Συγκλονιστική αποκάλυψη σε νέα βιογραφία των Rolling Stones – Η άγνωστη νύχτα του 1976 που παραλίγο να κοστίσει τη ζωή του Mick Jagger από υπερβολική δόση ηρωίνης
Μία νέα βιογραφία των Rolling Stones φέρνει στο φως μία συγκλονιστική μαρτυρία, αποκαλύπτοντας πως ο Mick Jagger έφτασε μία ανάσα από τον θάνατο το 1976, με τον τότε πρόεδρο της Rolling Stones Records, Marshall Chess, να περιγράφει πώς χρειάστηκε να τον επαναφέρει στη ζωή μετά από κατάρρευση.
Η ιστορία της rock είναι γεμάτη από στιγμές που το φως της δόξας τρεμοπαίζει μπροστά στο σκοτάδι των καταχρήσεων, όμως ορισμένα περιστατικά παραμένουν καλά φυλαγμένα μυστικά για δεκαετίες. Στο νέο βιβλίο του Bob Spitz με τίτλο «The Rolling Stones: The Biography», ο Marshall Chess, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της δισκογραφικής εταιρείας του συγκροτήματος, προβαίνει σε μία εξομολόγηση που ανατρέπει την εικόνα του «άτρωτου» frontman.
Σύμφωνα με όσα εξιστορεί ο Chess, σήμερα σε ηλικία 84 ετών, το περιστατικό συνέβη την άνοιξη του 1976, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής περιοδείας των Stones. Ήταν μία νύχτα στη Νέα Υόρκη, όταν ο Mick Jagger του τηλεφώνησε στο διαμέρισμά του εκφράζοντας την πλήξη του και την επιθυμία του να τον επισκεφθεί.
Όταν ο τραγουδιστής του «Paint It Black» έφτασε στο σπίτι του Chess, η κατάστασή του ήταν ήδη έκρυθμη. Ο έμπειρος μάνατζερ περιγράφει έναν Jagger «νευρικό», ο οποίος είχε ήδη καταναλώσει σημαντική ποσότητα αλκοόλ και πιθανότατα κοκαΐνης, αλλά εμφανιζόταν «επίμονος» στο να συνεχιστεί η νύχτα με κάθε κόστος, αναζητώντας κάτι πιο ισχυρό.
Η αλληλουχία των γεγονότων που ακολούθησε μοιάζει με σκηνικό από την ταινία «Pulp Fiction», πολύ πριν αυτή γυριστεί. Ο Chess παραδέχεται πως επισκέφθηκε έναν «Βουδιστή έμπορο ηρωίνης» για να εξασφαλίσει τα ναρκωτικά που ζητούσε ο Jagger. Μισή ώρα αργότερα, οι δυο τους μοιράστηκαν ένα γραμμάριο ηρωίνης, μία απόφαση που αποδείχθηκε σχεδόν μοιραία για τον εμβληματικό τραγουδιστή.
Μέσα σε μόλις δέκα λεπτά από τη χρήση, ο Jagger κατέρρευσε στο πάτωμα, χάνοντας εντελώς τις αισθήσεις του. «Τα χείλη του άρχισαν να γίνονται μπλε. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω. Είχα φρικάρει», αναφέρει ο Chess μέσα στις σελίδες της βιογραφίας, περιγράφοντας τον απόλυτο πανικό που τον κυρίευσε καθώς έβλεπε τον μεγαλύτερο rock star του πλανήτη να ξεψυχά μπροστά του.
Στην προσπάθειά του να τον επαναφέρει, ο Chess άρχισε να χαστουκίζει τον Jagger επανειλημμένα, όμως δεν υπήρχε καμία αντίδραση. «Ο Mick Jagger θα πεθάνει μέσα στο γ*** διαμέρισμά μου!», σκέφτηκε, συνειδητοποιώντας το βάρος της κατάστασης και την ιστορική καταστροφή που επίκειτο.
