Ο Elvis Costello εξηγεί γιατί δεν πρόκειται να κινηθεί νομικά εναντίον της Olivia Rodrigo για τις ομοιότητες ανάμεσα στο «Brutal» και το δικό του κλασικό τραγούδι «Pump It Up». Ο 71χρονος Βρετανός καλλιτέχνης υπερασπίζεται την 23χρονη pop star, καταρρίπτει τις κατηγορίες για λογοκλοπή και μιλά για τη φύση της rock μουσικής, την ίδια στιγμή που εκείνη κυκλοφορεί το νέο άλμπουμ της.
Η συζήτηση γύρω από την παρθενογένεση στη μουσική βιομηχανία κρατάει εδώ και δεκαετίες, όμως ελάχιστοι γνωρίζουν πώς να τη διαχειρίζονται με την ψυχραιμία και την αυτογνωσία του Elvis Costello. Ο Βρετανός καλλιτέχνης ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να κινηθεί δικαστικά κατά της Olivia Rodrigo για το τραγούδι της «Brutal», παρά το γεγονός ότι το χαρακτηριστικό riff της κιθάρας θυμίζει έντονα το δικό του «Pump It Up» από το 1978. Αντί για εξώδικα και δικαστικές διαμάχες, ο Costello επιλέγει να αντιμετωπίσει την κατάσταση με χιούμορ και ουσιαστική κατανόηση για τον τρόπο που λειτουργεί η pop και rock δημιουργικότητα.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα The Times, ο Costello χαρακτήρισε τις κατηγορίες περί λογοκλοπής υπερβολικές και εντελώς ανούσιες.
«Αυτό είναι πολύ ανόητο για να το συζητάμε», δήλωσε χαρακτηριστικά, βάζοντας τέλος στα σενάρια που τον ήθελαν να οδηγεί την υπόθεση στα δικαστήρια.
Ο 71χρονος καλλιτέχνης αποκάλυψε μάλιστα ότι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τη νεαρή τραγουδίστρια και να συζητήσει μαζί της.
«Λοιπόν, συνάντησα την Olivia και ήταν υπέροχη», ανέφερε ο Costello. «Της είπα: “Κοίτα, αυτό είναι απλώς ένα riff και πώς θα μπορούσα να είμαι τόσο αλαζόνας ώστε να κάνω μήνυση με βάση την πρωτοτυπία, όταν το δικό μου τραγούδι βασίζεται στο “Subterranean Homesick Blues” του Bob Dylan;”», συμπλήρωσε, δείχνοντας ότι η ιστορία της μουσικής είναι μία συνεχής αλυσίδα επιρροών.
Στη συνέχεια, ο Costello αναφέρθηκε στη δική του εμπειρία με τους παλαιότερους καλλιτέχνες, αποδεικνύοντας ότι κανείς δεν ξεκινά από το μηδέν.
«Με μήνυσε ο Bob Dylan; Μου έκανε πλάκα για αυτό, αλλά δεν με μήνυσε», εξήγησε. «Και μήπως ο Chuck Berry μήνυσε τον Bob επειδή το δικό του τραγούδι έμοιαζε με το “Too Much Monkey Business”;», αναρωτήθηκε ρητορικά, δείχνοντας πώς μεταφέρεται η σκυτάλη της έμπνευσης από γενιά σε γενιά.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Costello τοποθετείται δημόσια πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα με αυτή την πρωτοφανή γενναιοδωρία. Ήδη από το 2021, όταν το «Brutal» κυκλοφόρησε μέσα από το άλμπουμ «Sour» της Rodrigo, ο ίδιος είχε απαντήσει σε χρήστη της πλατφόρμας X που υποστήριζε ότι το τραγούδι ήταν μία απευθείας αντιγραφή.
«Αυτό είναι μία χαρά για μένα», είχε γράψει τότε ο Costello, επιλέγοντας να μην ακολουθήσει την πεπατημένη των νομικών διεκδικήσεων.
«Έτσι λειτουργεί η rock. Παίρνεις τα σπασμένα κομμάτια μιας άλλης συγκίνησης και φτιάχνεις ένα ολοκαίνουριο παιχνίδι. Αυτό έκανα κι εγώ», είχε συμπληρώσει, δίνοντας τον πιο εύστοχο ορισμό για τη διαδικασία της δημιουργίας.
Σε μεταγενέστερες δηλώσεις του, ο Costello είχε χαρακτηρίσει την ιδέα μιας πιθανής δικαστικής διαμάχης ως εντελώς παράλογη. Σήμερα, η Olivia Rodrigo συνεχίζει την ανοδική της πορεία, έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το τρίτο άλμπουμ της με τίτλο «You Seem Pretty Sad For A Girl So In Love». Η ίδια έχει υπερασπιστεί επανειλημμένα τη δουλειά της, τονίζοντας ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες αντλούν έμπνευση από το παρελθόν.
