Μια μαγική βραδιά γεμάτη συγκίνηση, αναπάντεχα ντουέτα και τον Barack Obama να αποθεώνει από την οθόνη τον άνθρωπο που ανακάλυψε τους θρύλους, σε ένα γκαλά που παραμένει το απόλυτο σημείο συνάντησης της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας.
Μετά από 51 ολόκληρα χρόνια και έχοντας φιλοξενήσει στο παρελθόν μοναδικά ντουέτα που έγραψαν ιστορία —όπως εκείνα της Aretha Franklin με την Alicia Keys, της Whitney Houston με τη Natalie Cole ή του Lou Reed με τον Rod Stewart— αναρωτιέται κανείς πώς θα μπορούσε το ετήσιο Pre-Grammy Gala του Clive Davis να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Η αλήθεια είναι πως δεν χρειάζεται καν να το προσπαθήσει. Παραμένει το αδιαμφισβήτητα κορυφαίο πάρτι της μουσικής βιομηχανίας, μία εντυπωσιακή σύναξη ταλέντου και προσωπικοτήτων που εκτείνεται από τη μουσική και τον κινηματογράφο μέχρι την πολιτική σκηνή.
Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα χορού του Beverly Hilton στο Λος Άντζελες ήταν ηλεκτρισμένη, με τα πρώτα τραπέζια να θυμίζουν μία ζωντανή εγκυκλοπαίδεια της σύγχρονης κουλτούρας. Σε μία γωνιά κάθονταν η Joni Mitchell με την Brandi Carlile, ενώ λίγο πιο δίπλα η Lana Del Rey μοιραζόταν το τραπέζι της με τον Jack Antonoff, τη Rachel Sennot, τη Hayley Williams και τον Sounwave, τον εμβληματικό παραγωγό του Kendrick Lamar. Η διαστρωμάτωση των καλεσμένων ήταν πραγματικά μοναδική, καθώς στον ίδιο χώρο μπορούσε κανείς να διακρίνει την Teyana Taylor, τη Laufey και τον Shaboozey, ο οποίος εντυπωσίασε με ένα αμάνικο πουκάμισο, δίπλα σε ιερά τέρατα όπως ο Berry Gordy και ο Smokey Robinson.
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους βρίσκονταν επίσης η Nancy Pelosi, η Karol G, η Sharon και ο Jack Osbourne, ο Colman Domingo, καθώς και ο Dave Grohl με την κόρη του, Violet. Το παρών έδωσαν ακόμα οι Lil Jon, Ne-Yo, Weird Al Yankovic, Yungblud, Becky G, Rufus Wainwright, αλλά και ο Gregg Alexander των New Radicals. Δεν ήταν όμως μόνο οι καλλιτέχνες που γέμισαν την αίθουσα. Οι κορυφαίοι παράγοντες της βιομηχανίας ήταν όλοι εκεί, με τιμώμενα πρόσωπα της βραδιάς τους ιδρυτές της Republic Records, Monte και Avery Lipman, οι οποίοι έχουν καταφέρει να κερδίσουν τον τίτλο της δισκογραφικής εταιρείας της χρονιάς στα Hitmakers του περιοδικού Variety τις έξι από τις τελευταίες εννέα χρονιές. Είναι μία βραδιά που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί τα Βραβεία Grammy χωρίς αυτήν.
Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, το Gala αποτέλεσε την ιδανική πλατφόρμα για την ανάδειξη των νέων ταλέντων. Οι υποψήφιοι για το βραβείο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη, Olivia Dean, Sombr και Alex Warren, χάρισαν στο κοινό εξαιρετικές ερμηνείες των τραγουδιών «Man I Need», «12 to 12» και φυσικά του «Ordinary». Ο Sombr, μάλιστα, που έχει εξελιχθεί εντυπωσιακά ως περφόρμερ από την περσινή του περιοδεία, παρακολουθούσε με ενθουσιασμό την εμφάνιση της Olivia Dean από την πρώτη σειρά — και με ύψος που αγγίζει τα δύο μέτρα, ήταν αδύνατον να περάσει απαρατήρητος.
Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς ήταν το αφιέρωμα στον Ozzy Osbourne. Ο MGK και ένας φανερά αδυνατισμένος Jelly Roll ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μία εκρηκτική εναλλαγή των κομματιών «I Don’t Wanna Stop» και «Mama I’m Coming Home». Κλείνοντας την εμφάνισή του, ο Jelly Roll δήλωσε γεμάτος συγκίνηση: «Ας αναπαυθεί εν ειρήνη ο Πρίγκιπας του Σκότους… ένας σπουδαίος σύζυγος, ένας σπουδαίος πατέρας, ένας σπουδαίος μουσικός… ο Ozzy Osbourne!». Αμέσως μετά, κατέβηκε από τη σκηνή για να δεχτεί μία παρατεταμένη, ζεστή αγκαλιά από τη Sharon Osbourne.
