Περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά την αναστολή της Opal Records, η ιστορική δισκογραφική εταιρεία του Brian Eno για πρωτοπόρους και αντισυμβατικούς καλλιτέχνες επιστρέφει φέρνοντας στο φως δυσεύρετους δίσκους και ακυκλοφόρητο υλικό.
Ο Brian Eno επαναφέρει στη δισκογραφική πραγματικότητα την ιστορική εταιρεία Opal Records, περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά την παύση της λειτουργίας της. Η επανεκκίνηση της εταιρείας πραγματοποιείται με την επανέκδοση δύο γνωστών άλμπουμ του: του «Another Day on Earth» του 2005 και της συνεργασίας του με τον J. Peter Schwalm στο «Drawn From Life» του 2001.
Και οι δύο δίσκοι παρέμεναν μη διαθέσιμοι εκτός Ιαπωνίας για σχεδόν είκοσι χρόνια, αλλά από τις 16 Οκτωβρίου θα κυκλοφορήσουν ξανά παγκοσμίως. Το «Another Day on Earth», το οποίο είχε κυκλοφορήσει αρχικά από τη Hannibal Records, σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή του Eno στη συμβατική φόρμα τραγουδιών, έπειτα από περισσότερο από μία δεκαετία αφοσίωσης στην ambient μουσική και στην παραγωγή άλλων καλλιτεχνών.
Για να συνοδεύσει τις επανεκδόσεις, ο καλλιτέχνης έδωσε στη δημοσιότητα δύο ακυκλοφόρητα βίντεο από ζωντανές εμφανίσεις του 2001, επιλέγοντας ένα τραγούδι από κάθε άλμπουμ. Το πρώτο είναι το «Caught Between» από το «Another Day on Earth», μαγνητοσκοπημένο ζωντανά στο Coliseu do Porto στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Πόρτο στις 16 Ιουνίου 2001.
Το δεύτερο αφορά την εκτέλεση του τραγουδιού «Persis» από το «Drawn From Life», καταγεγραμμένη στο Χιονοδρομικό Κέντρο Naeba κατά τη διάρκεια του Fuji Rock Festival στις 29 Ιουλίου 2001. Και στα δύο βίντεο ο Brian Eno πλαισιώνεται από τον J. Peter Schwalm, τη Nell Catchpole στο βιολί, τον Leo Abrahams στην κιθάρα, τον Christoph Buhse στα ντραμς, τον Tim Harries στο μπάσο και τον Heiko Himmighoffen στα κρουστά.
Η Opal Records ιδρύθηκε από τον Brian Eno το 1988 και στην πρώτη φάση λειτουργίας της, η οποία διήρκεσε μέχρι το 1991, φιλοξένησε ιδιαίτερες φωνές της πρωτοπορίας. Στο δυναμικό της περιλαμβάνονταν άλμπουμ καλλιτεχνών όπως οι Roger Eno, Harold Budd, Laraaji, Djivan Gasparyan, Hugo Largo, Zvuki Mu, Daniel Lanois, Jon Hassell και John Cale, πέρα από τις δικές του δουλειές.
Το 1991, ο Eno αποφάσισε να παγώσει τη δραστηριότητα της εταιρείας προκειμένου να επικεντρωθεί στην προσωπική του πορεία, και ο μουσικός κατάλογος της Opal μεταφέρθηκε στην All Saints Records. Έκτοτε, η εταιρεία δεν προχώρησε σε υπογραφή νέων καλλιτεχνών, περιοριζόμενη περιστασιακά σε ειδικές κυκλοφορίες για την Record Store Day.
Ανατρέχοντας στην ταυτότητα της εταιρείας το 1988, ο Eno είχε περιγράψει με σαφήνεια το όραμά του.
«Αν κάποιος με ρωτήσει τι κοινό έχουν οι καλλιτέχνες της Opal, δυσκολεύομαι να βρω μια απλή απάντηση», είχε δηλώσει τότε. «Υποθέτω πως θα μπορούσα να πω ότι ο καθένας τους είναι ξεχωριστός, όχι μόνο σε σχέση με τους υπόλοιπους, αλλά και απέναντι στα διάφορα κυρίαρχα ρεύματα της σύγχρονης μουσικής: πρόκειται για μια εταιρεία για περιθωριακούς», εξήγησε.
Ο ίδιος ανέλυσε τη σχέση της πειραματικής μουσικής με το ευρύτερο ακροατήριο, συμπληρώνοντας: «Μια τέτοια περιγραφή ίσως μοιάζει να καταδικάζει σε διαρκή αφάνεια τους καλλιτέχνες στους οποίους αναφέρεται. Όμως η δημοφιλής μουσική αντλούσε ανέκαθεν τη δύναμη και τον πλούτο της τόσο από το κέντρο –από τους Beatles, για παράδειγμα– όσο και από τα άκρα, όπως οι Velvet Underground».
Συνεχίζοντας τον συλλογισμό του για τις ανατροπές στον πολιτισμό, πρόσθεσε: «Και μερικές φορές οι όροι αντιστρέφονται ξαφνικά και ό,τι βρισκόταν στο περιθώριο εμφανίζεται πολύ κοντά στο κέντρο».
Η επιστροφή της Opal Records συνοδεύεται και από περιβαλλοντική δέσμευση, καθώς το 1% των εσόδων από τις πωλήσεις των δίσκων θα δωρίζεται στην οργάνωση Earth Percent. Παράλληλα, ο Brian Eno σχεδιάζει πλήθος νέων κυκλοφοριών, με στόχο να τιμήσει το παρελθόν της εταιρείας και να χαράξει μια νέα πορεία για το μέλλον της.
Η επαναδραστηριοποίηση της Opal Records αποδεικνύει ότι οι καλλιτεχνικές αναζητήσεις του Brian Eno παραμένουν εξίσου ανήσυχες και επίκαιρες μετά από δεκαετίες καλλιτεχνικής παρουσίας. Φέρνοντας ξανά στο φως δύο δυσεύρετα άλμπουμ της δισκογραφίας του, ο πρωτοπόρος Βρετανός συνθέτης υπενθυμίζει ότι οι πιο ουσιαστικές μουσικές ιδέες γεννιούνται πάντα μακριά από την πεπατημένη.