Αντιμετωπίζοντας το απόλυτο αδιέξοδο, ο Chess κάλεσε ασθενοφόρο και αμέσως μετά τηλεφώνησε στον Ahmet Ertegun, τον ισχυρό άνδρα της Atlantic Records. Ο Ertegun ήταν ο οικοδεσπότης του πάρτι στο οποίο βρισκόταν ο Jagger νωρίτερα εκείνο το βράδυ και η βοήθειά του κρίθηκε απαραίτητη για τη διαχείριση της κρίσης.
Ο Ertegun έφτασε στο διαμέρισμα λίγα λεπτά αργότερα, συνοδευόμενος από τη διάσημη ηθοποιό Faye Dunaway, η οποία ήταν επίσης παρούσα στο ίδιο πάρτι. Σύμφωνα με την αφήγηση, ο Chess έδωσε στον Jagger το «φιλί της ζωής», πραγματοποιώντας τεχνητή αναπνοή μέχρι να φτάσουν οι διασώστες.
Οι τραυματιοφορείς του παρείχαν άμεσα οξυγόνο και τότε ήταν που ο τραγουδιστής άρχισε να αναπνέει ξανά, επιστρέφοντας από το χείλος του θανάτου. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Lenox Hill, όπου η Faye Dunaway χρησιμοποίησε τη γνωριμία και την επιρροή της για να του εξασφαλίσει ένα ιδιωτικό δωμάτιο, αποτρέποντας τη διαρροή της είδησης στον Τύπο.
Για τον Marshall Chess, αυτό το περιστατικό ήταν η «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι» στη σχέση του με τους Rolling Stones, αλλά και με τα σκληρά ναρκωτικά. Όπως ο ίδιος ομολογεί, παραιτήθηκε από τη θέση του λίγο καιρό μετά, καθώς η πίεση και το βάρος τέτοιων καταστάσεων είχαν γίνει πλέον αβάσταχτα.
Αυτή η αποκάλυψη προσθέτει ένα νέο, σκοτεινό κεφάλαιο στο ιστορικό του Mick Jagger με τις ουσίες, το οποίο αν και γνωστό, σπάνια είχε περιγραφεί με τέτοια ωμότητα. Το 1969 είχε συλληφθεί στο σπίτι του μετά από έφοδο των αρχών που ισχυρίστηκαν ότι βρήκαν ηρωίνη, αν και ο ίδιος επέμενε πάντα πως ήταν θύμα πλεκτάνης.
Ενώ οι περιπέτειες του Keith Richards με την ηρωίνη έχουν καταγραφεί διεξοδικά και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του rock θρύλου του –μέχρι που ο ίδιος έκοψε τα ναρκωτικά το 1978–, ο Jagger θεωρούνταν πάντα ο πιο «ελεγχόμενος» της παρέας. Ωστόσο, η πρώτη σύζυγός του, Jerry Hall, είχε γράψει στα απομνημονεύματά της το 2010 πως ο Mick κάπνιζε ηρωίνη όταν πρωτογνωρίστηκαν.
«Του είπα ότι δεν μπορούσα να τον βλέπω αν έπαιρνε ναρκωτικά, λέγοντάς του: “Φύγε και μην γυρίσεις μέχρι να είσαι καθαρός”», είχε αναφέρει η Jerry Hall. «Τα κατάφερε – είχε εκπληκτική δύναμη θέλησης», συμπλήρωσε, επιβεβαιώνοντας πως ο Jagger βρήκε τελικά τον δρόμο της διαφυγής από έναν κύκλο που κατέστρεψε πολλούς συγχρόνους του.
Η ιστορία που φέρνει στο φως ο Bob Spitz λειτουργεί ως μία υπενθύμιση για το πόσο κοντά στο τέλος έφτασε ο Mick Jagger. Σήμερα, ο frontman των Rolling Stones συνεχίζει να αλώνει τη σκηνή με μία ενέργεια που διαψεύδει την ηλικία του, κάνοντας εκείνη την εφιαλτική νύχτα του 1976 να μοιάζει με μία μακρινή, σκοτεινή παρένθεση σε μία ζωή που τελικά θριάμβευσε πάνω στην αυτοκαταστροφή.
