Μια νέα σειρά ντοκιμαντέρ φέρνει στο φως αδημοσίευτο ηχητικό υλικό, όπου ο Michael Jackson μιλά για την ανάγκη του να περιβάλλεται από παιδιά, την αθώωση του 2005 και τη σκοτεινή πλευρά της διασημότητας.
Η φωνή του Michael Jackson, λεπτή, σχεδόν ψιθυριστή και με εκείνη την οικεία, υψηλή χροιά που τον χαρακτήριζε, επιστρέφει από το παρελθόν για να στοιχειώσει ξανά τη δημόσια συζήτηση. Δεκαέξι χρόνια μετά τον θάνατό του, τα βρετανικά Wonderhood Studios παρουσιάζει μία σειρά ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων με τίτλο «The Trial», η οποία ξεκινά την προβολή της αυτή την Τετάρτη στο Channel 4.
Στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ βρίσκονται ηχογραφήσεις που δεν έχουν ακουστεί ποτέ ξανά, στις οποίες ο κορυφαίος σταρ εκμυστηρεύεται τις σκέψεις του για την ιδιαίτερη σχέση του με τα παιδιά, μία σχέση που, όπως ο ίδιος παραδέχεται, τον οδήγησε συχνά σε οδυνηρές περιπέτειες.
Στο προωθητικό trailer που δόθηκε στη δημοσιότητα, ο Michael Jackson ακούγεται να περιγράφει με αφοπλιστική ειλικρίνεια την έλξη που ένιωθαν οι μικροί του θαυμαστές προς το πρόσωπό του.
«Τα παιδιά… θέλουν απλώς να με αγγίζουν και να με αγκαλιάζουν», δηλώνει ο καλλιτέχνης, συμπληρώνοντας μία φράση που σήμερα ηχεί προφητική και ταυτόχρονα ανησυχητική: «Τα παιδιά καταλήγουν απλώς να ερωτεύονται την προσωπικότητά μου – μερικές φορές αυτό με βάζει σε μπελάδες».
Οι δηλώσεις αυτές έρχονται να προστεθούν σε μία σειρά από μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν από κοντά εκείνη την περίοδο, οι οποίοι εξηγούν ότι ορισμένα από τα στοιχεία που αποκαλύπτονται σε αυτές τις ηχογραφήσεις δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία της pop κουλτούρας.
Η εφημερίδα New York Post έφερε στο φως μία ακόμα πιο συγκλονιστική αποστροφή του λόγου του από το ίδιο υλικό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Michael Jackson φέρεται να λέει: «Αν μου έλεγες αυτή τη στιγμή… “Michael, δεν θα μπορούσες να ξαναδείς ποτέ άλλο παιδί”,… θα αυτοκτονούσα».
Η φράση αυτή αποτυπώνει την απόλυτη εξάρτηση του δημιουργού από την παιδική αθωότητα, η οποία για εκείνον αποτελούσε πηγή ζωής, αλλά για το αμερικανικό δικαστικό σύστημα υπήρξε το αντικείμενο μιας από τις πλέον πολύκροτες δίκες του 21ου αιώνα.
Το «The Trial» δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει άλλη μία ανακύκλωση των γνωστών γεγονότων, αλλά στοχεύει να ξεπεράσει το «δημοσιογραφικό τσίρκο» που περιέβαλλε την αθώωση του Michael Jackson το 2005. Το ντοκιμαντέρ θέτει βαθιά ερωτήματα για τη φύση της φήμης, τις φυλετικές διακρίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη λειτουργία της δικαιοσύνης.
Η δίκη, η οποία διήρκεσε 14 εβδομάδες σε ένα δικαστήριο στη Σάντα Μαρία της Καλιφόρνια, είχε ως αφετηρία τις κατηγορίες για κακοποίηση ανηλίκου, παροχή αλκοόλ σε παιδί και συνωμοσία για την κράτηση ενός ανηλίκου και της οικογένειάς του στο ράντσο Neverland.
Οι κατηγορίες εκείνες είχαν προκύψει μετά την προβολή ενός άλλου ντοκιμαντέρ, του «Living with Michael Jackson», το οποίο μεταδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2003.
