Το γλυπτό μίας διαβρωμένης Ferrari φέρνει τον Quavo στα δικαστήρια.
Ο Quavo δέχθηκε μία νέα αγωγή για τη χρήση ενός γλυπτού από χαλαζία που απεικονίζει μία Ferrari του 1961, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό σε πρόσφατο μουσικό του βίντεο.
Η αγωγή, που κατατέθηκε στα τέλη του περασμένου μήνα, υποστηρίζει ότι ο ράπερ παραβίασε τα πνευματικά δικαιώματα του δημιουργού του έργου, του γλύπτη Daniel Arsham.
Σύμφωνα με την αγωγή που κατατέθηκε στις 31 Μαρτίου, οι δικηγόροι του Daniel Arsham ισχυρίζονται ότι ο Quavo, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Quavious Marshall, «εκμεταλλεύτηκε παράνομα» το γλυπτό Ferrari, εμφανιζόμενος μπροστά του σε ένα βίντεο που δημοσίευσε στο TikTok και σε άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης τον Δεκέμβριο.
«Χωρίς τη συγκατάθεσή του και χωρίς τη γνώση του, οι εναγόμενοι δημιούργησαν ένα βίντεο το οποίο παρουσίαζε εμφανώς το έργο τέχνης για την προώθηση της μουσικής του Quavo», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δικηγόροι του Daniel Arsham στην αγωγή.
«Ο κ. Arsham ουδέποτε συναίνεσε στη χρήση του έργου του στο περιεχόμενο που παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματά του».
Το γλυπτό, με τον πλήρη τίτλο «Quartz Eroded 1961 Ferrari GT», δημιουργήθηκε από τον Arsham το 2018 και αποτελεί μέρος μιας σειράς έργων που απεικονίζουν διάσημα αυτοκίνητα ως αρχαιολογικά ευρήματα, με εμφανή σημάδια «διάβρωσης».
Το έργο έχει εκτεθεί δημοσίως δύο φορές, με πιο πρόσφατη την παρουσίασή του στο Μουσείο Αυτοκίνησης Petersen του Λος Άντζελες το 2023.
Τον Δεκέμβριο του 2024, ο Quavo δημοσίευσε ένα βίντεο στο Instagram και σε άλλες πλατφόρμες με τη λεζάντα «Back To The Basics 2025!!», στο οποίο ραπάρει μπροστά από αυτό που φαίνεται να είναι το έργο του Arsham.
Το βίντεο, το οποίο παραμένει αναρτημένο στο TikTok, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γλυπτό, με κοντινά πλάνα που αναδεικνύουν τα διαβρωμένα χαρακτηριστικά του.
Όπως και η μουσική, τα βιβλία και οι πίνακες ζωγραφικής, έτσι και τα γλυπτά προστατεύονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αναπαραγωγή ενός τέτοιου έργου χωρίς άδεια μπορεί θεωρητικά να συνιστά παραβίαση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα έργο τέχνης γίνεται αντικείμενο νομικής διαμάχης για παρόμοιο λόγο.
Το 2018, ο καλλιτέχνης πίσω από το περίφημο γλυπτό «Bean» στο Σικάγο είχε μηνύσει την Εθνική Ένωση Όπλων (NRA) των ΗΠΑ για τη χρήση του έργου του σε ένα προωθητικό βίντεο.
Παρόμοια υπόθεση είχε προκύψει όταν ένας καλλιτέχνης γκράφιτι στο Ντιτρόιτ έλαβε άδεια από ομοσπονδιακό δικαστή να προχωρήσει σε αγωγή κατά της General Motors, επειδή το έργο του εμφανίστηκε σε διαφήμιση της Cadillac.
Ωστόσο, το 2023, άλλος ομοσπονδιακός δικαστής απέρριψε αγωγή φωτογράφου, του οποίου η εικόνα εμφανίστηκε φευγαλέα στο παρασκήνιο ενός ντοκιμαντέρ για την Billie Eilish.
Στην παρούσα περίπτωση, ο Daniel Arsham υποστηρίζει ότι η χρήση του έργου του δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε σύντομη.
«Το βίντεο παρουσιάζει τον Quavo να ερμηνεύει μπροστά από το Έργο Τέχνης. Το βίντεο διαρκεί 45 δευτερόλεπτα και παρουσιάζει το Έργο Τέχνης εμφανώς καθ’ όλη τη διάρκειά του», αναφέρεται στην αγωγή.
Οι δικηγόροι του Arsham επισημαίνουν επίσης ότι όταν ο Quavo δημοσίευσε στατικές εικόνες από το βίντεο στον λογαριασμό του στο Instagram, έκανε tag το προφίλ του Daniel Arsham στη λεζάντα.
Κατά την άποψή τους, αυτό αποδεικνύει ότι ο ράπερ γνώριζε πως χρησιμοποιούσε ένα έργο με πνευματικά δικαιώματα, ενώ ταυτόχρονα παραβίασε και τα δικαιώματα εμπορικής εκμετάλλευσης του ονόματος του καλλιτέχνη.
«Ο κ. Arsham ουδέποτε συναίνεσε στη χρήση του ονόματός του σε σχέση με το περιεχόμενο που παραβιάζει τα πνευματικά δικαιωμάτά του ή οποιαδήποτε προώθηση του Quavo», τονίζουν οι δικηγόροι του.
«Οι εναγόμενοι χρησιμοποιούν το όνομα του κ. Arsham για εμπορικό όφελος», σημειώνουν.
Η αγωγή δεν στρέφεται μόνο κατά του Quavo, αλλά και κατά της δισκογραφικής εταιρείας του, Quality Control Music, καθώς και της μητρικής εταιρείας τη, HYBE America, οι οποίες κατονομάζονται ως συγκατηγορούμενοι.
Η υπόθεση αυτή αναμένεται να προκαλέσει έντονες συζητήσεις, καθώς αγγίζει τα όρια μεταξύ καλλιτεχνικής έκφρασης και προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Παράλληλα, αναδεικνύει τη σημασία της συναίνεσης και της αδειοδότησης, ακόμα και όταν πρόκειται για φαινομενικά απλές χρήσεις έργων τέχνης στο πλαίσιο της μουσικής βιομηχανίας και της ψηφιακής προώθησης.
