«Ποιος άλλος έφερε δισεκατομμύρια στην οικονομία φέτος το καλοκαίρι;», αναρωτιέται ο Richard Ashcroft, θέτοντας ένα καίριο ερώτημα για τη βρετανική μουσική κληρονομιά, την ώρα που ο ίδιος απορρίπτει κατηγορηματικά την ιδέα μίας παρόμοιας τιμής για τον εαυτό του.
Στον απόηχο της μνημειώδους περιοδείας των Oasis, όπου στάθηκε στο πλευρό τους ως support act, ο Richard Ashcroft άνοιξε μία συζήτηση που αγγίζει την καρδιά της βρετανικής κουλτούρας: την αναγνώριση των αδελφών Gallagher.
Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα The Guardian, ο άλλοτε ηγέτης των The Verve πρότεινε, με τον δικό του αιχμηρό τρόπο, ότι θα έπρεπε ήδη να έχουν χριστεί ιππότες.
Η σχέση του Ashcroft με τους Oasis είναι βαθιά και αλληλένδετη, ριζωμένη στις απαρχές της Britpop.
Ήταν το 1993 όταν οι Oasis, στα πρώτα τους βήματα, άνοιγαν τις συναυλίες των The Verve, λίγο πριν την κυκλοφορία του θρυλικού πρώτου άλμπουμ τους «Definitely Maybe». Δύο χρόνια αργότερα, οι ρόλοι αντιστράφηκαν, με τους The Verve να εμφανίζονται ως special guests των Oasis στο Bataclan του Παρισιού και στο Irvine Beach της Σκωτίας.
Η σύνδεσή τους απαθανατίστηκε μουσικά, με τον Richard Ashcroft να αποτελεί την έμπνευση για το τραγούδι «Cast No Shadow» των Oasis και αργότερα να συνεισφέρει με φωνητικά στο «All Around The World» από το άλμπουμ «Be Here Now» του 1997.
Καθώς η επιρροή τους βρίσκεται ξανά στο απόγειό της, με τις συναυλίες τους να σπάνε ρεκόρ και να συστήνουν τη μουσική τους σε μία νέα γενιά, όπως παρατήρησε και ο ίδιος ο Ashcroft λέγοντας ότι είδε νεότερους θαυμαστές «να γνωρίζουν τα “Bitter Sweets” μέσω διασκευών και του TikTok», η ερώτηση για μία πιθανή ιπποτική τιμή φάνηκε αναπόφευκτη. Θα μπορούσε ο ίδιος, όπως οι Elton John, Paul McCartney και Rod Stewart, να γίνει «Σερ Richard»;
Η απάντησή του ήταν αποστομωτική. Αποκαλύπτοντας ότι στο παρελθόν είχε προσκληθεί στο Κάστρο του Ουίνδσορ για να συναντήσει τη βασίλισσα Ελισάβετ, σχολίασε με νόημα την εξέλιξη του θεσμού.
«Κάποτε, οι άνθρωποι που χρίζονταν ιππότες είχαν παίξει στις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών», είπε.
«Στις ημέρες μας, λες: “Τι στο διάολο; Τι έχει κάνει αυτός;”. Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν τη ζωή τους για να διασφαλίσουν ότι η κοινωνία δεν θα καταρρεύσει και δεν αναγνωρίζονται ποτέ. Το να αναγνωρίζεις ανθρώπους που πληρώνονται για το πάθος τους μπορεί να είναι αποκρουστικό», συνέχισε με μία δόση απαξίωσης.
«Γιατί να νιώσεις το κρύο ατσάλι στον ώμο σου απλώς επειδή τρέχεις σε έναν στίβο ή πηδάς πάνω από μερικά εμπόδια; Οπότε, όχι. Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν θα ακούσετε ποτέ αυτή τη στιγμή – παρόλο που το “Σερ Richard” ακούγεται υπέροχα», πρόσθεσε.
Και τότε, με μία κίνηση ματ, έστρεψε τα φώτα στους αδελφούς Gallagher. «Πού είναι ο Σερ Liam και ο Σερ Noel;» αναρωτήθηκε. «Ποιος άλλος έφερε δισεκατομμύρια στην οικονομία φέτος το καλοκαίρι;».
Η ειρωνεία είναι ότι ο ίδιος ο Noel Gallagher, σε μία παλαιότερη συνέντευξή του στο NME το 2023, είχε τοποθετηθεί για το θέμα με το χαρακτηριστικό, ασεβές του χιούμορ.
Η συζήτηση συνέπεσε με τη στέψη του βασιλιά Καρόλου, στην οποία, φυσικά, δεν ήταν καλεσμένος. «Δεν έχω γνωρίσει ποτέ μέλος της βασιλικής οικογένειας», είπε σηκώνοντας τους ώμους. «Ο Morrissey; Υποθέτω ότι μετράει ως μέλος βασιλικής οικογένειας – και ο Ian McCulloch [των Echo & The Bunnymen], είναι γαλαζοαίματος».
Όταν ρωτήθηκε αν του είχε ποτέ προταθεί κάποια βασιλική τιμή, απάντησε: «Δεν θα το πίστευα». «Θα έλεγα ότι αν πάρω εγώ το παράσημο, μπορείτε με βεβαιότητα να πείτε ότι έχουν απαξιωθεί», αστειεύτηκε.
«Δεν θα με πείραζε να γίνω ο Δούκας του Μάντσεστερ. Αν κυκλοφορεί κάτι τέτοιο, θα ήταν καλό. Πήγα σε ένα πάρτι σε μία γαμάτη, σικ έπαυλη την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, και αυτός ο τύπος μου λέει: “Από πού σας ξέρω;”. Κι εγώ του απαντώ: “Είμαι ο Δούκας του Μάντσεστεr!”. Η γυναίκα του του είπε: “Αυτός έγραψε το ‘Wonderwall’, ηλίθιε”», περιέγραψε.
Συνεχίζοντας τη φαντασίωσή του, δήλωσε «χωρίς αμφιβολία» ότι ο Johnny Marr θα έπρεπε να «ανυψωθεί στο πλευρό του».
«Θα ήμασταν οι Δούκες του Μάντσεστερ. Γράψ’ το αυτό – είναι μία γαμάτη ιδέα για τηλεοπτική σειρά. Δύο τύποι από το Μάντσεστερ να γυρίζουν στην πόλη, λύνοντας τοπικά εγκλήματα μέσα σε ένα βανάκι των φούρνων Gregg’s», είπε.
Έτσι, ενώ ο Richard Ashcroft θέτει ένα σοβαρό ερώτημα για την αξία και την αναγνώριση στη σύγχρονη Βρετανία, ο Noel Gallagher απαντά με τον μόνο τρόπο που ξέρει: μετατρέποντας την ιδέα της αριστοκρατίας σε μία σουρεαλιστική κωμωδία δρόμου.
Ίσως, τελικά, το στέμμα που τους ταιριάζει περισσότερο δεν είναι αυτό που απονέμεται από το παλάτι, αλλά αυτό που τους έχουν ήδη φορέσει εκατομμύρια θαυμαστές ανά τον κόσμο: αυτό των αδιαμφισβήτητων βασιλιάδων του rock ‘n’ roll.
