Η επεισοδιακή εμφάνιση των AC/DC με τους Deep Purple που άλλαξε την ιστορία της rock.
Στη rock σκηνή, δεν αρκεί απλώς να παίζεις μουσική για να είσαι rock star – είναι ένας τρόπος ζωής.
Η rock γεννήθηκε μέσα από την επανάσταση, οπότε αυτό το πνεύμα της ανταρσίας πρέπει να υπάρχει σε όλα όσα κάνει ένας rock star, είτε στη μουσική είτε στη συμπεριφορά του πάνω στη σκηνή ή ακόμα και στον τρόπο που διασχίζει τον δρόμο.
Αυτή η νοοτροπία είναι και ο λόγος που οι AC/DC δυσκολεύτηκαν αρχικά να γίνουν γνωστοί, αλλά μία επεισοδιακή συναυλία με τους Deep Purple άλλαξε σίγουρα τα πάντα.
Οι AC/DC είχαν καλή μουσική και ικανούς μουσικούς και ήταν έτοιμοι να κάνουν το όνομά τους γνωστό. Παρ’ όλα αυτά, κάτι έλειπε ακόμα.
Έτσι, μετά την ένταξη του Bon Scott, ο μάνατζερ του συγκροτήματος, Michael Browning, αποφάσισε ότι θα ήταν καλό να παίξουν σε νέες σκηνές και να ζήσουν σε μία διαφορετική πόλη. Με αυτό το σκεπτικό, το συγκρότημα άφησε το Σίδνεϊ και κατευθύνθηκε στη Μελβούρνη.
Η μουσική σκηνή στη Μελβούρνη ήταν πιο ζωντανή και ο ήχος των AC/DC θα μπορούσε πιθανότατα να είχε καλύτερη υποδοχή εκεί. Ωστόσο, επειδή υπήρχε ήδη μία αρκετά καθιερωμένη σκηνή στην πόλη, χρειάστηκε πολύς κόπος για να πάρουν τους AC/DC στα σοβαρά.
Πολλά άλλα συγκροτήματα τους κορόιδευαν και οι θαυμαστές δεν τους καλωσόρισαν με ανοιχτές αγκάλες μέχρι την εμφάνισή τους στο φεστιβάλ Sunbury το 1975 – ή τουλάχιστον την προσπάθειά τους να εμφανιστούν ζωντανά, αφού αποχώρησαν από τη σκηνή άπραγοι.
Το Sunbury Festival ήταν μία από τις πρώτες μεγάλες συναυλίες των AC/DC λόγω του μεγάλου αριθμού γνωστών ονομάτων στο line-up και των περίπου 45.000 και πλέον θεατών. Ήταν ουσιαστικά το αντίστοιχο του Woodstock, μόνο που γινόταν στην Αυστραλία και αντί για ειρήνη και αγάπη, ο κόσμος πετούσε μπουκάλια μπίρας και μοίραζε γροθιές.
Οι Deep Purple ήταν headliners του φεστιβάλ και οι AC/DC επρόκειτο να ακολουθήσουν μετά από αυτούς σε μία νυχτερινή εμφάνιση.
Ωστόσο, όταν ανέβηκαν στη σκηνή, διαπίστωσαν με τρόμο ότι οι Deep Purple είχαν πάρει όλο τον εξοπλισμό μαζί τους. Ήταν αδύνατο να παίξουν χωρίς όργανα και ενισχυτές, οπότε τα υπόλοιπα μέλη του συνεργείου των Deep Purple, που ακόμα μάζευαν κάποια πράγματα, δέχτηκαν την οργή των AC/DC.
Ο μάνατζερ Michael Browning έδωσε την άδεια στους AC/DC να αρχίσουν τις γροθιές και όλοι ανταποκρίθηκαν με χαρά. Μέλη του συγκροτήματος, οι βοηθοί τους και η ομάδα τους μπλέχτηκαν σε έναν άγριο καυγά πάνω στη σκηνή και το κοινό δεν μπορούσε παρά να στέκεται και να παρακολουθεί.
«Οι AC/DC, το συνεργείο μου, ο George Young κι εγώ μπλέξαμε σε έναν τεράστιο καυγά με όλο το συνεργείο και τον μάνατζερ των Deep Purple. Ένα ολοκληρωτικό μακελειό στη μέση της σκηνής», θυμήθηκε ο Browning.
Το γεγονός ότι οι AC/DC αντάλλαξαν γροθιές με ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του κόσμου εκείνη την εποχή ήταν αναμφισβήτητα είδηση, και όπως συνέβη, όλη η Μελβούρνη δεν μπορούσε να σταματήσει να μιλάει για τους ανερχόμενους αστέρες.
Λίγους μήνες αργότερα, όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους, το «High Voltage» (1976), υπήρχαν πολλοί που ανυπομονούσαν να το ακούσουν. Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία και οι AC/DC εκτοξεύτηκαν στην κορυφή της rock σκηνής.
Αυτή η ιστορία δείχνει ότι όντως χρειάζεται να διανύσεις πολύ δρόμο για να γίνεις rock star και ίσως χρειαστεί να σπάσεις και μερικές μύτες κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής.
