Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε την έφεση, αλλά μία νέα αγωγή κατά του Ed Sheeran παραμένει στον ορίζοντα.
Ένας από τους πιο μακροχρόνιους και πολυσυζητημένους νομικούς πονοκεφάλους στη μουσική βιομηχανία έφτασε επιτέλους στο τέλος του, τουλάχιστον για τώρα. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έβαλε την τελική σφραγίδα σε μία δικαστική οδύσσεια που ταλαιπώρησε για χρόνια τον Ed Sheeran, απορρίπτοντας την προσπάθεια αναβίωσης της αγωγής που τον κατηγορούσε ότι αντέγραψε το θρυλικό τραγούδι «Let’s Get It On» του Marvin Gaye για να δημιουργήσει τη δική του παγκόσμια επιτυχία, το «Thinking Out Loud».
Η απόφαση, που εκδόθηκε τη Δευτέρα 16 Ιουνίου, επικυρώνει την προηγούμενη κρίση του ομοσπονδιακού εφετείου, κλείνοντας οριστικά την πόρτα στους ενάγοντες.
Η εταιρεία που είχε κινήσει τη διαδικασία, η Structured Asset Sales (SAS), η οποία κατέχει μερίδιο στα πνευματικά δικαιώματα του τραγουδιού του Marvin Gaye από το 1973, είχε ζητήσει από τους ανώτατους δικαστές να εξετάσουν την υπόθεση. Το αίτημά της, ωστόσο, έπεσε στο κενό.
Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, το δικαστήριο δεν παρείχε καμία εξήγηση για την απόφασή του να μην ασχοληθεί με την υπόθεση, μία πρακτική που ακολουθεί για τη συντριπτική πλειοψηφία των αιτήσεων που δέχεται.
Για τον Ed Sheeran, αυτή η εξέλιξη είναι μία βαθιά ανάσα ανακούφισης. Το «Thinking Out Loud», ένα τραγούδι που συνυπέγραψε με την Amy Wadge το 2014, σκαρφάλωσε στο Νο. 2 του Billboard Hot 100 και παρέμεινε στα charts για 58 εβδομάδες, αλλά ταυτόχρονα τον έβαλε στο στόχαστρο πολλαπλών αγωγών.
Η πρώτη αγωγή ήρθε από την κόρη του Ed Townsend, του συνδημιουργού του «Let’s Get It On» μαζί με τον Gaye. Εκείνη η υπόθεση έληξε με μία ηχηρή νίκη για τον Sheeran, καθώς οι ένορκοι τον αθώωσαν.
Όμως, η SAS, μία εταιρεία που ανήκει στον βετεράνο της μουσικής βιομηχανίας David Pullman, δεν το έβαλε κάτω. Κατέθεσε μία ξεχωριστή αγωγή, η οποία απορρίφθηκε τον περασμένο Νοέμβριο από το εφετείο.
Το σκεπτικό των δικαστών ήταν αποστομωτικό: η αγωγή ουσιαστικά επιδίωκε «ένα μονοπώλιο πάνω σε έναν συνδυασμό δύο θεμελιωδών μουσικών δομικών στοιχείων».
Στην απόφασή του, το εφετείο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η εν λόγω ακολουθία συγχορδιών τεσσάρων ακόρντων —πανταχού παρούσα στην pop μουσική— ακόμη και σε συνδυασμό με έναν συγκοπτόμενο αρμονικό ρυθμό, είναι υπερβολικά εξερευνημένη για να πληροί το όριο πρωτοτυπίας που απαιτεί ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας».
Οι δικαστές προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας ότι «η υπερπροστασία τέτοιων βασικών στοιχείων θα απειλούσε να καταπνίξει τη δημιουργικότητα και να υπονομεύσει τον ίδιο τον σκοπό του νόμου περί πνευματικών δικαιωμάτων».
Η SAS, στην προσφυγή της στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ τον Μάρτιο, υποστήριξε ότι η προηγούμενη απόφαση είχε αδίκως επικεντρωθεί αποκλειστικά στην παρτιτούρα και όχι στην εμβληματική ηχογραφημένη εκτέλεση του Marvin Gaye.
Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι αυτό το πρόβλημα θα επηρέαζε «τα δικαιώματα χιλιάδων παλαιότερων συνθετών και καλλιτεχνών, καθώς και πολλά από τα πιο αγαπημένα και διαχρονικά κομμάτια της δημοφιλούς μουσικής».
Η απάντηση από την πλευρά του Ed Sheeran ήρθε τον περασμένο μήνα, με τους δικηγόρους του να κατηγορούν τη SAS ότι χρησιμοποιεί μία «ψευδή παραδοχή» και «αβάσιμους ισχυρισμούς» σε μία προσπάθεια να πείσει τους δικαστές.
Το αίτημα τους ήταν σαφές: «Η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί». Και τελικά, απορρίφθηκε.
Ωστόσο, ο Ed Sheeran δεν έχει βγει ακόμα τελείως από το νομικό δάσος. Ο David Pullman και η εταιρεία του έχουν ήδη στη νομική φαρέτρα τους μία δεύτερη, πιο πρωτότυπη αγωγή.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επιδιώκουν να μηνύσουν τον Sheeran με βάση την πιο λεπτομερή, ηχογραφημένη εκδοχή του τραγουδιού του Gaye. Αυτή η υπόθεση είχε «παγώσει» για χρόνια, εν αναμονή της έκβασης της πρώτης. Τώρα, ο δρόμος είναι ανοιχτός.
Σε δήλωσή του στο Billboard, ο David Pullman ήταν ξεκάθαρος, επιβεβαιώνοντας ότι η ξεχωριστή αυτή υπόθεση «θα προχωρήσει τώρα» στο ομοσπονδιακό δικαστήριο.
«Ο φόβος των κατηγορουμένων ήταν πάντα η ηχογράφηση του “Let’s Get It On”. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ το γνώριζε αυτό και κατανοεί ότι η υπόθεση θα προχωρήσει και μπορεί κάλλιστα να επιστρέψει στο Ανώτατο Δικαστήριο σε μεταγενέστερη ημερομηνία», δήλωσε.
Η αυλαία έπεσε για μία πράξη του δράματος, αλλά η ιστορία φαίνεται ότι έχει ακόμα συνέχεια.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου μπορεί να έδωσε τέλος σε μία μακρά δικαστική μάχη, αλλά άνοιξε την πόρτα για την επόμενη, μεταφέροντας το πεδίο της αντιπαράθεσης από τις παρτιτούρες στον ίδιο τον ήχο που έκανε το τραγούδι του Marvin Gaye αθάνατο.
