Ο Thom Yorke είχε εξαντληθεί από το «OK Computer» πριν καν κυκλοφορήσει το 1997, ενώ η περιοδεία που ακολούθησε τον οδήγησε στα όριά του – «Πρέπει να προχωρήσω παρακάτω», έλεγε στους Radiohead, εξηγώντας γιατί η ανάγκη για αλλαγή είναι απαραίτητη για την καλλιτεχνική του επιβίωση
Ενώ το κοινό και οι κριτικοί υποδέχονταν το «OK Computer» ως ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα στην ιστορία της σύγχρονης rock, ο Thom Yorke βίωνε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Ο τραγουδιστής των Radiohead είχε ήδη εξαντληθεί από τα τραγούδια του δίσκου προτού καν αυτά φτάσουν στα ράφια των δισκοπωλείων το 1997.
Σε μια εκτενή συζήτηση με τον Harry Styles για το Rolling Stone, ο Yorke εξήγησε ότι η ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων τον βρήκε σε κατάσταση απόλυτου κορεσμού. Η προοπτική μιας μακράς περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ δεν του προκαλούσε κανέναν ενθουσιασμό, αλλά αντίθετα έναν έντονο εγκλωβισμό.
«Όταν ολοκληρώσαμε εκείνον τον δίσκο, είχαμε ήδη παίξει αυτά τα τραγούδια υπερβολικά πολύ», περιέγραψε ο τραγουδιστής. Όταν ο μάνατζέρ του τού ανακοίνωσε ότι έπρεπε να ταξιδεύουν για δύο χρόνια, η αντίδρασή του ήταν δραματική: «Τους παρακαλούσα κυριολεκτικά, λέγοντας: “Δεν μπορώ, δεν μπορώ να το κάνω. Πρέπει να προχωρήσω παρακάτω”».
Παρά τις αντιρρήσεις του, οι Radiohead ρίχτηκαν στην παγκόσμια περιοδεία «Against Demons», δίνοντας περισσότερες από εκατό συναυλίες ανάμεσα στον Μάιο του 1997 και τον Απρίλιο του 1998. Μαζί με τους Jonny Greenwood, Colin Greenwood, Ed O’Brien και Philip Selway, ο Yorke βρέθηκε παγιδευμένος σε έναν εξαντλητικό μαραθώνιο εμφανίσεων.
«Δύο χρόνια μετά, συνεχίζαμε ακόμα», ανέφερε στον Styles αναπολώντας εκείνη την περίοδο. «Ήταν μια πραγματικά απαίσια κατάσταση, γιατί το να προχωράς παρακάτω δεν είναι πολυτέλεια, αλλά απολύτως απαραίτητο. Προσωπικά, βασίζομαι στο να μην κάνω το ίδιο πράγμα για πολύ καιρό», συμπλήρωσε.
Η ψυχολογική πίεση κορυφώθηκε επικίνδυνα τον Νοέμβριο του 1997, κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Μπέρμιγχαμ. Σε μια στιγμή απόγνωσης, ο Yorke εγκατέλειψε τη δοκιμή ήχου, ξέφυγε από την προσωπική ασφάλεια του χώρου και κρύφτηκε μέσα σε ένα τρένο, αναζητώντας απεγνωσμένα έναν τρόπο να δραπετεύσει από την πραγματικότητά του.
Εκείνη η σκοτεινή περίοδος άφησε βαθιά σημάδια σε ολόκληρο το συγκρότημα. Ο μπασίστας Colin Greenwood είχε παραδεχθεί αργότερα ότι η συγκεκριμένη περιοδεία αποτέλεσε τη χειρότερη φάση της πορείας τους, καθώς έβλεπαν τον τραγουδιστή τους να καταρρέει σταδιακά επάνω στη σκηνή.
«Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να παίζεις μπροστά σε 20.000 άτομα όταν ο Thom δεν θέλει καθόλου να βρίσκεται εκεί και βλέπεις αυτό το κενό βλέμμα στα μάτια του», είχε εξομολογηθεί ο μπασίστας. «Μισείς να αναγκάζεις τον φίλο σου να περνάει αυτή την εμπειρία», είχε προσθέσει με πικρία.
Η ειρωνεία ήταν ότι αυτή η εσωτερική κρίση συνέβαινε ενώ το «OK Computer» γινόταν πέντε φορές πλατινένιο στη Μεγάλη Βρετανία, πουλώντας πάνω από 4,5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Τραγούδια όπως τα «Paranoid Android» και «No Surprises» κατακτούσαν τις υψηλότερες θέσεις των charts, εδραιώνοντας τη φήμη τους ως μιας από τις πιο επιδραστικές μπάντες της δεκαετίας.
Αυτή η διαρκής ανάγκη για καλλιτεχνική διαφυγή συνδέθηκε άμεσα και με τις πρόσφατες εμπειρίες του. Στην ίδια συζήτηση, ο Yorke αποκάλυψε ότι η επιτυχημένη περιοδεία επανένωσης του 2025 σε είκοσι αρένες της Ευρώπης τού προκάλεσε μια τεράστια πτώση στην αυτοπεποίθησή του, από την οποία χρειάστηκε μήνες για να ανακάμψει.
Η χημεία του με τον Harry Styles αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς ο νεαρός καλλιτέχνης τού απένειμε νωρίτερα φέτος τον τίτλο του Επίτιμου Μέλους της The Ivors Academy στα Ivor Novello Awards 2026. Εκεί, ο Styles εξέφρασε τον θαυμασμό του για τους Radiohead, ομολογώντας μάλιστα ότι έχασε την παρθενιά του ακούγοντας το τραγούδι «Talk Show Host».
Στην ίδια εκδήλωση, ο Yorke παρουσίασε για πρώτη φορά το νέο τραγούδι «Space Walk» και εκφώνησε μια παθιασμένη ομιλία για την προστασία των νέων καλλιτεχνών. Προειδοποίησε ότι η βιομηχανία αποφεύγει πλέον το ρίσκο και κινδυνεύει να πεθάνει αν συνεχίσει να υποτιμά τα νέα ταλέντα, τονίζοντας ότι οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες είναι συχνά ευάλωτοι και διαλυμένοι, έχοντας άμεση ανάγκη από ουσιαστική στήριξη.
Η αδιάκοπη άρνηση του Thom Yorke να επαναπαυθεί στη δόξα του «OK Computer» υπήρξε ανέκαθεν η κινητήριος δύναμη πίσω από τη μοναδική του καλλιτεχνική εξέλιξη. Επιλέγοντας να προχωρά πάντα μπροστά ακόμη κι όταν το τίμημα είναι εξουθενωτικό, ο ίδιος αποδεικνύει ότι η δημιουργική επιβίωση απαιτεί τη διαρκή ανατροπή των ίδιων σου των θριάμβων.
