave Moreno, την μπασίστρια Tanya O’Callaghan και τους κιθαρίστες Chris Declercq και Philip Näslund— ηχογράφησαν τα τραγούδια ζωντανά, καταγράφοντας μια ωμή ενέργεια.
Στον δίσκο συμμετέχουν επίσης ο κιθαρίστας Andreas Kisser και ο τραγουδιστής Derrick Green των Sepultura, καθώς και ο Καναδός τραγουδιστής και παραγωγός Devin Townsend. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, από το στούντιο παρέλασε πλήθος καλλιτεχνών για να παρακολουθήσει τη διαδικασία, από τον Slash των Guns N’ Roses, μέχρι μέλη των Anthrax και των Angra, καθώς και τον ίδιο τον Dave Grohl.
Το «PsychoGod» αποτελεί το όγδοο προσωπικό άλμπουμ του Bruce Dickinson και διαδέχεται το ιδιαίτερα επιτυχημένο «The Mandrake Project» του 2024. Ενώ το πρώτο τραγούδι του δίσκου, το «Necropolis», αναφέρεται στην ιστορία και τον χαρακτήρα που πρωταγωνιστούσαν στο «The Mandrake Project» και τη συνοδευτική σειρά graphic novels, το υπόλοιπο άλμπουμ εξερευνά φρέσκες ιδέες με μια ηχητική εξέλιξη που το διαφοροποιεί αισθητά από τον προκάτοχό του.
Όπως συμβαίνει διαχρονικά στην καριέρα του, ο δίσκος συγκεντρώνει λογοτεχνικές και φιλοσοφικές επιρροές που τον συνοδεύουν επί δεκαετίες. Τα έργα των William Blake και Aleister Crowley, με τα θέματά τους για την πνευματικότητα και τον αποκρυφισμό, συνυπάρχουν αρμονικά δίπλα σε αναφορές στην αρχαία μυθολογία και σε εμβληματικούς λογοτεχνικούς χαρακτήρες, συνθέτοντας τον κόσμο του «PsychoGod» πριν αυτός φτάσει στα αυτιά του κοινού την άνοιξη του 2027.
