«Το τραγούδι είναι μία όμορφη ασθένεια που δεν θεραπεύεται», δήλωσε ο R. Kelly και κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την ειρωνεία…
Παρά το γεγονός ότι εκτίει ταυτόχρονες ποινές φυλάκισης για κατηγορίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης και παιδικής πορνογραφίας, ο R. Kelly φαίνεται να μην έχει εγκαταλείψει τη μουσική – ή μάλλον, την εμμονή του να τραγουδάει, παρόλο που ο κόσμος γύρω του έχει καταρρεύσει σαν κακοστημένη σκηνή σε συναυλία.
Σε μία σπάνια συνέντευξη, ο 58χρονος τραγουδιστής ισχυρίστηκε ότι έχει γράψει 25 ολόκληρα άλμπουμ ενώ βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα. Προφανώς, η δημιουργικότητά του ανθίζει εκεί που οι υπόλοιποι θα έβλεπαν μόνο γκρίζους τοίχους και αδιέξοδα.
Ο R. Kelly μίλησε για τις ηχογραφήσεις του κατά τη διάρκεια μίας εμφάνισής του στο podcast «Inmate Tea with A&P», όπου δεν δίστασε να τραγουδήσει στις οικοδεσπότες April και Patricia τις επιτυχίες του «When a Woman’s Fed Up» και «Step in the Name of Love».
Με τη φωνή του να αντηχεί μέσα από το τηλέφωνο της φυλακής, φαίνεται ότι ο τραγουδιστής δεν αφήνει τις νομικές περιπέτειές του να πνίξουν το καλλιτεχνικό πνεύμα του – ή τουλάχιστον έτσι θέλει να πιστεύουμε.
«Το τραγούδι είναι μία όμορφη ασθένεια που δεν θεραπεύεται», δήλωσε με μία δόση θεατρικότητας που θα ζήλευε και ο πιο μελοδραματικός σαιξπηρικός ήρωας.
«Δεν με νοιάζει πού βρίσκομαι, πάντα τραγουδάω, πάντα γράφω. Έχω γράψει 25 άλμπουμ όσο είμαι εδώ μέσα», πρόσθεσε.
Και κάπως έτσι, ο R. Kelly μας δίνει να καταλάβουμε ότι η φυλακή δεν είναι παρά ένα ακόμα στούντιο ηχογράφησης με λιγότερο φωτισμό και χειρότερο καφέ.
«Εργάζομαι για να βγω από εδώ, να επιστρέψω σε αυτό που ο Θεός μου έδωσε το ταλέντο να κάνω», συνέχισε ο άλλοτε διάσημος τραγουδιστής, με μία αισιοδοξία που ίσως να φαντάζει ελαφρώς παράταιρη για κάποιον που καλείται να μείνει δεκαετίες πίσω από τα κάγκελα.
«Αυτό είναι που με απασχολεί τώρα. Χρησιμοποιώ την υπομονή ως τακτική αυτή τη στιγμή», σημείωσε.
Προφανώς, η υπομονή του δεν περιορίζεται στο να περιμένει την αποφυλάκισή του, αλλά έχει επεκταθεί και στη δημιουργία ατελείωτων τραγουδιών, λες και η μουσική είναι το μόνο που τον κρατάει μακριά από την πλήρη κατάρρευση.
Ή ίσως απλώς να είναι ένας τρόπος να περνάει η ώρα – γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, 25 άλμπουμ απαιτούν περισσότερο χρόνο από όσο χρειάζεται για να μετρήσεις τις ρωγμές στον τοίχο της φυλακής.
Ο R. Kelly καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης τον Ιούνιο του 2022, αφού κρίθηκε ένοχος για διάπραξη οργανωμένου εγκλήματος που σχετίζεται με τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, απαγωγές και καταναγκαστική εργασία.
Τρεις μήνες αργότερα, σε μία ξεχωριστή δίκη, ο τραγουδιστής κρίθηκε ένοχος για τρεις κατηγορίες παραγωγής παιδικής πορνογραφίας και τρεις κατηγορίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης ανηλίκων, με αποτέλεσμα να του επιβληθεί επιπλέον ποινή 20 ετών.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μόλις τον περασμένο μήνα, ομοσπονδιακό εφετείο των ΗΠΑ επικύρωσε την καταδίκη του για οργανωμένο έγκλημα, εξασφαλίζοντας ότι ο R. Kelly δεν θα σταματήσει στα 25 άλμπουμ – όχι γιατί το θέλει, αλλά γιατί ο χρόνος που του μένει να εκτίσει του δίνει άφθονο περιθώριο για περισσότερα.
Η συνέντευξη στο «Inmate Tea with A&P» προσφέρει μία σπάνια ματιά στον κόσμο του R. Kelly πίσω από τα κάγκελα με τη συζήτηση για την αγάπη του για το τραγούδι.
Εκεί, ανάμεσα σε νότες και αναμνήσεις από τις ημέρες της δόξας του, ο Kelly φαίνεται να χτίζει έναν δικό του κόσμο, όπου η μουσική λειτουργεί ως καταφύγιο – ή ίσως ως μία βολική ψευδαίσθηση ότι η ζωή του δεν έχει αλλάξει τόσο δραματικά όσο δείχνουν οι τίτλοι των ειδήσεων.
«Δεν με νοιάζει πού είμαι», επανέλαβε, σαν να προσπαθεί να πείσει τόσο τους ακροατές όσο και τον εαυτό του ότι οι τοίχοι της φυλακής είναι απλώς ένα σκηνικό που δεν μπορεί να περιορίσει το ταλέντο του.
Με τις καταδίκες του να παραμένουν ακλόνητες και τις ποινές του να στοιβάζονται σαν τα άλμπουμ που ισχυρίζεται ότι έχει γράψει, ο R. Kelly συνεχίζει να βλέπει τη μουσική ως τη διέξοδό του – ή τουλάχιστον ως τον τρόπο να κρατήσει το όνομά του ζωντανό, ακόμα κι αν οι προβολείς της σκηνής έχουν αντικατασταθεί από το ψυχρό φως της φυλακής.
Τα 25 άλμπουμ που λέει ότι έχει δημιουργήσει μπορεί να μην δουν ποτέ το φως της ημέρας, αλλά για τον ίδιο φαίνεται να αποτελούν θα απόδειξη ότι, ακόμα και μέσα στην απόλυτη πτώση, η φωνή του δεν σωπαίνει.
Ή ίσως απλώς να είναι ο τρόπος του να γεμίζει τις ατέλειωτες ώρες, σκαρώνοντας στίχους αντί να μετράει ημέρες…
