Ο Lionel Richie ανοίγει την καρδιά του για τη φιλία του με τον Michael Jackson, τις παγίδες της δόξας και τη σοφία που τον έσωσε από «εκατό χρόνια δυστυχίας».
Ο Lionel Richie έχει ζήσει όλα όσα συνοδεύουν τη δόξα — τον θαυμασμό, την επιτυχία, αλλά και το σκοτάδι που παραμονεύει πίσω της.
Ο 76χρονος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και εμβληματική φωνή της pop-soul μιλά στην εφημερίδα The Guardian για τη μακρόχρονη φιλία του με τον Michael Jackson, τη θλίψη του βλέποντάς τον να χάνει την παιδικότητά του, αλλά και τους «απατεώνες» που παραμόνευαν και τους δύο, έτοιμοι να εκμεταλλευτούν κάθε αδυναμία τους.
«Τον είδα να παλεύει», λέει ο Richie, θυμούμενος τον φίλο του, τον βασιλιά της pop, που έφυγε από τη ζωή το 2009 σε ηλικία 50 ετών.
«Πριν μπω στη βιομηχανία της φήμης, είχα τουλάχιστον φίλους από το σχολείο και το κολέγιο. Είχα εμπειρίες. Είχα την ευκαιρία να πάω σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, να ξέρω τι είναι ένα ραντεβού, να με παρατήσουν. Εκείνος δεν έζησε τίποτα απ’ όλα αυτά. Τα έχασε όλα. Τα. Έχασε. Όλα», τόνισε.
Η φωνή του Richie γεμίζει νοσταλγία και πίκρα. Θυμάται τον νεαρό Michael, που από παιδί του Jackson 5 μετατράπηκε σε μηχανή δημιουργίας επιτυχιών, με ένα πρόγραμμα που δεν άφηνε χώρο για τίποτα άλλο.
«Ήμουν εκεί όταν πήγαινε κάθε μέρα στο στούντιο μετά το σχολείο. Έφτανε στις τρεις και έμενε μέχρι τις έξι, σαν ρομπότ. Φαντάσου ένα παιδί να ζει έτσι και γύρω του να ακούει συνέχεια: “Πρόσεχε τα κορίτσια! Δεν μπορείς να εμπιστευτείς καμία!” Το έβλεπα όλο αυτό να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μου», περιέγραψε.
Η σχέση των δύο ανδρών δεν περιοριζόταν μόνο στη μουσική. Ο Lionel Richie είχε επιλέξει τον Michael Jackson για νονό της κόρης του, Nicole Richie, δείχνοντας πόσο βαθιά εμπιστοσύνη και αγάπη ένιωθε για εκείνον. Όμως, παρά τη στενή τους φιλία, παραδέχεται ότι δεν μπορούσε να τον προστατεύσει από τους ανθρώπους που τον περικύκλωναν.
«Όχι. Όταν βρίσκεσαι μέσα στον πόλεμο και οι δύο σκύβετε για να αποφύγετε τις σφαίρες, είναι δύσκολο να δώσεις συμβουλές στον άλλον στρατιώτη», λέει. «Οι ίδιοι απατεώνες που προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν εκείνον, ερχόντουσαν και σε μένα.»
Ο Lion Richie γνώριζε καλά εκείνους που κρύβονταν πίσω από το λαμπερό προσωπείο της μουσικής βιομηχανίας — ανθρώπους που έβλεπαν καλλιτέχνες σαν τον Michael Jackson και τον ίδιο όχι ως ανθρώπους, αλλά ως ευκαιρίες. Η δόξα, όπως υπονοεί, είναι πεδίο μάχης. Και οι τραγουδιστές, όσο μεγάλα και αν είναι τα αστέρια τους, παραμένουν ευάλωτοι.
Στη συνέντευξη, ο Richie θυμάται με χιούμορ και τρυφερότητα τον εκκεντρικό χαρακτήρα του Jackson.
«Ήταν παράξενος, χαοτικός. Τον αποκαλούσα “smelly” (βρωμερό), επειδή φορούσε τα ίδια ρούχα μέχρι να διαλυθούν», θυμάται γελώντας. Πίσω από την ελαφρότητα όμως, κρύβεται μία βαθιά κατανόηση για τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο — έναν άνθρωπο που είχε στερηθεί τη φυσιολογική παιδική ηλικία, την αυθόρμητη χαρά, την ανεμελιά.
Η συζήτηση φτάνει και σε κάτι πιο προσωπικό: τη σοφία που τον έσωσε από τη φθορά που συχνά συνοδεύει τη φήμη. Ο Lionel Richie μοιράζεται τη σημαντικότερη συμβουλή που έλαβε ποτέ — από τον θρυλικό Sammy Davis Jr.
«Μου είπε: “Η απάντησή σου σε όλα όσα σου προσφέρουν πρέπει να είναι όχι.”» Ο Richie θυμάται ότι ρώτησε γιατί. Και ο Davis του απάντησε: «Γιατί εγώ είπα ναι. Και δεν θέλω να κάνεις τα ίδια λάθη που έκανα εγώ.» Ο Richie χαμογελά όταν θυμάται τη στιγμή: «Αυτό και μόνο μου έσωσε εκατό χρόνια δυστυχίας.»
Οι λέξεις του φανερώνουν έναν άνθρωπο που έχει δει τη λάμψη και το τίμημα της επιτυχίας από μέσα. Τον πόνο της απώλειας, την παγίδα της υπερέκθεσης, τη μοναξιά που συνοδεύει τη φήμη.
Ο Lionel Richie μιλά όχι ως σταρ, αλλά ως άνθρωπος που επιβίωσε από το ίδιο σύστημα που κατέστρεψε τόσους άλλους. Και όταν θυμάται τον Michael Jackson, δεν βλέπει τον «βασιλιά της pop», αλλά το παιδί που δεν πρόλαβε ποτέ να μεγαλώσει φυσιολογικά.
Σήμερα, καθώς κοιτά πίσω, ο Richie δεν προσπαθεί να εξωραΐσει τίποτα. Μιλά με αλήθεια, σεβασμό και μία διακριτική μελαγχολία για έναν φίλο που δεν πρόλαβε να δραπετεύσει από τη δική του θηλιά της φήμης.
Και ίσως, μέσα από αυτή την ειλικρίνεια, προσφέρει τη μεγαλύτερη παρακαταθήκη της καριέρας του: ότι πίσω από κάθε αστέρι υπάρχει ένας άνθρωπος που προσπαθεί να επιβιώσει — και μερικές φορές, αυτό είναι το πιο δύσκολο τραγούδι που θα χρειαστεί ποτέ να τραγουδήσει.
