Ο Chris Martin μιλά για τη δύσκολη απόφαση των Coldplay να σταματήσουν τη δισκογραφία μετά το 12ο άλμπουμ τους και την εσωτερική πάλη του να αποδεχτεί το κλείσιμο αυτού του τεράστιου κεφαλαίου.
Στη σκηνή, κάτω από τα εκτυφλωτικά φώτα του Σταδίου Wembley, μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες αφοσιωμένους οπαδούς, οι Coldplay μοιάζουν άτρωτοι, μία καλοκουρδισμένη μηχανή παραγωγής ύμνων που ενώνουν τον κόσμο. Ωστόσο, στα παρασκήνια, ο ιθύνων νους και η ψυχή του συγκροτήματος, ο Chris Martin, βιώνει μία βαθιά προσωπική σύγκρουση, καθώς πλησιάζει η στιγμή που θα πρέπει να αφήσει πίσω του ένα κομμάτι που τον ορίζει εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες.
Η αποκάλυψη ότι οι Coldplay σκοπεύουν να σταματήσουν να ηχογραφούν νέους δίσκους μετά την κυκλοφορία του 12ου άλμπουμ τους δεν είναι καινούργια, αλλά οι πρόσφατες δηλώσεις του Chris Martin ρίχνουν φως στο συναισθηματικό βάρος αυτής της απόφασης.
Λίγο πριν την τελευταία συναυλία τους στο Στάδιο Wembley του Λονδίνου, στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας τους «Music of the Spheres», στις 12 Σεπτεμβρίου, ο Chris Martin παραδέχτηκε ότι αυτό το βήμα, αν και απαραίτητο, του προκαλεί δυσφορία.
Σε μία σπάνια στιγμή ειλικρίνειας, όπως αναφέρθηκε στη στήλη «Bizarre» της εφημερίδας The Sun, ο Chris Martin άνοιξε την καρδιά του: «Προσπαθώ να τα αφήσω όλα, αλλά ακόμα αγαπώ τη δουλειά μου. Την αγαπώ και ίσως αυτό να μην είναι καλό. Αγαπώ τα πάντα σε αυτήν, ακόμα και όλες τις ανοησίες. Είμαι τόσο ευγνώμων».
Η εξομολόγησή του συνεχίστηκε, αποκαλύπτοντας το βάθος του δεσμού του με το συγκρότημα.
«Αγαπώ το συγκρότημά μας, αγαπώ αυτό που κάνουμε, αγαπώ τα τραγούδια που έρχονται, αγαπώ τα μέρη που πηγαίνουμε, αγαπώ τη θέα του κόσμου που μας προσφέρει. Βλέπουμε αυτό που συνδέει τους ανθρώπους περισσότερο από ό,τι οι περισσότεροι. Το αγαπώ. Οπότε, ίσως αυτό σημαίνει ότι είμαι προσκολλημένος σε αυτό», είπε ο 48χρονος τραγουδιστής.
Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της εσωτερικής του πάλης: «Πρέπει να πάψω να νιώθω ότι το χρειάζομαι και απλώς να μπορώ να το εκτιμώ όταν είναι εκεί – να μην είμαι προσκολλημένος στην ανάγκη γι’ αυτό. Θα ήθελα απλώς να το θέλω. Πλησιάζω σε αυτό το σημείο», σημείωσε.
Αυτή η απόφαση, ωστόσο, δεν είναι μία παρορμητική κίνηση, αλλά μία καλά μελετημένη στρατηγική για να διατηρήσουν ακέραιη την κληρονομιά τους.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του στον Zane Lowe και το Apple Music 1, ο Chris Martin είχε ξεκαθαρίσει το πλάνο με απόλυτη βεβαιότητα. «Θα κάνουμε μόνο 12 κανονικά άλμπουμ και αυτό είναι αλήθεια. Ναι. Το υπόσχομαι», είχε δηλώσει κατηγορηματικά.
Η λογική πίσω από αυτόν τον αυτοεπιβαλλόμενο περιορισμό είναι απλή, αλλά ισχυρή.
«Επειδή όσο λιγότερα τόσο καλύτερα. Και για μερικούς από τους κριτικούς μας, ακόμα λιγότερο θα ήταν ακόμα περισσότερο!», είχε προσθέσει με μία δόση αυτοσαρκασμού. «Είναι πραγματικά σημαντικό να έχουμε αυτό το όριο».
Για τον Martin, το τέλος δεν είναι αποτυχία, αλλά ένδειξη σεβασμού στην τέχνη. Έφερε ως παραδείγματα άλλες σπουδαίες, πεπερασμένες σειρές έργων: «Υπάρχουν μόνο επτά “Harry Potter”. Υπάρχουν μόνο 12 και μισό άλμπουμ των Beatles. Περίπου τα ίδια και για τον Bob Marley, δηλαδή για όλους μας τους ήρωες».
Αυτό το όριο, εξήγησε, λειτουργεί και ως εγγύηση ποιότητας. «Το να έχουμε αυτό το όριο σημαίνει ότι ο ποιοτικός έλεγχος είναι τόσο υψηλός αυτή τη στιγμή, και για να τα καταφέρει ένα τραγούδι, είναι σχεδόν αδύνατο, πράγμα που είναι σπουδαίο. Έτσι, ενώ θα μπορούσαμε απλώς να επαναπαυόμαστε, εμείς προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε», υπογράμμισε.
Ο ίδιος ο Martin περιέγραψε την ιδέα του τέλους ως ένα είδος διαίσθησης, μία εσωτερική φωνή που δεν μπορεί να αγνοήσει.
«Υπάρχει κάτι σχετικά με αυτό το πράγμα των Coldplay… Δεν ξέρω από πού έρχονται τα τραγούδια. Δεν ξέρω από πού έρχονται οι ιδέες, αλλά αυτό μου έρχεται τώρα εδώ και τέσσερα ή πέντε χρόνια. Κάτι σαν “πρέπει να τελειώσεις έτσι”, και το εμπιστεύομαι ακριβώς όπως εμπιστεύομαι και τα τραγούδια», ανέφερε.
«Έτσι, αν κάνουμε κάτι δημιουργικό μαζί μετά από αυτό, πέρα από τις περιοδείες, τότε θα είναι κάτι διαφορετικό, ή ένα παράπλευρο project, ή μία συλλογή από πράγματα που δεν είχαμε τελειώσει», συνέχισε.
Σε μία εποχή που οι καλλιτέχνες συχνά συνεχίζουν μέχρι να σβήσει και η τελευταία σπίθα, η απόφαση των Coldplay να ορίσουν οι ίδιοι το τέλος της δισκογραφικής πορείας τους αποτελεί μία πράξη καλλιτεχνικής ωριμότητας και αυτογνωσίας.
Η ειλικρινής πάλη του Chris Martin να αποδεχτεί αυτό το τέλος δεν μειώνει την απόφαση, αλλά, αντίθετα, την εξανθρωπίζει. Μας υπενθυμίζει ότι πίσω από τους παγκόσμιους ύμνους και τα sold-out γήπεδα, υπάρχει ένας άνθρωπος που ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει το έργο της ζωής του, όχι από ανάγκη, αλλά από αγάπη και σεβασμό προς αυτό.
Και αυτό, ίσως, είναι το πιο δυνατό «τραγούδι» που μας έχουν προσφέρει ποτέ.