«Πιστεύω ότι είναι απογοητευτικό να βλέπεις τους ανθρώπους να βγάζουν τα πράγματα εκτός πλαισίου και να υποτιμούν τη δουλειά οποιασδήποτε νεαρής γυναίκας», δήλωσε σε παλαιότερη συνέντευξή της στο Teen Vogue.
Η Rodrigo επιμένει ότι η προσωπική της ταυτότητα παραμένει η βασική πηγή των στίχων της.
«Όλη η μουσική εμπνέεται από άλλη μουσική. Προφανώς, γράφω όλους τους στίχους μου πρώτα από την καρδιά μου και τη ζωή μου», εξήγησε. «Σκέφτηκα τους στίχους και τη μελωδία για το “Good 4 U” ένα πρωί στο ντους», ανέφερε, περιγράφοντας τη στιγμή που γεννήθηκε ένα από τα πιο γνωστά της τραγούδια.
Η ίδια βλέπει αυτή την αλληλεπίδραση ως μία όμορφη και φυσική διαδικασία που ενώνει τις διαφορετικές γενιές των μουσικών.
«Κάθε καλλιτέχνης εμπνέεται από καλλιτέχνες που έχουν προηγηθεί. Είναι ένα είδος διασκεδαστικής, όμορφης διαδικασίας μοιράσματος. Τίποτα στη μουσική δεν είναι ποτέ εντελώς καινούριο. Υπάρχουν τέσσερις συγχορδίες σε κάθε τραγούδι. Αυτό είναι το διασκεδαστικό μέρος – να προσπαθείς να το κάνεις δικό σου», δήλωσε η Rodrigo.
Ωστόσο, η συζήτηση γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα των τραγουδιών της δεν περιορίστηκε μόνο στον Elvis Costello. Προηγουμένως, η Olivia Rodrigo είχε συμπεριλάβει την Taylor Swift, τον Jack Antonoff και τη St. Vincent στους συντελεστές του τραγουδιού «Deja Vu» μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ της «Sour».
Η Rodrigo είχε παραδεχτεί δημόσια ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είχε επηρεαστεί από το «Cruel Summer» της Swift. Παράλληλα, η 36χρονη τραγουδίστρια συμπεριλήφθηκε στους συντελεστές του τραγουδιού «1 Step Forward, 3 Steps Back», το οποίο χρησιμοποιεί ένα riff πιάνου από το δικό της κομμάτι «New Year’s Day».
Παρά τις πιέσεις της βιομηχανίας, η Olivia Rodrigo προσπαθεί να εστιάζει στη μουσική και να ξεπερνά τις δικές της ανασφάλειες όταν ανεβαίνει στη σκηνή.
Πρόσφατα μίλησε στο BBC για την εμφάνισή της στο θρυλικό φεστιβάλ του Glastonbury, αποκαλύπτοντας ότι βρέθηκε στα όρια του πανικού πριν βγει στη σκηνή. «Θυμάμαι να παθαίνω σχεδόν κρίση άγχους στο μπάνιο, σκεπτόμενη, “πώς θα το κάνω αυτό; Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη”», εξομολογήθηκε η τραγουδίστρια.
Η εμπειρία της πάνω στη σκηνή, ωστόσο, ήταν εντελώς διαφορετική και λυτρωτική για την ίδια.
«Αλλά κάτι με κυρίευσε τη δεύτερη φορά που πάτησα στη σκηνή και άρχισα να τραγουδάω. Ένιωσα εντελώς ήρεμη και τόσο πολύ στο στοιχείο μου», περιέγραψε. «Δεν είμαι πολύ πνευματικός ή θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά σε τέτοιες στιγμές νιώθω ότι η μουσική είναι τόσο μαγική που απλά δεν μπορείς πραγματικά να την περιγράψεις», πρόσθεσε, δείχνοντας τη βαθιά της σύνδεση με την τέχνη της.
Η στάση του Elvis Costello αποτελεί ένα σπάνιο μάθημα γενναιοδωρίας και ρεαλισμού σε μία μουσική βιομηχανία που συχνά κυριαρχείται από δικαστικές διαμάχες και εγωισμούς. Σε μία εποχή όπου οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες και οι νομικοί σύμβουλοι κυνηγούν επίμονα κάθε παρόμοια συγχορδία ή ρυθμό, η αναγνώριση ότι η μουσική είναι μία συνεχής συνομιλία με το παρελθόν δίνει ανάσα στους νέους καλλιτέχνες.
Αντί να υψώνει τείχη προστασίας γύρω από την κληρονομιά του, ο Costello επιλέγει να ανοίξει την αγκαλιά του στο μέλλον, υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι η τέχνη δεν προορίζεται για να φυλάσσεται σε χρηματοκιβώτια, αλλά για να ανακυκλώνεται, να μεταμορφώνεται και να γεννά νέα συναισθήματα.
