Η Patti Smith αφηγείται την οδύσσεια της ανακάλυψης της ταυτότητας του βιολογικού πατέρα της, μία ιστορία που ξαναγράφει την προσωπική της μυθολογία.
Η Patti Smith, η ποιήτρια – δαμαστής του rock and roll, έχει περάσει μία ολόκληρη ζωή χαρτογραφώντας τα τοπία της μνήμης, της απώλειας και της ταυτότητας μέσα από τη μουσική και τη γραφή της. Στο νέο της, βαθιά εξομολογητικό βιβλίο, «Bread of Angels», αποκαλύπτει ότι η πιο συγκλονιστική εξερεύνηση από όλες δεν αφορούσε έναν καλλιτεχνικό ήρωα ή έναν χαμένο έρωτα, αλλά το ίδιο της το αίμα.
Το βιβλίο, που κυκλοφορεί τώρα, καταγράφει την πρώιμη ζωή της και τις εμπειρίες που σμίλεψαν ένα ταλέντο που καθόρισε μία γενιά, αλλά στο κέντρο του κρύβεται μία αποκάλυψη που άλλαξε τα πάντα: η ανακάλυψη της πραγματικής ταυτότητας του βιολογικού πατέρα της.
Η ιστορία ξεκινά σαν ψίθυρος, σαν μία ανολοκλήρωτη πρόταση που έμεινε να πλανάται στον αέρα για χρόνια. Ήταν το 2002, κατά τη διάρκεια ενός συνηθισμένου τηλεφωνήματος, όταν η μητέρα της τής είπε ότι είχε «μια ιστορία» για εκείνη, μία ιστορία «σχετικά με τη γενετική».
Η Smith προσπάθησε να επανέλθει στο θέμα στην επόμενη συνάντησή τους, με τη μητέρα της καθηλωμένη σε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι μετά από μία πτώση. Όμως, η ευκαιρία είχε χαθεί. Αντί για απαντήσεις, αντιμετώπισε ένα κενό βλέμμα. Το μυστικό παρέμεινε θαμμένο.
Δέκα χρόνια αργότερα, το 2012, η επιστήμη θα έδινε τη λύση που η μνήμη αδυνατούσε. Η Patti και η αδελφή της, Linda, αποφάσισαν να κάνουν ένα τεστ DNA. Τα αποτελέσματα ήταν κατηγορηματικά και συνταρακτικά: ήταν ετεροθαλείς αδελφές. Ο άνδρας που και οι δύο γνώριζαν ως πατέρα, ο Grant Smith, δεν ήταν ο βιολογικός πατέρας της Patti.
Η αποκάλυψη την κλόνισε σε θεμελιώδες επίπεδο, φτάνοντας να παραλύσει ακόμα και τη δημιουργική της φλέβα. «Τα αποτελέσματα του τεστ μας επέβαλαν μεγάλη πίεση στις νοητικές μου διαδικασίες και για κάποιο διάστημα, δεν μπορούσα να γράψω», αφηγείται στο «Bread of Angels».
Βασισμένη σε παλιά σχόλια της προγιαγιάς της, η πρώτη της υποψία στράφηκε στον θείο της μητέρας της, τον Joe. Όμως, το DNA είχε μία άλλη, πιο συγκεκριμένη ιστορία να πει. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πατρική γραμμή της ήταν «100% Ασκενάζι», με ρίζες σε μία ρωσική οικογένεια που είχε μεταναστεύσει στη Φιλαδέλφεια.
Και εδώ, στην πιο απρόσμενη στροφή της ιστορίας, εισέρχεται ένας άλλος κρίσιμος χαρακτήρας: η κόρη της. Η κόρη που η Patti Smith είχε δώσει για υιοθεσία όταν ήταν μόλις 20 ετών, και με την οποία επανασυνδέθηκε χρόνια αργότερα. Με τη δική της βοήθεια, κατάφερε να εντοπίσει μία φωτογραφία του πατέρα της, Sidney.
