Με αφετηρία ένα παιδικό βίντεο με τον πατέρα της και κατάληξη τη φράση «Θα τα πούμε πολύ σύντομα» από τη φωνή του Cameron Boyce, η Dove Cameron εξηγεί πώς ένα τραγούδι για τον χορό έφερε τον αδικοχαμένο συμπρωταγωνιστή της στο φινάλε του πρώτου άλμπουμ της.
Ολοκληρώνοντας το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο «Final Girl», το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Νοεμβρίου και περιέχει έντεκα τραγούδια, η Dove Cameron επέλεξε να κλείσει αυτό το κεφάλαιο με έναν βαθιά προσωπικό αποχαιρετισμό. Το τελευταίο τραγούδι του δίσκου, «Maybe Heaven Is a Jazz Club», τελειώνει με τη φωνή του στενού της φίλου και συμπρωταγωνιστή της στις ταινίες «Descendants», Cameron Boyce, ο οποίος ακούγεται να λέει τη φράση: «Θα τα πούμε πολύ σύντομα».
Ο νεαρός ηθοποιός έφυγε αιφνιδιαστικά από τη ζωή τον Ιούλιο του 2019, σε ηλικία 20 ετών, έπειτα από επιληπτική κρίση στον ύπνο του που προκλήθηκε από αιφνίδιο απροσδόκητο θάνατο στην επιληψία (SUDEP).
Μιλώντας στην εκπομπή «The Zach Sang Show», η Dove Cameron εξήγησε ότι η παρουσία του Cameron Boyce στον δίσκο δεν βρισκόταν εξαρχής στα σχέδιά της, αλλά προέκυψε οργανικά κατά τη διάρκεια της δημιουργίας και χάρισε στο τραγούδι έναν ξεχωριστό χαρακτήρα. Καθώς αναζητούσε τη συνέχεια του τραγουδιού, οι εικόνες που σχηματίζονταν στους στίχους της την οδήγησαν αβίαστα στη μνήμη του φίλου της.
«Δεν είχα γράψει ακόμη το δεύτερο κουπλέ, όταν έφτασα σε εκείνο το σημείο. Είχα ήδη αρχίσει να γράφω στίχους όπως “τα κουρασμένα πόδια δεν πονούν ποτέ” και διάφορες τέτοιες εικόνες για τον χορό, και ο Cam ήταν ένας απίστευτος χορευτής», ανέφερε η Dove Cameron.
Για την ίδια, ο Cameron Boyce διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο που ξεχωρίζει μία φορά σε κάθε γενιά, φτάνοντας στο σημείο να τον συγκρίνει με τον θρύλο του χορού και του κινηματογράφου Fred Astaire.
«Πιστεύω ειλικρινά ότι, αν είχε περισσότερο χρόνο εδώ, θα είχε εξελιχθεί σε έναν από τους μεγάλους, σε ένα είδος καλλιτέχνη που διαπρέπει ταυτόχρονα στο τραγούδι, τον χορό και την υποκριτική, όπως σπάνια βλέπουμε πια. Πιστεύω ακράδαντα πως, αν είχε περισσότερο χρόνο, θα είχε κατακτήσει μια θέση σε αυτό το επίπεδο», τόνισε.
Πριν η ηχογράφηση πάρει την τελική της μορφή, η Dove Cameron φρόντισε να ζητήσει τη συγκατάθεση των οικείων του ηθοποιού, θέλοντας να βεβαιωθεί πως το αποτέλεσμα τιμά τη μνήμη του.
«Το να μπορέσω να τον συμπεριλάβω ήταν πραγματικά ξεχωριστό. Με την άδεια της οικογένειάς του για να ακουστεί η φωνή του, έπαιξα το τραγούδι σε όλους τους, γιατί φυσικά ήθελα να τους αρέσει και ήθελα να νιώσουν ότι εκπροσωπούνται και αντιμετωπίζονται με σεβασμό», εξήγησε, προσθέτοντας πως η φωνή του Cameron Boyce αποτέλεσε τον ιδανικότερο τρόπο για να κλείσει ολόκληρο το άλμπουμ.
