Από τις κασέτες στο boombox του στο Ντιτρόιτ μέχρι την τέχνη του να λυγίζεις τις συλλαβές, ο Eminem εξηγεί πώς οι ήρωές του τον δίδαξαν να σπάει τους κανόνες της μουσικής.
Ο Eminem έχει εμπνεύσει αμέτρητους καλλιτέχνες καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Το μοναδικό του ύφος και η ικανότητά του να χειρίζεται τις λέξεις και τη ροή του λόγου κατά βούληση τον μετέτρεψαν σε πρότυπο για τις επόμενες γενιές. Ωστόσο, ακόμη και ένας ράπερ με τη δική του επιρροή χρειάστηκε να κοιτάξει ψηλά σε κάποια είδωλα, αποδίδοντας ένα μεγάλο μέρος των δεξιοτήτων του σε δύο πρωτοπόρους της hip-hop των δεκαετιών του ’80 και του ’90.
Σε συνέντευξή του με τον D-Stroy και τον Paul Rosenberg, σε ένα ειδικό αφιέρωμα της εκπομπής Shade 45 στο SiriusXM, ο Eminem εξήγησε τον καταλυτικό ρόλο που έπαιξε ο LL Cool J στη μουσική του διαπαιδαγώγηση. Το άλμπουμ «Radio» του 1985 ήταν εκείνο που άναψε τη σπίθα για την αγάπη του προς τη hip-hop και τον οδήγησε να γράψει τους πρώτους του στίχους.
«Όταν ήμουν 11 ετών, αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ που απέκτησα και το πήρα σε κασέτα για τα Χριστούγεννα. Ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη rap κασέτα που είχα και την έπαιζα συνέχεια από την αρχή μέχρι το τέλος», θυμήθηκε ο Eminem.
Οι πρώτες του εμφανίσεις περιλάμβαναν τον ίδιο να στέκεται έξω με ένα boombox και να ραπάρει πάνω στα τραγούδια του «Radio» καθώς περνούσαν τα αυτοκίνητα. Λίγο αργότερα, όταν έγινε 13 ετών, η κυκλοφορία του τραγουδιού «I’m Bad» σηματοδότησε την αφετηρία της δικής του πορείας.
«Εκείνος ήταν που με έκανε να θέλω να ραπάρω εξαρχής. Το πρώτο rap τραγούδι που έγραψα στα 13 μου ήταν ακριβώς όπως του LL Cool J», εξήγησε ο ράπερ.
Μεγαλώνοντας, διαβάζοντας την αυτοβιογραφία του LL Cool J από το 1997 με τίτλο «I Make My Own Rules», ο Eminem ανακάλυψε ότι μοιραζόταν πολλές κοινές δυσκολίες στα παιδικά του χρόνια με τον σπουδαίο ράπερ. Στην ίδια συζήτηση, εξέφρασε επίσης τον απεριόριστο θαυμασμό του για το δεύτερο άλμπουμ του LL Cool J, το «Bigger and Deffer».
Πέρα όμως από την πρώτη του επαφή με το είδος, η κατανόησή του για τη rap διευρύνθηκε όταν άκουσε για πρώτη φορά πολυσύλλαβες ρίμες από τον Rakim και τον Kool G Rap. Στην αρχή, αυτή η τεχνική προσέγγιση του φαινόταν εντελώς ακατανόητη.
«Θυμάμαι όταν πρωτοάκουσα πολυσύλλαβες ρίμες, δεν καταλάβαινα πραγματικά ότι συνέδεαν τρεις, τέσσερις ή πέντε συλλαβές ταυτόχρονα. Δεν το συνειδητοποιούσα μέχρι που άρχισα να ακούω κι άλλους ράπερ να το κάνουν», εξήγησε ο Eminem.
Για να εξελίξει την τεχνική του, άρχισε να γράφει λέξεις και ομοιοκατάληκτες φράσεις σε χαρτιά, κάνοντας συνεχώς εξάσκηση μέχρι οι συνδέσεις να αποκτήσουν νόημα. Ο Rakim, ειδικότερα, τον καθήλωσε με τη φωνή και την εκφορά του λόγου του.
«Είχε αυτή την εκφορά και αυτή τη φωνή. Ο τρόπος που έλεγε τα πράγματα ήταν εμφανώς πιο περίπλοκος, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ακουγόταν πιο σύνθετος από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορούσε τότε», θυμήθηκε αναφερόμενος στον Rakim.
Παράλληλα, ο Eminem εξήρε και την τεχνική προσέγγιση του Kool G Rap, ο οποίος έθεσε νέα πρότυπα στον τρόπο δόμησης των στίχων. Για τον ίδιο, ο τρόπος που χειριζόταν τη γλώσσα ήταν υποδειγματικός.