Η στιγμή της αναγνώρισης ήταν ενστικτώδης, σχεδόν μεταφυσική. «Ήξερα ότι ήταν ο πατέρας μου πριν δω το πρόσωπό του», γράφει.
Η χαρά της ανακάλυψης, ωστόσο, συνοδευόταν από τη θλίψη της απώλειας. Ο Sidney είχε πεθάνει σε νεαρή ηλικία, και η χήρα του είχε επίσης φύγει από τη ζωή πριν η Smith προλάβει να μάθει την αλήθεια.
Η απόφαση να μοιραστεί αυτή την τόσο προσωπική οδύσσεια δεν ήταν εύκολη. «Δεν ήμουν σίγουρη τι να κάνω με αυτές τις πληροφορίες, επειδή ήθελα το βιβλίο που έγραφα να είναι πολύ αληθινό, και ξαφνικά, είχα μία παράλληλη αλήθεια. Και ένιωσα ότι αν δεν έγραφα γι’ αυτό, τότε η αλήθεια ένιωθα πως συμβιβάζεται», εξήγησε η 78χρονη καλλιτέχνιδα σε συνέντευξή της στο People.
Πέρα από τη συγγραφική ακεραιότητά της, υπήρχε και ένας βαθύτερος, πιο ανθρώπινος λόγος: η επιθυμία να τιμήσει τον Sidney.
«Καθώς εξέφραζα ευγνωμοσύνη σε οποιονδήποτε άλλον, ήθελα να τον αναγνωρίσω», δήλωσε. «Είναι επίσης κάποιος που δεν τον θυμόταν σχεδόν κανείς. Δεν είχε παιδιά. Η περιβάλλουσα οικογένειά του ήταν μικρή… Έτσι ήθελα να το διορθώσω αυτό».
Η Smith δεν κρύβει την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων της. Παραδέχτηκε ότι ήταν «λυπημένη που δεν ήταν η βιολογική κόρη του Grant» και «λυπημένη που είχε την αδελφή μου, Linda, μόνο ως ετεροθαλή αδελφή». Ωστόσο, καταλήγει σε μία βαθιά συγκινητική διαπίστωση: «δεν έχει σημασία». Και προσθέτει: «Η αγάπη μας η μία για την άλλη, η αγάπη μου για τον πατέρα μου, εκμηδενίζει το αίμα, και η αγάπη μου για την αδελφή μου εκμηδενίζει το αίμα».
Επιπλέον, αναγνωρίζει με ευγνωμοσύνη τον καθοριστικό ρόλο της κόρης της σε αυτή την αναζήτηση. «Η κόρη μου είναι πολύ, πολύ ιδιωτική, και τίμησα την ιδιωτικότητά της στο βιβλίο… αλλά ήταν εκείνη που πραγματικά βοήθησε. Ήταν πολύ λαγωνική δουλειά, πολλή ντετεκτιβική δουλειά… Αλλά τελικά, βρήκαμε το ακριβές πρόσωπο. Είναι ένα είδος θαύματος, στ’ αλήθεια», αναφέρει.
Την ώρα που το «Bread of Angels» προσφέρει μία νέα, απρόσμενη ματιά στην ψυχή της δημιουργού του, η Patti Smith γιορτάζει την 50ή επέτειο του εμβληματικού άλμπουμ της «Horses» με μία περιοδεία στη Βόρεια Αμερική.
Ίσως τελικά, αυτή η αποκάλυψη να μην αλλάζει την ουσία της τέχνης της, αλλά να την εμπλουτίζει. Η γυναίκα που τραγούδησε για τους απόκληρους, τους ξεχασμένους και τους ποιητές, βρήκε στην καρδιά της δικής της ιστορίας έναν άνθρωπο που περίμενε μισό αιώνα για να τον θυμηθούν, και μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, του έδωσε επιτέλους μία θέση στον κόσμο.