Το «Maybe Heaven Is a Jazz Club» δεν αποτελεί, ωστόσο, φόρο τιμής μόνο στον Cameron Boyce, αλλά συνδέει το παρόν της τραγουδίστριας με την απώλεια του πατέρα της, Philip, ο οποίος πέθανε το 2011.
Όπως αποκάλυψε στην ίδια συνέντευξη, το τραγούδι ανοίγει με το ηχητικό απόσπασμα από ένα παιδικό της βίντεο, στο οποίο ακούγεται ο πατέρας της να της ζητά να τραγουδήσει μπροστά στην κάμερα. Για μια καλλιτέχνιδα που πέρασε από την εφηβική τηλεοπτική επιτυχία του «Liv and Maddie» και του «Descendants» σε μια πιο σκοτεινή, θεατρική pop αισθητική μέσα από τραγούδια όπως το «Boyfriend», η επιλογή αυτή μετατρέπει το φινάλε του «Final Girl» σε ένα οικείο οικογενειακό αρχείο.
Η σχέση της Dove Cameron με την οικογένεια του συμπρωταγωνιστή της παρέμεινε άλλωστε στενή όλα τα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατό του. Η 30χρονη τραγουδίστρια τιμά συχνά τη μνήμη του με αναρτήσεις σε κάθε επέτειο των γενεθλίων του, ενώ δίνει σταθερά το παρόν στην ετήσια φιλανθρωπική εκδήλωση του The Cameron Boyce Foundation, του οργανισμού που ίδρυσαν οι γονείς του, Victor και Libby Boyce, για την ευαισθητοποίηση και την έρευνα γύρω από την επιληψία.
Το 2025, με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα ετών από την πρεμιέρα της πρώτης ταινίας «Descendants» —της επιτυχημένης κινηματογραφικής σειράς του Disney Channel που σκηνοθέτησε ο Kenny Ortega— η Dove Cameron είχε συναντηθεί ξανά με τους συμπρωταγωνιστές της, Sofia Carson και Booboo Stewart, μιλώντας στο περιοδικό PEOPLE για τον αντίκτυπο των ταινιών και τον ρόλο που έπαιξε ο Cameron Boyce σε αυτές.
«Καθώς το “Descendants” συστήνεται σε νέες γενιές και γυρίζονται νέες ταινίες χωρίς εμάς, ελπίζω η κληρονομιά, το ταλέντο και η υπέροχη καρδιά του Cameron να αγγίξουν εκατομμύρια νεαρά μυαλά. Ελπίζω να τα εμπνεύσουν να γίνουν ο εαυτός τους, με τον ίδιο τρόπο που ο Cameron ήταν πάντα ακριβώς αυτός που ήταν», είχε δηλώσει τότε η Dove Cameron.
Στην ίδια αναδρομή, η τραγουδίστρια στάθηκε στη σπάνια αυθεντικότητα που χαρακτήριζε τον φίλο της από τις πρώτες ημέρες των γυρισμάτων.
«Ο Cameron ήταν ασυμβίβαστα, εκτυφλωτικά και ανεπανάληπτα ο εαυτός του, και αυτό ακριβώς τον έκανε τόσο ακατανίκητα μαγνητικό και μοναδικό. Αυτή είναι η βαθύτερη ελπίδα μου για όποιον αγαπά αυτές τις ταινίες, και είμαι σίγουρη πως το ίδιο επιθυμεί και ο Cameron», είχε προσθέσει.
Στις τελευταίες στιγμές του «Final Girl», η φωνή του πατέρα της από εκείνη την παλιά παιδική κάμερα δίνει τη σκυτάλη στον Cameron Boyce, φέρνοντας ξανά στο ίδιο κάδρο δύο ανθρώπους που σημάδεψαν τη ζωή της. Καθώς οι τελευταίες νότες του «Maybe Heaven Is a Jazz Club» σβήνουν, η φράση «Θα τα πούμε πολύ σύντομα» μένει να αντηχεί στο φινάλε του δίσκου.
