Ο Γιάννης Κότσιρας και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη σε μία μουσική συνάντηση που μοιάζει με καλοκαιρινό κύμα αγάπης, γεμάτο φως, χορό και ελληνική ψυχή.
Όταν ο έρωτας βρίσκει ρυθμό και ρίζες στη θάλασσα: Ο Γιάννης Κότσιρας και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη ενώνουν τις φωνές τους σε ένα τραγούδι που μοιάζει να βγήκε από ένα παλιό, χειροποίητο καλοκαίρι.
Το «Έλα Έλα» είναι μία γιορτή. Μια ωδή στην αγάπη, στο φως, στον χορό και στην ανεπιτήδευτη ομορφιά που φυτρώνει στα νησιώτικα απογεύματα και ανθίζει κάτω από τη σκιά μιας ελιάς.
Με την υπογραφή του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου στη μουσική και στους στίχους, το τραγούδι κυκλοφορεί από τη Minos EMI, A Universal Music Company, και φέρνει κοντά δυο φωνές που κουβαλούν μνήμες, πάθος και την αύρα μιας άλλης εποχής, όπου η μουσική δεν ακουγόταν απλώς — ένωνε.
Ο Γιάννης Κότσιρας, με τη χαρακτηριστική ευαισθησία του, και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, με τη φωνή που μοιάζει να γεννήθηκε μέσα στο αλάτι και τον ήλιο του Αιγαίου, συναντιούνται για πρώτη φορά δισκογραφικά, σε μία συνεργασία που, όπως εξομολογείται ο ίδιος ο Κότσιρας, «τριγυρνούσε χρόνια».
Ήταν, όμως, ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος αυτός που τους έφερε κοντά, σαν μαέστρος που ξέρει πότε να χτυπήσει το ραβδί του για να ξεκινήσει η μαγεία.
Το «Έλα Έλα» είναι ένα καλοκαιρινό κάλεσμα. Με έναν ρυθμό που χορεύει πάνω στο κύμα και στίχους που μοσχοβολούν γιασεμί και θάλασσα, μας προσκαλεί να αφεθούμε, να ανοιχτούμε στα βαθιά, όπως λέει και ο στίχος, και να ζήσουμε τον έρωτα με την αθωότητα και τη φωτιά που του αξίζει.
Ο Γιάννης Κότσιρας, γεμάτος συγκίνηση, ανακαλεί την πρώτη του συνεργασία με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο στο άλμπουμ «Αθώος Ένοχος» και μιλά για την επιστροφή τους σαν μία προσωπική γιορτή.
Επίσης, αναφέρεται με θαυμασμό στις μουσικές αποχρώσεις του νέου τραγουδιού, που θυμίζουν τα «Λέει Λέει», «Άκου Να Δεις» και «Άφρικα», δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που συνδυάζει το παραδοσιακό με το διαχρονικό.
«Για εμένα το συγκεκριμένο τραγούδι είναι γεμάτο Ελλάδα», λέει ο Γιάννης Κότσιρας.
Και πράγματι, κάθε του λέξη, κάθε του νότα, είναι μία μικρή νησιωτική ιστορία. Από τον ήχο των κάβων που λύνονται μέχρι τη βαρκούλα που χορεύει στη στεριά, το «Έλα Έλα» ξεχειλίζει από εικόνες που θα μπορούσαν να είναι πίνακες, αν δεν ήταν τόσο ζωντανές.
Η φωνή της Ελεωνόρας Ζουγανέλη, πότε παιχνιδιάρικη και πότε βαθιά συναισθηματική, συνομιλεί με εκείνη του Γιάννη Κότσιρα σαν δύο καρδιές που χτυπούν στον ίδιο ρυθμό.
Το τραγούδι καταλήγει με μία υπόσχεση: «θα σε πάω στη μάνα μου». Μια φράση γεμάτη τρυφερότητα, που κουβαλά τις ρίζες της ελληνικής οικογένειας, της αποδοχής, της αγάπης που δεν φοβάται να φανερωθεί.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε χορούς και φιλιά, γεννιέται η ελπίδα πως ο έρωτας, όταν είναι αληθινός, δεν χρειάζεται πολλά – μόνο μία βάρκα, ένα φεγγάρι και δυο καρδιές που θέλουν να ταξιδέψουν.
Μέσα από τη μουσική αυτή συνύπαρξη, ο Γιάννης Κότσιρας και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη δεν μας προσφέρουν απλώς ένα τραγούδι. Μας προσφέρουν μία ανάμνηση που δεν έχει ακόμη συμβεί. Μια ανάσα καλοκαιριού που μπορεί να κρατήσει για πάντα.
Το «Έλα Έλα» είναι ο ήχος της καρδιάς που χτυπά λίγο πιο δυνατά όταν ερωτεύεται. Είναι το τραγούδι που σε βρίσκει εκεί που δεν το περιμένεις – και σε παίρνει μαζί του, στα βαθιά.
Το προσωπικό σημείωμα του Γιάννη Κότσιρα
«Με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο συναντιέμαι ξανά δισκογραφικά μετά από πάρα πολλά χρόνια.
Η πρώτη μας συνάντηση έγινε στο πρώτο μου CD “Αθώος ένοχος” με το “Λέει Λέει Λέει” σε στίχους του Άρη Δαβαράκη και η τελευταία μας ήταν με το “Να ‘χα Δυο Ζωές” σε στίχους του Μιχάλη Γκάνα.
Όντας φανατικός θαυμαστής της δουλειάς του, πριν αρκετά χρόνια είχα δει την ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα “Νικόστρατος” και άκουσα αυτό το μαγικό τραγούδι.
Ένα μουσικό μείγμα από τα ηχοχρώματα του “Λέει Λέει”, του “Άκου Να Δεις” του “Άφρικα” και τόσων άλλων σπουδαίων στιγμών του Καλαντζόπουλου, όλα σε θαυμάσια ισορροπία υπό την ενορχήστρωση του Άκη Κατσουπάκη.
Είναι τεράστια λοιπόν η συγκίνηση αλλά και η τιμή, να ξανασυναντιέμαι δισκογραφικά με αυτόν τον τεράστιο μουσικό και συνθέτη αλλά και αγαπημένο φίλο.
Και φυσικά μεγάλη η χαρά να συνεργάζομαι πρώτη φορά με αυτό το λαμπερό ταλαντούχο κορίτσι. Την Ελεονώρα Ζουγανέλη. Αυτή η συνεργασία μας τριγυρνάει χρόνια. Ήρθε η στιγμή της λοιπόν.
Για μένα το συγκεκριμένο τραγούδι είναι γεμάτο Ελλάδα. Πλημμυρίζει από Κρήτη, από νησιωτική Ελλάδα, από χαρά, από χορό και ξεχειλίζει εκρηκτικά συναισθήματα.
Ευελπιστώ να το αγαπήσετε όσο το αγαπήσαμε όλοι όσοι ασχοληθήκαμε από την πρώτη στιγμή.
σ.σ. Για τους νεότερους. Το Σουλτάνα, εκτός από λατρεμένο όνομα, σημαίνει και αρχόντισσα…»
