Μια νέα συλλογή αποκαλύπτει τις σπάνιες ηχογραφήσεις του Joe Strummer με τους The 101’ers από την περίοδο των καταλήψεων στο Λονδίνο, λίγο πριν η punk αλλάξει για πάντα τη βρετανική σκηνή.
Πριν από τις παραμάνες, τα δερμάτινα μπουφάν και την έκρηξη που έφεραν οι The Clash, ο Joe Strummer ζούσε μέσα στη λάσπη και την υγρασία ενός υπό κατάληψη βικτοριανού σπιτιού στο Λονδίνο. Στον αριθμό 101 της Walterton Road, στην περιοχή Maida Vale, ο νεαρός τότε τραγουδιστής προσπαθούσε να βρει καταφύγιο, παίζοντας rock and roll σε παμπ για δέκα πένες είσοδο. Αυτή η άγνωστη περίοδος της πορείας του παρουσιάζεται πλέον αναλυτικά μέσα από τη συλλογή «Joe Strummer 003: The 101’ers Years (1974–1976)», η οποία κυκλοφορεί στις 20 Νοεμβρίου από την Dark Horse Records.
Η νέα κυκλοφορία συγκεντρώνει τις πρώτες γνωστές ηχογραφήσεις του καλλιτέχνη με το συγκρότημα The 101’ers, παρουσιάζοντας έναν ήχο που κινούνταν ανάμεσα στην pub rock, την R&B και το rockabilly. Την παραγωγή ανέλαβε ο David Zonshine, ενώ το υλικό αποκαταστάθηκε και έλαβε νέο mastering από τον Paul Hicks, γνωστό από ανάλογες δουλειές για τους Beatles, τους Rolling Stones και τον David Bowie.
Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε το συγκρότημα ήταν άμεσα συνδεδεμένες με τη στεγαστική κρίση της εποχής. «Η κυβέρνηση των Εργατικών εισήγαγε τον νόμο για τα ενοίκια το 1965 με σκοπό να προστατεύσει τους ενοικιαστές», είχε αφηγηθεί ο Strummer. «Δυστυχώς, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους νόμους, είχε τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς οι ιδιοκτήτες βρήκαν παραθυράκια και στράφηκαν σε βραχυχρόνιες μισθώσεις».
Το αποτέλεσμα ήταν χιλιάδες άδεια σπίτια να καταστραφούν σκόπιμα από τις τοπικές αρχές. «Υπήρχαν χιλιάδες άδεια σπίτια στο Λονδίνο και τα δημοτικά συμβούλια προσλάμβαναν συμμορίες για να σπάνε αυτά τα υπέροχα βικτοριανά κτίρια», συνέχισε ο τραγουδιστής. «Ξήλωναν τα πατώματα, έκοβαν τα καλώδια και κατέστρεφαν τα υδραυλικά για να μην μπορούν να μείνουν καταληψίες».
Βρισκόμενος στον δρόμο, ο Strummer βρήκε στέγη δίπλα σε παλιούς γνώριμους. «Μένοντας άστεγος, συνάντησα μερικούς παλιούς φίλους που έκαναν κατάληψη στην περιοχή West 9», περιέγραψε ο ίδιος. «Μέσα σε έναν χρόνο έφτιαξα ένα συγκρότημα μέσα στην κατάληψη, παίρνοντας το όνομα The 101’ers από τη διεύθυνσή μας στη Walterton Road».
Το συγκρότημα ξεκίνησε ως η μπάντα του σπιτιού και γρήγορα απέκτησε το δικό του στέκι. «Διατηρούσαμε ένα κλαμπ κάθε Τετάρτη στον επάνω όροφο μιας παμπ», συμπλήρωσε ο Strummer. «Η είσοδος κόστιζε μόλις δέκα πένες».
Η έκδοση των τριών CD περιλαμβάνει συνολικά 48 τραγούδια, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται δεκαπέντε ακυκλοφόρητα demos και είκοσι μία ζωντανές ηχογραφήσεις από τις εμφανίσεις τους στο κύκλωμα των παμπ. Το πακέτο συνοδεύεται από ένα σκληρόδετο βιβλίο 48 σελίδων, με την ιστορία του συγκροτήματος γραμμένη από τον ντράμερ Richard Nother Dudanski, σπάνια σκίτσα του Strummer, καθώς και πρόλογο από τον μπασίστα των Sex Pistols, Glen Matlock. Παράλληλα, διατίθεται και μια έκδοση διπλού βινυλίου.
Το πρώτο CD περιλαμβάνει τις στούντιο ηχογραφήσεις του συγκροτήματος, ενώ το δεύτερο συγκεντρώνει δοκιμαστικές ηχογραφήσεις από υπόγεια, μεταξύ των οποίων και το «Full Moon», μια εξαιρετικά προσωπική στιγμή που ο Strummer ηχογράφησε μόνος του στην κατάληψη. Το τρίτο CD εστιάζει στις ζωντανές εμφανίσεις, περιλαμβάνοντας την πρώτη εκτέλεση του «Junco Partner» —το οποίο διασκεύασε αργότερα με τους The Clash— καθώς και μια πρώιμη εκδοχή του «Jail Guitar Doors», που αρχικά έφερε τον τίτλο «Lonely Mother’s Son».
Η παρουσία του Glen Matlock στον πρόλογο του βιβλίου δεν είναι καθόλου τυχαία. Τον Απρίλιο του 1976, οι The 101’ers μοιράστηκαν τη σκηνή με τους Sex Pistols για δύο συναυλίες στο Nashville Rooms του Λονδίνου. Εκείνη η συνάντηση αποδείχθηκε κομβική για τον Strummer, ο οποίος γοητεύτηκε από την ωμή ενέργεια του ανερχόμενου punk κινήματος και κατάλαβε ότι το παλιό rock and roll έπρεπε να δώσει τη θέση του σε κάτι πιο επιθετικό.
Το συγκρότημα έδωσε την τελευταία του συναυλία στις 5 Ιουνίου του 1976. Ανάμεσα στο κοινό εκείνο το βράδυ βρίσκονταν ο Mick Jones και ο Paul Simonon, οι οποίοι πολύ σύντομα θα γίνονταν οι συνοδοιπόροι του Strummer στους The Clash. Λίγο αργότερα, ο τραγουδιστής εγκατέλειψε οριστικά τους The 101’ers για να αναλάβει τα ηνία της νέας μπάντας.
Ως πρώτη γεύση από τη νέα έκδοση, κυκλοφόρησε το single «Keys to Your Heart (2026 Mix)», με τον Paul Hicks να αναλαμβάνει την επεξεργασία του ήχου από τις αρχικές κασέτες της κονσόλας. Αξιοσημείωτο είναι ότι η κυκλοφορία αυτή αποτελεί το δεύτερο αρχειακό πακέτο που σχετίζεται με τον Strummer μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας, καθώς στις 13 Νοεμβρίου οι The Clash κυκλοφορούν τη δική τους συλλογή με τίτλο «The World According to The Clash».
Περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά τον ξαφνικό θάνατό του στις 22 Δεκεμβρίου του 2002 από αδιάγνωστη καρδιακή πάθηση σε ηλικία 50 ετών, ο Joe Strummer συνεχίζει να συναρπάζει με την αυθεντικότητά του. Το «Joe Strummer 003: The 101’ers Years (1974–1976)» δεν φωτίζει απλώς τα πρώτα βήματα ενός σπουδαίου καλλιτέχνη, αλλά αποκαλύπτει τη στιγμή που η σπίθα του βρετανικού punk άρχισε να παίρνει φωτιά μέσα από τα συντρίμμια του Λονδίνου.
