Ο Ace Frehley, ο οποίος με την κιθάρα του σφράγισε τον ηλεκτρικό ήχο των KISS, βρισκόταν σε μηχανική υποστήριξη μετά από πτώση στο στούντιό του.
Ο Ace Frehley, ο αρχικός βασικός κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των KISS, πέθανε σε ηλικία 74 ετών ενώ βρισκόταν σε μηχανική υποστήριξη μετά από εγκεφαλική αιμορραγία που προκλήθηκε από πτώση στο στούντιό του πριν από αρκετές εβδομάδες.
Ο θρυλικός μουσικός, τα φλογερά σόλο και η κοσμική σκηνική περσόνα του οποίου βοήθησαν να εκτοξευτεί το όνομα των KISS στη ροκ μυθολογία, βρισκόταν σε αναπνευστήρα, καθώς η κατάστασή του δεν έδειχνε σημάδια βελτίωσης.
Πηγές προσκείμενες στην κατάσταση δήλωσαν στο TMZ.com ότι ο Frehley βρισκόταν σε αναπνευστήρα «εδώ και αρκετό καιρό» και ότι η οικογένειά του εξέταζε το ενδεχόμενο να διακόψει τη μηχανική υποστήριξη, πιθανόν ακόμη και το βράδυ της Πέμπτης 16 Οκτωβρίου.
Η θλιβερή είδηση του θανάτου του έρχεται λίγες μόλις εβδομάδες αφότου ο Ace Frehley ακύρωσε τις υπόλοιπες ημερομηνίες της περιοδείας του για το 2025, επικαλούμενος αδιευκρίνιστα «ιατρικά προβλήματα».
Στις 6 Οκτωβρίου, ένα μήνυμα που αναρτήθηκε στον επίσημο λογαριασμό του στο Instagram ανέφερε: «Λόγω κάποιων συνεχιζόμενων ιατρικών προβλημάτων, ο Ace πήρε τη δύσκολη απόφαση να ακυρώσει τις υπόλοιπες ημερομηνίες του για το 2025».
Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 25 Σεπτεμβρίου, ο λογαριασμός του στο Instagram είχε δημοσιεύσει μία πιο αισιόδοξη ενημέρωση, αποκαλύπτοντας ότι ο Frehley είχε υποστεί «μία ελαφριά πτώση στο στούντιό του», η οποία απαιτούσε επίσκεψη στο νοσοκομείο.
Η ανακοίνωση διαβεβαίωνε τους θαυμαστές: «Είναι καλά, αλλά παρά τις επιθυμίες του, ο γιατρός του επιμένει να απέχει από τα ταξίδια προς το παρόν». Η απόφαση αυτή οδήγησε στην ακύρωση της προγραμματισμένης του εμφάνισης στο Antelope Valley Fair στο Λάνκαστερ της Καλιφόρνια.
Αρχικά, το περιστατικό φάνηκε να είναι απλώς μία μικρή αναποδιά. Όταν ο Frehley αποσύρθηκε για πρώτη φορά από το φεστιβάλ, οι εκπρόσωποί του δήλωσαν ότι είχε υποστεί ελαφρά τραύματα και του δόθηκε η συμβουλή να ξεκουραστεί και να αναρρώσει. Έκτοτε, όμως, η κατάσταση πήρε μία ζοφερή τροπή, καθώς οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν ότι η πτώση οδήγησε σε σοβαρή εγκεφαλική αιμορραγία.
Η καριέρα του Ace Frehley είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον μύθο των KISS — μιας μπάντας που μετέτρεψε τη μεγαλοστομία σε μορφή τέχνης.
Μαζί με τους Gene Simmons, Paul Stanley και Peter Criss, συνίδρυσε το συγκρότημα το 1973, προσδίδοντας μία απόκοσμη αύρα μέσω της περσόνας του ως «Spaceman». Τα βροντερά του σόλο συνέβαλαν στη διαμόρφωση κλασικών κομματιών όπως τα «Rock and Roll All Nite», «Detroit Rock City», «Love Gun» και «I Was Made for Lovin’ You».
Ο Frehley αποχώρησε για πρώτη φορά από τους KISS το 1982, επικαλούμενος δημιουργικές και προσωπικές διαφορές, και στη συνέχεια σχημάτισε το δικό του σχήμα, τους Frehley’s Comet, το οποίο κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ πριν διαλυθεί το 1988.
Ο κιθαρίστας επέστρεψε στους KISS το 1996 για την πολυσυζητημένη περιοδεία της επανένωσής τους —με το αυθεντικό μακιγιάζ και τα κοστούμια— για να αποχωρήσει και πάλι το 2002, μετά την πρώτη «αποχαιρετιστήρια περιοδεία» του συγκροτήματος. Έκτοτε, ο Tommy Thayer έχει αναλάβει τον ρόλο του Spaceman στη σκηνή.
