Μέσα από τις σελίδες του νέου fanzine «Propaganda», ο Adam Clayton των U2 αποθεώνει την ακατέργαστη ενέργεια της νέας σκηνής, ενώ ο Bono ανοίγει τα χαρτιά του για το επόμενο μεγάλο βήμα του συγκροτήματος.
Η κυκλοφορία του απρόσμενου νέου EP των U2 με τίτλο «Days Of Ash» συνοδεύτηκε από μία εκδοτική επιστροφή που οι πιστοί ακόλουθοι του συγκροτήματος περίμεναν καιρό. Η νέα έκδοση 54 σελίδων του fanzine «Propaganda» λειτουργεί ως ένας εσωτερικός καθρέφτης της τρέχουσας κατάστασης του σχήματος, προσφέροντας μία σπάνια ματιά στις προσωπικές αναζητήσεις των μελών του.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Adam Clayton, η ήρεμη δύναμη πίσω από το μπάσο των Ιρλανδών, βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για τις μουσικές που τον συγκινούν σήμερα, τοποθετώντας στο επίκεντρο τους Geese και το πολυσυζητημένο άλμπουμ τους «Getting Killed».
Η αναφορά του Adam Clayton στους Geese δεν είναι μία τυπική φιλοφρόνηση, αλλά μία βαθιά αναγνώριση μιας καλλιτεχνικής στάσης που μοιάζει να εκλείπει από τη σύγχρονη βιομηχανία. Ο Clayton στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο το συγκρότημα διαχειρίζεται τον ήχο του, μακριά από τις επιταγές των charts.
«Σέβομαι τη ριζοσπαστική, ελεύθερη στάση τους να μην παίζουν το εμπορικό παιχνίδι», δήλωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας μπάντας που επιλέγει τον δύσκολο δρόμο της προσωπικής έκφρασης.
Σύμφωνα με τον Clayton, οι Geese αποτελούν μία «αντίδραση στο προγραμματισμένο και το υπερβολικά επεξεργασμένο, επαναφέροντας τη μουσική στην ιδιαίτερη χημεία μιας μπάντας που παίζει μαζί».
Αυτή η παρατήρηση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο που έχει ζήσει την εξέλιξη της παραγωγής από τα αναλογικά χρόνια μέχρι την πλήρη ψηφιοποίηση. Η ανάγκη για οργανική σύνδεση και για τον ήχο που γεννιέται μέσα σε ένα δωμάτιο από ανθρώπους που αλληλεπιδρούν σε πραγματικό χρόνο, παραμένει για εκείνον το ζητούμενο.
Πέρα από τους Geese, ο Adam Clayton αποκάλυψε και τις σταθερές αξίες που συνοδεύουν τις ακροάσεις του αυτή την περίοδο. Η πρώτη αφορά το εμβληματικό «Shakara» του Fela Kuti.
«Είμαι θαυμαστής του Fela εδώ και πολύ καιρό, της αξιοσημείωτης μουσικής του σύζευξης με αφρικανικές επιρροές και των ριζοσπαστικών πολιτικών του ριζών. Διαπιστώνω ότι τον ακούω όλο και περισσότερο», σημείωσε ο μπασίστας. Η επιλογή αυτή αναδεικνύει την εκτίμησή του για μουσικές που δεν φοβούνται να γίνουν πολιτικές και να πειραματιστούν με την έννοια του ρυθμού.
Η τρίτη αναφορά του αφορούσε τη συλλογή ακυκλοφόρητου υλικού «Extras 1991 – 1996» από τον Mike Scott των The Waterboys.
Ο Clayton φαίνεται να γοητεύεται από τις ατέλειες και τις πρώτες ύλες της τέχνης, δηλώνοντας για το άλμπουμ: «Ημιτελές υλικό που δεν μπήκε στα γνωστά άλμπουμ. Πάντα ακολουθούσα τη μουσική του Mike και ακόμα ακούω τους δίσκους του από τις δεκαετίες του ’80 και του ’90». Είναι αυτή η αγάπη για το αρχειακό υλικό που συχνά κρύβει την αλήθεια ενός καλλιτέχνη, μακριά από το ιλουστρασιόν περιτύλιγμα της επίσημης δισκογραφίας.
