Παρότι ξεπήδησαν από τη hair-metal σκηνή του Sunset Strip, οι Junkyard ξεχώρισαν για τον blues-rock ήχο, την biker αισθητική και τη βιωματική, ωμή φωνή του David Roach.
Ο David Roach, τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος του hard-rock συγκροτήματος Junkyard, έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 1 Αυγούστου σε ηλικία 59 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο.
Το συγκρότημα ανακοίνωσε τον θάνατό του με μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το Σάββατο.
«Μετά από μία θαρραλέα μάχη με τον καρκίνο, ο David έφυγε ειρηνικά από τη ζωή χθες το βράδυ στο σπίτι του, στην αγκαλιά της συζύγου του», ανέφερε η ανακοίνωση.
«Ήταν ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης, περφόρμερ, τραγουδοποιός και τραγουδιστής — αλλά πάνω απ’ όλα, ένας αφοσιωμένος πατέρας, σύζυγος και αδελφός».
Παρότι θεωρούνταν ένα πιο εξειδικευμένο συγκρότημα στην πολυπληθή σκηνή του Sunset Strip του Λος Άντζελες κατά τη δεκαετία του 1980, οι Junkyard κατάφεραν να ξεχωρίσουν χάρη στον αιχμηρό, βασισμένο στα blues ήχο τους και την biker εμφάνισή τους.
Η μουσική και η αισθητική τους ήταν πιο κοντά σε συγκροτήματα όπως οι πρώιμοι Guns N’ Roses, ακόμα και οι Black Crowes, οι οποίοι αργότερα άνοιξαν συναυλίες για τους Junkyard, παρά σε μπάντες του μακιγιάζ και της λακ όπως οι Poison ή οι Warrant.
Και η βραχνή φωνή του David Roach —ένα μείγμα νότιας προφοράς (καταγόταν από το Ντάλας του Τέξας), καπνού τσιγάρου και περισσής αυθάδειας— ήταν η κινητήριος δύναμή τους.
Οι Junkyard σχηματίστηκαν στο Λος Άντζελες το 1987, με τον David Roach ως frontman, τον Chris Gates στην κιθάρα, και, για ένα σύντομο διάστημα, τον πρωτοπόρο του skateboarding Tony Alva στο μπάσο.
Ο κιθαρίστας Brian Baker, ο οποίος αργότερα θα γινόταν μέλος των Bad Religion, εντάχθηκε στο σχήμα το 1989. Την ίδια χρονιά, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ του «Junkyard» από την Geffen Records, την ίδια δισκογραφική εταιρεία που στέγαζε και τους ομοϊδεάτες τους, Guns N’ Roses.
Παρά το γεγονός ότι ήταν περισσότερο μία blues-rock μπάντα παρά heavy metal, το συγκρότημα κέρδισε γρήγορα την προσοχή μέσω της εκπομπής «Headbangers Ball» του MTV, με το βίντεο για το τραγούδι «Hollywood», μία ιστορία απόγνωσης και επιβίωσης σε μία από τις πιο μυθοποιημένες γειτονιές της Αμερικής.
«Δες το αγόρι στη γωνία / Είναι μόνο 12 χρονών / Κάθε βράδυ είναι εκεί έξω κάνοντας το καλύτερο που μπορεί / Για να πουλήσει την πραμάτεια του», τραγουδούσε με περιφρόνηση ο Roach στην αρχή του κομματιού.
«Αυτό ήταν το Hollywood για εμάς όταν ζούσαμε όλοι μαζί εκεί», περιέγραφε ο Roach το κομμάτι στο προωθητικό υλικό του άλμπουμ. «Πόρνες, crack-dealers στην μπροστινή βεράντα. Δεν ήταν ακριβώς πολιτισμικό σοκ, αλλά ήταν μία εμπειρία που μας δίδαξε πολλά».
Η power ballad «Simple Man» ακολούθησε ως το επόμενο single και υπογράμμισε τις Southern-rock επιρροές του συγκροτήματος. Το 1991, οι Junkyard θα άνοιγαν συναυλίες για τους Lynyrd Skynyrd στην περιοδεία τους.
Ο David Roach και το συγκρότημα επέστρεψαν στο στούντιο με τον παραγωγό των Ramones και των Living Colour, Ed Stasium, για να ηχογραφήσουν το άλμπουμ «Sixes, Sevens & Nines» του 1991.
Singles όπως το «All the Time in the World» έκαναν πιο έντονη την blues-rock προσέγγισή τους, προσθέτοντας όμως και ένα στοιχείο punk, ενώ η ακουστική μπαλάντα «Slippin’ Away», με τη συμμετοχή του θρυλικού τραγουδοποιού Steve Earle στα δεύτερα φωνητικά, αποκάλυψε μία έντονη country επιρροή.
Όμως, το 1991 ήταν επίσης η χρονιά του «Nevermind» των Nirvana, το οποίο κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά το «Sixes, Sevens & Nines», και το hard rock του Λος Άντζελες έφυγε γρήγορα από τη μόδα. Οι Junkyard υπήρξαν θύμα αυτής της σαρωτικής αλλαγής. Η Geffen Records τους αποδέσμευσε και η μπάντα διαλύθηκε το 1992.
Το 2000, οι Junkyard επανενώθηκαν και κυκλοφόρησαν το live album «Shut Up – We’re Tryin’ to Practice!», μία ηχογράφηση του 1989 από το Hollywood Palace, που κατέγραφε το συγκρότημα στην καλύτερη στιγμή του.
Ακολούθησαν περιοδείες και το 2017 το συγκρότημα επέστρεψε με το «High Water», το πρώτο νέο άλμπουμ του μετά από περισσότερα από 25 χρόνια. Ένα αυτόνομο single με τίτλο «Lifer» κυκλοφόρησε το 2021.
Ο Riki Rachtman, πρώην παρουσιαστής του «Headbangers Ball», θυμήθηκε τον Roach γράφοντας στο Instagram: «Χάσαμε τον τραγουδιστή ενός αληθινού rock and roll συγκροτήματος. Αν θέλετε να ακούσετε καλό rock and roll, βάλτε να παίξει Junkyard τώρα».
Μαζί με άλλα blues-rock συγκροτήματα όπως οι The Four Horsemen, οι Junkyard παραμένουν στα μάτια πολλών ως μία υποτιμημένη, αυθεντική εναλλακτική λύση στο hair metal της εποχής.
Η απώλεια του David Roach δεν σηματοδοτεί απλώς το τέλος μιας φωνής, αλλά και την υπενθύμιση μιας ολόκληρης εποχής όπου η ωμή, ακατέργαστη ενέργεια προσπαθούσε να βρει τη θέση της ανάμεσα στο glamour και την εμπορικότητα.
Ήταν η φωνή της αλήθειας σε μία σκηνή που συχνά φλέρταρε με την υπερβολή και η κληρονομιά του είναι ένας ήχος που παραμένει ατόφιος και διαχρονικός.