Εκτός των KISS, ο Ace Frehley διατήρησε μία σταθερή σόλο καριέρα που χαρακτηρίστηκε από εκλάμψεις ευφυΐας και πεισματική ανεξαρτησία. Ο ομώνυμος σόλο δίσκος του το 1978, ο οποίος κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με τους σόλο δίσκους των υπολοίπων μελών του συγκροτήματος, γέννησε τη διαχρονική επιτυχία «New York Groove».
Μεταγενέστερα έργα του, όπως το «Spaceman» (2018) και το «10,000 Volts» (2024), περιείχαν το χαρακτηριστικό του μείγμα από αέρα και μελωδία, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως ενός από τους πιο ξεχωριστούς κιθαρίστες της ροκ.
Το «10,000 Volts», που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2024 από τη MNRK Music Group (πρώην eOne Music), ήταν το πιο πρόσφατο ολοκληρωμένο άλμπουμ του Frehley και η συνέχεια του «Spaceman». Το τελευταίο περιελάμβανε δύο συνεργασίες με τον Gene Simmons — τα «Without You I’m Nothing» και «Your Wish Is My Command» — με το δεύτερο να έχει τον Simmons και στο μπάσο.
Η τελευταία του μπάντα αποτελούνταν από τους Ryan Spencer στο μπάσο, Jeremy Asbrock στην κιθάρα και Scot Coogan στα ντραμς.
Πριν τον θάνατό του, ο Ace Frehley δούλευε πάνω στο «Origins Vol. 3», το επόμενο κεφάλαιο της σειράς άλμπουμ του με διασκευές τραγουδιών που τον ενέπνευσαν — ένα πρότζεκτ που συνέδεε το παρόν του με τις ρίζες του στη ροκ των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Οι δύο πρώτοι τόμοι, που κυκλοφόρησαν το 2016 και το 2020, είχαν τύχει θερμής υποδοχής για τις γεμάτες αγάπη εκτελέσεις και τις συνεργασίες με άλλους βετεράνους της ροκ.
Η επιρροή του σε γενιές κιθαριστών είναι αδιαμφισβήτητη. Ο ήχος του Frehley —ακατέργαστος, παραμορφωμένος, ελαφρώς εκτός ελέγχου— έγινε πρότυπο για αμέτρητους μουσικούς που προσπάθησαν να συνδυάσουν τη μελωδία με το χάος. Η περσόνα του, ένα μείγμα μυστηρίου επιστημονικής φαντασίας και εργατικού, νεοϋορκέζικου χιούμορ, τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο προσιτούς αντιήρωες της ροκ.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ο Ace Frehley πραγματοποίησε εκτεταμένες περιοδείες ως σόλο καλλιτέχνης και έδινε συναυλίες γεμάτες με κλασικά τραγούδια των KISS. Η πιο πρόσφατη εμφάνισή του έλαβε χώρα τον περασμένο μήνα στο Uptown Theater στο Providence του Rhode Island, με τον κιθαρίστα να ολοκληρώνει το πρόγραμμά του, φυσικά, με το «Rock and Roll All Nite».
Σε μία συνέντευξη του 2013 στο Rolling Stone, ο Frehley μίλησε για την ένθερμη αφοσίωση των θαυμαστών των KISS. «Έχω πολλούς σκληροπυρηνικούς θαυμαστές», είχε πει. «Οι θαυμαστές του Ace Frehley και οι θαυμαστές των KISS είναι οι καλύτεροι θαυμαστές στον κόσμο. Ήταν πάντα εκεί για μένα στα πάνω και στα κάτω μου. Η ζωή μου είχε πολλά σκαμπανεβάσματα, αλλά κάπως πάντα κατάφερνα να σταθώ στα πόδια μου και να εξακολουθώ να παίζω κιθάρα».
Ο Ace Frehley υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από κιθαρίστας των KISS — ήταν ένας ακατέργαστος πυρήνας δημιουργικότητας, ένας εκκεντρικός καλλιτέχνης που αντιμετώπιζε την ηλεκτρική κιθάρα σαν εργαλείο εξωγήινης επικοινωνίας.
Η παρουσία του συνδύαζε το παιχνίδι του φωτός με τη σκιά, την παράφορη ενέργεια της σκηνής με την πεισματάρικη εσωστρέφεια του αληθινού δημιουργού. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, παρέμεινε πιστός στην ιδέα ότι η ροκ πρέπει να είναι ειλικρινής, ατίθαση και, πάνω απ’ όλα, ανθρώπινη.
Η έμπνευσή του θα συνεχίσει να διατρέχει τα καλώδια, να ακούγεται δυνατά στα ηχεία και να γεννά εκείνη την ίδια σπίθα που έκανε μία γενιά να κοιτάξει τον ουρανό και να πιστέψει πως ίσως, κάπου ανάμεσα στα αστέρια, υπάρχει ένας κιθαρίστας που ακόμη κρατά ζωντανό το riff της ζωής.