Σε μία συνέντευξη τον Μάρτιο του 2005, ο διάσημος τραγουδιστής υποστήριζε ότι εκείνη η περίοδος ήταν η χειρότερη της ζωής του. Θεωρούσε ότι οι εναντίον του κατηγορίες ήταν μέρος ενός περίπλοκου σχεδίου με στόχο την ηθική και επαγγελματική του εξόντωση. «Είμαι εντελώς, εντελώς αθώος», είχε δηλώσει τότε με έμφαση. «Σας παρακαλώ να γνωρίζετε ότι μία μεγάλη συνωμοσία βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή».
Τελικά, στις 13 Ιουνίου 2005, το σώμα των ενόρκων έκρινε τον Michael Jackson αθώο για όλες τις κατηγορίες. Η απόφαση εκείνη πανηγυρίστηκε από εκατομμύρια θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο, όμως η σκιά της αμφιβολίας δεν έφυγε ποτέ εντελώς πάνω από το όνομά του. Τέσσερα χρόνια και δύο εβδομάδες αργότερα, ο κόσμος πάγωσε στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του σε ηλικία 50 ετών. Η αιτία ήταν η «οξεία δηλητηρίαση» από το ισχυρό αναισθητικό προποφόλη, το οποίο του χορηγήθηκε ενώ προετοιμαζόταν για μία σειρά συναυλιών επιστροφής.
Ο προσωπικός του γιατρός, Δρ. Conrad Murray, καταδικάστηκε αργότερα για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, καθώς κρίθηκε υπεύθυνος για τη μοιραία δόση. Εξέτισε σχεδόν δύο χρόνια φυλάκισης, αλλά η απώλεια του Michael Jackson άφησε ένα κενό που η μουσική βιομηχανία δεν μπόρεσε ποτέ να αναπληρώσει.
Μετά τον θάνατό του, η κληρονομιά του βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο αντίρροπες δυνάμεις: από τη μία πλευρά εκείνοι που εξυμνούν το αξεπέραστο ταλέντο του και από την άλλη εκείνοι που, αν και αναγνωρίζουν την καλλιτεχνική του αξία, αποφεύγουν να τον τιμήσουν λόγω των λεπτομερών κατηγοριών που τον συνόδευαν.
Η χρονική στιγμή της κυκλοφορίας του «The Trial» συμπίπτει με μία άλλη σημαντική αποκάλυψη στις Ηνωμένες Πολιτείες: τη δημοσιοποίηση εκατομμυρίων εγγράφων που σχετίζονται με τον Jeffrey Epstein. Ο Epstein, ο οποίος είχε καταδικαστεί για υποκίνηση πορνείας ανηλίκου και βρέθηκε νεκρός στο κελί του ενώ περίμενε τη δίκη του για σωματεμπορία, διατηρούσε επαφές με μερικές από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες του περασμένου αιώνα.
Ανάμεσα στα αρχεία αυτά περιλαμβάνονται φωτογραφίες του Jeffrey Epstein με τον Michael Jackson. Σε μία από αυτές, ο τραγουδιστής ποζάρει δίπλα στον Jeffrey Epstein μπροστά από έναν μεγάλο πίνακα ζωγραφικής. Παρόλο που η φωτογραφία κυκλοφόρησε αρχικά τον Δεκέμβριο, οι λόγοι της λήψης της παραμένουν αδιευκρίνιστοι.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ή υπόνοια ότι ο Michael Jackson γνώριζε ή εμπλεκόταν σε οποιοδήποτε από τα εγκλήματα του Jeffrey Epstein. Ωστόσο, η ύπαρξη τέτοιων ντοκουμέντων προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο πολυπλοκότητας στην ήδη πολυτάραχη ιστορία του.
Το νέο ντοκιμαντέρ του Channel 4 έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι η περίπτωση του Michael Jackson παραμένει μία ανοιχτή πληγή στον ιστό της σύγχρονης κουλτούρας. Μέσα από τις δικές του λέξεις, που ανασύρονται από τη λήθη, επιχειρείται μία προσέγγιση της ψυχοσύνθεσης ενός ανθρώπου που έζησε ανάμεσα στο φως των προβολέων και το σκοτάδι των δικαστικών αιθουσών.
Η ιστορία του συνεχίζει να προκαλεί έντονα συναισθήματα, αποδεικνύοντας ότι ο βασιλιάς της pop, ακόμα και νεκρός, παραμένει μία προσωπικότητα που αρνείται να κατηγοριοποιηθεί απλά, παραμένοντας δέσμιος του ίδιου του μύθου.
