Η Demi Lovato μιλά για τη μάχη με τις διατροφικές διαταραχές, την απεξάρτηση και την απόφασή της να γίνει πρότυπο για όσους παλεύουν σιωπηλά
Η Demi Lovato δεν φοβάται πια να πει την αλήθεια. Με τη δική της φωνή, η οποία συχνά σηκώνει περισσότερο βάρος από αυτό που της αναλογεί, η 33χρονη τραγουδίστρια επιμένει να φωτίζει όσα κάποτε κρατούσε στο σκοτάδι. Η ίδια θέλει η διαδρομή της – δύσκολη, γεμάτη πτώσεις αλλά και γενναίες επανεκκινήσεις – να γίνει σημείο αναφοράς για τους νεότερους.
Σε μία νέα συζήτηση με τους Bowen Yang και Matt Rogers στο podcast «Las Culturistas», η Lovato αναφέρθηκε ανοιχτά στην απόφαση που άλλαξε τη ζωή και την πορεία της: τη δημόσια τοποθέτησή της σχετικά με τις διατροφικές διαταραχές, τη χρήση ουσιών, την αυτοκαταστροφή. Μια επιλογή που δεν προέκυψε χωρίς σκέψη, ούτε χωρίς φόβο.
«Είχα μία απόφαση που έπρεπε να πάρω όταν πήγα για πρώτη φορά σε θεραπεία», είπε. «Είχα αυτό το πολύ δημόσιο ξέσπασμα όταν ήμουν 18 … και τότε ο μάνατζέρ μου με ρώτησε: “Θέλεις να είσαι ανοιχτή με αυτό που περνάς ή να το ‘κρύψεις κάτω από το χαλί’ και να μην το συζητήσεις;”».
Η ίδια γνώριζε πως δεν «όφειλε τίποτα σε κανέναν». Η επιλογή να μιλήσει ήταν καθαρά δική της. «Είπα: “Δεν είχα πρότυπο στα 13 μου που να μιλούσε για διατροφικές διαταραχές, και πρέπει να είμαι αυτό το πρότυπο για κάποιον άλλον”».
«Ήταν μία ευθύνη που ήμουν πρόθυμη να αναλάβω γιατί θα ήθελα να είχα κάτι τέτοιο όταν μεγάλωνα», εξήγησε, κάνοντας σαφές πως ο δρόμος της διαφάνειας δεν ήταν ποτέ εύκολος, αλλά ήταν απολύτως απαραίτητος.
Η Demi Lovato έχει μιλήσει επανειλημμένα για τις μάχες της με τη βουλιμία, τον αυτοτραυματισμό, την κατάχρηση ουσιών και τη διπολική διαταραχή, θέματα που καταγράφονται στα ντοκιμαντέρ της «Simply Complicated» (2017) και «Dancing With the Devil» (2021).
Μιλώντας για μία κρίσιμη στιγμή, θυμήθηκε το περιστατικό του 2010, όταν σε ηλικία 18 ετών γρονθοκόπησε τη χορεύτρια Alex Welch σε περιοδεία με τους Jonas Brothers. Η πράξη αυτή λειτούργησε ως καμπανάκι: μπήκε σε κέντρο αποτοξίνωσης για να αντιμετωπίσει «συναισθηματικά και σωματικά ζητήματα».
Σε παλαιότερη συνέντευξη στο ELLE, είχε περιγράψει εκείνη τη νύχτα με λιτή ειλικρίνεια: «Όταν χτυπάς κάποιον σε αεροπλάνο, φτάνει πια. Αμέσως μετά έστειλα μήνυμα στη μητέρα μου και είπα “λυπάμαι”».
Κατά τη διάρκεια του podcast, η Demi Lovato αναφέρθηκε επίσης στις επικίνδυνες νόρμες ομορφιάς που χαρακτήριζαν την pop κουλτούρα όταν εκείνη μεγάλωνε: «Υπήρχαν μεγαλύτερες ηθοποιοί που μιλούσαν για παρόμοια ζητήματα, αλλά δεν υπήρχε κανείς με τον οποίο θα μπορούσα να σχετιστώ στα 13. Και τότε τα πρότυπα ομορφιάς ήταν πολύ επικίνδυνα». Για αυτό, πρόσθεσε, ένιωσε την ανάγκη να προστατεύσει τους ευάλωτους ακολουθητές της από τον ίδιο σιωπηλό πόνο.
Η στιγμή της απόλυτης καμπής ήρθε το 2017. «Η οικογένειά μου μού είπε πως δεν θα κάνουν άλλη παρέμβαση… ότι αυτή τη φορά εκείνοι θα έφευγαν», είχε πει στην τηλεοπτική εκπομπή «The Jonathan Ross Show». Αυτό το τελεσίγραφο την ώθησε να ζητήσει βοήθεια όχι για να καθησυχάσει άλλους, αλλά για να σωθεί η ίδια. «Ήξερα πως είχα πιάσει πάτο και έπρεπε να το κάνω για εμένα».
Το 2010, κατά τη διάρκεια θεραπείας, έμαθε ότι πάσχει από διπολική διαταραχή: «Δεν το έμαθα μέχρι που πήγα σε θεραπεία», είχε δηλώσει στο People το 2011 – μία αλήθεια που αντιμετώπισε δημόσια, δημιουργώντας χώρο για όσους φοβούνται τη διάγνωση και το στίγμα.
Σήμερα, η Lovato μιλάει με καθαρότητα, χωρίς φόβο απέναντι στην ευαλωτότητά της. Το νέο της άλμπουμ «It’s Not That Deep» κυκλοφορεί την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, περιλαμβάνοντας τα ήδη γνωστά τα singles «Fast», «Here All Night» και «Kiss». Η μουσική της, όπως και η ζωή της, παραμένει γεμάτη αντιφάσεις: σκοτάδι και φως, πόνος και λύτρωση.
Πίσω από κάθε νέα δημιουργία υπάρχει πλέον μία αποστολή. Να κάνει όσα δεν είχαν γίνει ποτέ για εκείνη. Να προσφέρει φωνή, κατανόηση, έναν καθρέφτη σε όσους παλεύουν σιωπηλά. Να αποδείξει πως η ειλικρίνεια δεν είναι αδυναμία αλλά πράξη γενναιότητας.
Η Demi Lovato δεν είναι μόνο μία pop star που επιβίωσε. Η ιστορία της, όπως την περιγράφει, είναι ένα κάλεσμα προς μία νέα κουλτούρα φροντίδας — εκεί όπου οι πληγές δεν κρύβονται, αλλά αντιμετωπίζονται με συμπόνια, γνώση και δύναμη.