Η μουσική πολυμορφία συνεχίστηκε με τη Laufey και τον Darren Criss, οι οποίοι ερμήνευσαν το «Don’t Go Breaking My Heart», την επιτυχία του Elton John και της Kiki Dee από το 1976, τιμώντας τον στιχουργό Bernie Taupin που βρισκόταν στην αίθουσα. Οι Clipse συνεργάστηκαν με τον John Legend σε μία συναισθηματικά φορτισμένη εκτέλεση του «The Birds Don’t Sing», ενώ η Jennifer Hudson απέδειξε για άλλη μία φορά γιατί θεωρείται μία από τις ισχυρότερες φωνές της εποχής μας, διασκευάζοντας το «The First Time Ever I Saw Your Face» ως φόρο τιμής στην αείμνηστη Roberta Flack. Παράλληλα, οι τρεις γυναίκες των Huntr/x από το «KPop Demon Hunters» —που φέτος διεκδικούν τέσσερα Grammy— εντυπωσίασαν με το «Golden», με την Ejae να αποδεικνύει ότι μπορεί να φτάσει με άνεση εκείνες τις απίστευτα υψηλές νότες.
Η Gayle King προλόγισε ένα βίντεο που προκάλεσε αίσθηση, στο οποίο ο πρώην Πρόεδρος Barack Obama εξήρε την προσφορά του Clive Davis στη μουσική. «Εκτιμώ την ευκαιρία να προλογίσω τον φίλο μου και οικοδεσπότη σας, τον έναν και μοναδικό Clive Davis», είπε ο Obama. «Ξέρετε, ο Clive δεν είναι απλώς ένας θρυλικός άνθρωπος της μουσικής. Είναι μία δύναμη της φύσης. Το ταλέντο του Clive ήταν πάντα να βλέπει και να ακούει αυτό που οι άλλοι δεν μπορούσαν. Janis Joplin, Bruce Springsteen, Whitney Houston. Ο Clive αναγνώρισε τις δυνατότητές τους λίγο πριν από οποιονδήποτε άλλον και στη συνέχεια τους βοήθησε να τις αξιοποιήσουν». Ο Obama απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στην πολιτική, κάτι που χαρακτήρισε ολόκληρη τη βραδιά, προσφέροντας στους παρευρισκόμενους μία ευπρόσδεκτη ανάσα από την καταιγίδα των ειδήσεων που επικρατεί στον έξω κόσμο.
Προς το τέλος του προγράμματος, οι Dan + Shay τίμησαν τον Art Garfunkel με τις διασκευές των «All I Know» και «Mrs. Robinson», προτού υποδεχτούν στην σκηνή τον ίδιο τον Garfunkel για το κλείσιμο της βραδιάς. Η ερμηνεία του στο «Bridge Over Troubled Water» ήταν καθηλωτική, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης. Προφανώς, στα 84 του χρόνια, η φωνή του Garfunkel δεν διαθέτει πια την ισχύ που είχε όταν ηχογραφήθηκε το τραγούδι πριν από 55 χρόνια, όμως διατηρεί στο έπακρο τη θρυλική του εκφραστικότητα. Η λιτή ενορχήστρωση, με το πιάνο σε πρώτο πλάνο και ένα συνθεσάιζερ να καλύπτει τα μέρη των εγχόρδων, σε συνδυασμό με την απαλή του ερμηνεία, δημιούργησαν μία οικειότητα που η μεγαλειώδης αρχική εκτέλεση δεν διαθέτει.
Το συγκεκριμένο τραγούδι —ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια και πιο αντισυμβατικά κομμάτια που έφτασαν ποτέ στο No. 1 των charts — αποτελεί ορόσημο στην απαράμιλλη καριέρα του Davis, καθώς εκείνος ήταν που έδωσε μάχη για να κυκλοφορήσει ως single. Ήταν το ιδανικό κλείσιμο για μία βραδιά που γιόρτασε την τέχνη της ανακάλυψης και τη διαχρονική δύναμη της μουσικής, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο που ξεκίνησε πριν από μισό αιώνα και συνεχίζει να εμπνέει.