«Ο Kool G Rap ήταν εξίσου σπουδαίος σε αυτό. Έφτιαχνε ρίμες μέσα στον στίχο και μετά επέστρεφε σε εκείνο με το οποίο είχε ξεκινήσει αρχικά να ομοιοκαταληκτεί», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον Eminem, καλλιτέχνες όπως ο Big Daddy Kane, ο Nas και ο 2Pac συνέχισαν να εξελίσσουν τη hip-hop χάρη στη στιχουργική τους πολυπλοκότητα. Ωστόσο, ήταν ο Redman από το Νιου Τζέρσεϊ εκείνος που του έδειξε ότι οι λέξεις μπορούν να λυγίσουν με τρόπους που κανείς δεν περίμενε μέχρι τότε.
Ο Eminem έχει αναφέρει πολλές φορές τον Redman ως τεράστια επιρροή, τοποθετώντας τον μάλιστα στην κορυφή των επιλογών του στο τραγούδι «’Til I Collapse». Στη συνέντευξη στάθηκε ιδιαίτερα στο ντεμπούτο του Redman από το 1992, το οποίο θεωρεί ορόσημο για τη μουσική.
«Το “Whut? The Album” ήταν ένα από τα πιο κλασικά hip-hop άλμπουμ όλων των εποχών. Όταν κυκλοφόρησε εκείνο το πρώτο άλμπουμ, ο ήχος του ήταν εντελώς διαφορετικός και η εκφορά του τόσο καθηλωτική, επειδή η φωνή του είχε απίστευτο όγκο, μπάσο, βάθος και ακριβώς τη σωστή δόση από το καθετί», τόνισε ο Eminem.
Εκτός από το ηχητικό αποτέλεσμα του ντεμπούτου, ο Eminem παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τη συνεχή καλλιτεχνική άνοδο του ράπερ. Εντυπωσιαζόταν από το πώς κατάφερνε να ανεβάζει διαρκώς το επίπεδο της δουλειάς του.
«Ο Redman ήταν από εκείνους τους καλλιτέχνες που έβγαζαν ένα άλμπουμ και στο επόμενο γίνονταν καλύτεροι. Στη συνέχεια, στον μεθεπόμενο δίσκο, γινόταν ακόμα καλύτερος», συνέχισε.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της δεξιοτεχνίας, ο Eminem ξεχώρισε έναν στίχο από το τραγούδι «My Zone!», που περιλαμβάνεται στο τέταρτο άλμπουμ του Redman με τίτλο «Doc’s Da Name 2000». Εκεί, ο ράπερ ομοιοκαταληκτεί τις λέξεις «ATM» και «staple gun», αφήνοντας τον Eminem άναυδο.
«Αναρωτήθηκα πώς διάολο κατάφερε να ραπάρει το “ATM” με το “staple gun” και να ακούγονται σαν να ομοιοκαταληκτούν. Ήταν ένας από τους πρώτους ανθρώπους που άκουσα να λυγίζουν τις λέξεις», εξομολογήθηκε.
Αυτή η τεχνική προφοράς και διαμόρφωσης των λέξεων άλλαξε ριζικά τον τρόπο που προσέγγιζε τη γραφή. Συνειδητοποίησε ότι οι παραδοσιακές συμβάσεις της γλώσσας μπορούσαν να παρακαμφθούν.
«Ένιωθες ότι δεν υπήρχαν πια κανόνες σε όλο αυτό. Μπορείς να πάρεις δύο λέξεις που φυσιολογικά δεν ταιριάζουν και να τις προφέρεις με τέτοιο τρόπο ώστε να ομοιοκαταληκτούν, κάτι που άνοιξε έναν εντελώς νέο κόσμο για μένα», ανέφερε.
«Όταν άκουσα τον Redman να το κάνει για πρώτη φορά, έπαθα σοκ. Σε ολόκληρο εκείνο το κουπλέ έκανε ακριβώς αυτό, ομοιοκαταληκτώντας πράγματα που κανονικά δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν», συμπλήρωσε.
Οι δύο καλλιτέχνες είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους στο παρελθόν στο τραγούδι «Off the Wall», το οποίο συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας «The Nutty Professor». Σε συνέντευξή του στο Red Bull την περασμένη χρονιά, ο Redman αποκάλυψε ότι είχαν συζητήσει το ενδεχόμενο μιας νέας συνεργασίας, όμως τα φορτωμένα προγράμματά τους δεν τους επέτρεψαν να την υλοποιήσουν.
Ακόμα και στο απόγειο της καριέρας του, ο Eminem εξακολουθεί να αναγνωρίζει με σεβασμό εκείνους που του έδειξαν τον δρόμο στο ξεκίνημά του. Η επιστροφή του στις επιρροές των LL Cool J και Redman αποδεικνύει πως η τέχνη του ραπαρίσματος παραμένει μία ζωντανή σκυταλοδρομία έμπνευσης και τεχνικής εξέλιξης.