Ωστόσο, το «Propaganda» δεν περιορίστηκε μόνο στις μουσικές προτιμήσεις του Clayton. Η μεγαλύτερη είδηση που προέκυψε αφορά το μέλλον των ίδιων των U2. Το συγκρότημα φαίνεται πως βρίσκεται στην τελική ευθεία για την κυκλοφορία του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ του μετά το «Songs of Innocence» του 2017. Ο Bono, μιλώντας για τη διαδικασία της σύνθεσης, αποκάλυψε πως η δημιουργική τους φλόγα παραμένει ασίγαστη, με ένα πλήθος τραγουδιών να περιμένει τη σειρά του.
«Υπάρχουν πολύ περισσότερα από είκοσι πέντε τραγούδια στα σκαριά… αλλά θα έλεγα ότι περίπου είκοσι πέντε από αυτά αξίζει να εξεταστούν για τα project των U2 στα επόμενα χρόνια. Τα υποψήφια τραγούδια για το άλμπουμ είναι πολύ διαφορετικά σε διάθεση και θεματολογία από εκείνα που επιλέξαμε να βγάλουμε στο EP “Days Of Ash”», εξήγησε ο Bono.
Η δήλωση αυτή ξεκαθαρίζει πως το νέο EP λειτούργησε ως μία βαλβίδα αποσυμπίεσης για τις ανησυχίες τους, αφήνοντας χώρο για κάτι διαφορετικό στη συνέχεια.
Η θεματολογία του «Days Of Ash» είναι έντονα επηρεασμένη από τις ανθρωπιστικές κρίσεις που πλήττουν τον πλανήτη, με έξι τραγούδια που καταγράφουν τον πόνο και την ανάγκη για ενσυναίσθηση. Ο Bono παραδέχτηκε ότι «τα τραγούδια που παρουσιάζονται εδώ είναι όλα αντιδράσεις στις σημερινές ανησυχίες», περιγράφοντάς τα ως μία γκάμα συναισθημάτων που ξεκινά από την «αυθόρμητη αντίδραση» και φτάνει μέχρι την «ώριμη σκέψη».
Παρ’ όλα αυτά, το επόμενο βήμα τους φαίνεται πως θα έχει διαφορετικό πρόσημο. Ο Bono υποσχέθηκε ότι στο επόμενο άλμπουμ τους, οι U2 θα μοιραστούν παραδώσουν «περισσότερα τραγούδια γιορτής παρά θρήνου». Αυτή η στροφή προς το φως μοιάζει να είναι η απάντηση του συγκροτήματος στους σκοτεινούς καιρούς που διανύουμε, μία προσπάθεια να βρεθεί η ελπίδα μέσα από τη μελωδία.
Η επιβεβαίωση για το πότε θα ακούσουμε αυτή τη νέα δουλειά ήρθε επίσης από τα χείλη του frontman. Ο Bono ανέφερε πως το «Days Of Ash» διαφέρει σημαντικά από όσα ετοιμάζουν για το άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει «αργότερα μέσα στη χρονιά». Με αυτόν τον τρόπο, το 2026 μετατρέπεται επίσημα σε μία χρονιά – ορόσημο για τους Ιρλανδούς, οι οποίοι επιστρέφουν όχι για να επαναλάβουν τον εαυτό τους, αλλά για να καταθέσουν μία νέα μαρτυρία.
Η στάση του Adam Clayton και οι αποκαλύψεις του Bono συνθέτουν την εικόνα ενός συγκροτήματος που, παρά τις δεκαετίες στην κορυφή, εξακολουθεί να αφουγκράζεται τον παλμό του δρόμου και της κοινωνίας.
Η εκτίμηση προς τους Geese και η ενασχόληση με τις ανθρωπιστικές κρίσεις δείχνουν ότι οι U2 δεν έχουν απομονωθεί σε έναν γυάλινο πύργο, αλλά παραμένουν ενεργοί παρατηρητές ενός κόσμου που αλλάζει ραγδαία, αναζητώντας πάντα τη «χημεία» που κάνει τη μουσική να ακούγεται αληθινή.
