Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά, ο Rick Springfield ανακαλεί τη νύχτα που μία επίθεση σε στρατόπεδο στο Ντα Νανγκ τον μετέτρεψε άθελά του σε ένοπλο, σημαδεύοντας για πάντα τη ζωή του.
Ο Rick Springfield αποφάσισε να μοιραστεί μία σκοτεινή ανάμνηση από τα νεανικά του χρόνια, η οποία τον βασανίζει για σχεδόν έξι δεκαετίες.
Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης εμφάνισής του στην εκπομπή «The Joe Rogan Experience» με οικοδεσπότη τον Joe Rogan, ο 77χρονος σήμερα Αυστραλός καλλιτέχνης γύρισε πίσω στο 1968. Τότε, ως ένας άγνωστος ακόμη έφηβος μεταξύ 17 και 19 ετών, είχε ταξιδέψει στο Βιετνάμ προκειμένου να παίξει μουσική για τα αμερικανικά στρατεύματα.
Ενώ διανυκτέρευε σε ένα στρατόπεδο του Ναυτικού των ΗΠΑ στα Μαρμάρινα Όρη, κοντά στο Ντα Νανγκ, η βάση δέχθηκε σφοδρή εχθρική επίθεση. Μέσα στον πανικό, ο νεαρός καλλιτέχνης βρέθηκε κοντά στον θάλαμο των τηλεπικοινωνιών, όπου οι στρατιώτες τού ζήτησαν να συνδράμει στην άμυνα εκτοξεύοντας όλμους.
Εκείνη την περίοδο, ο ίδιος ήταν υπερβολικά νέος για να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα και το βάρος της κατάστασης, αντιμετωπίζοντάς την σαν να βρισκόταν σε κινηματογραφικό πλατό. «Μου είπαν: “Ε, θες να ρίξεις μερικούς όλμους στον σωλήνα;” Και ήταν σαν να έβλεπα ταινία με τον John Wayne», εξήγησε ο Springfield.
Η παιδική αφέλεια και η άγνοια κινδύνου κυριάρχησαν στις πράξεις του μέσα στη μάχη. «Ως νεαρό παιδί, δεν καταλάβαινα πραγματικά τι έκανα. Είπα απλώς: “Ναι, ας ρίξουμε με ένα όπλο”», συμπλήρωσε περιγράφοντας την απερισκεψία εκείνης της στιγμής.
Το επόμενο πρωί, τα νέα που έλαβε από τους στρατιώτες τον έφεραν αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου. «Έριξα έναν όλμο και χτύπησε κάποιον. Την επόμενη μέρα ήρθαν και μου είπαν: “Πέτυχες έναν! Πέτυχες έναν!”», δήλωσε, ανακαλώντας τη στιγμή που έμαθε ότι ένας από τους όλμους που εκτόξευσε είχε σκοτώσει έναν μαχητή των Viet Cong.
Χωρίς να εξιδανικεύει το περιστατικό, ο μουσικός στάθηκε στο ανεξίτηλο ψυχικό τραύμα που του άφησε η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής. «Πιστεύω ότι αυτό το συναίσθημα βρίσκεται ακόμα εκεί μέσα μου. Μου είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσω το γεγονός ότι ήμουν υπεύθυνος για το τέλος μιας ζωής», εξήγησε στον Joe Rogan.
Το βάρος αυτό τον συνοδεύει σε ολόκληρη την ενήλικη πορεία του, παραμένοντας μία ανοιχτή πληγή.
«Αυτό εξακολουθεί να είναι κάτι που δυσκολεύομαι να διαχειριστώ μέσα μου. Είναι το μόνο πράγμα που κουβάλησα πίσω μαζί μου και δεν μπόρεσα ποτέ να βρω έναν τρόπο να το αποδεχτώ», συνέχισε ο Springfield.
Αναλογιζόμενος τη σοβαρότητα του συμβάντος, ο ίδιος αναγνώρισε πόσο δύσκολο είναι να συμβιβαστεί με το παρελθόν. «Μοιάζει σαν να συνέβη πριν από χρόνια, σε έναν άλλον άνθρωπο, σε ένα άλλο μέρος. Ήμουν απλώς ένα παιδί που έπαιζε τον John Wayne, αλλά είναι πολύ βαρύ όταν σκέφτομαι την πραγματικότητα αυτού που συνέβη», κατέληξε.
Όταν επέστρεψε από το μέτωπο, η μητέρα του παρατήρησε αμέσως την αλλαγή επάνω του, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι τα μάτια του έμοιαζαν στοιχειωμένα από την εμπειρία. Παράλληλα, ο τραγουδιστής θυμήθηκε ότι και οι ίδιοι οι στρατιώτες που συνάντησε ήταν βαθιά διχασμένοι για τον πόλεμο, εκφράζοντας συνεχείς αμφιβολίες για την παρουσία και την αποστολή τους στο Βιετνάμ.
Το οδυνηρό αυτό περιστατικό το είχε εξιστορήσει αναλυτικά και στην αυτοβιογραφία του το 2010 με τίτλο «Late, Late at Night». Στο βιβλίο του σημείωνε χαρακτηριστικά ότι, παρά το πέρασμα των δεκαετιών, η συγκεκριμένη ανάμνηση εξακολουθεί να του προκαλεί ρίγος κάθε φορά που έρχεται στο μυαλό του.
Το ταξίδι εκείνο συνέβη περισσότερο από μία δεκαετία πριν ο καλλιτέχνης γνωρίσει παγκόσμια αναγνώριση. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε τελικά το 1981 με το τέταρτο άλμπουμ του με τίτλο «Working Class Dog», το οποίο περιλάμβανε το πολυαγαπημένο τραγούδι «Jessie’s Girl».
Το κομμάτι κατέκτησε το No 1 του Billboard Hot 100 για δύο εβδομάδες τον Σεπτέμβριο του 1981, αποτελώντας τη μοναδική του πρωτιά στο συγκεκριμένο chart, ενώ την ίδια χρονιά ξεκίνησε να ενσαρκώνει τον Δρα Noah Drake στη σειρά «General Hospital», έναν ρόλο που διατήρησε μέχρι το 2014.
Η εξομολόγηση του Rick Springfield φέρνει στην επιφάνεια ένα σκοτεινό και άγνωστο κεφάλαιο της νιότης του, αποδεικνύοντας πόσο βαθιά μπορούν να χαραχτούν οι συνέπειες ενός πολέμου στην ανθρώπινη ψυχή. Ακόμη και μετά από δεκαετίες επιτυχημένης πορείας στη μουσική και την τηλεόραση, η ανάμνηση εκείνης της νύχτας στο Βιετνάμ παραμένει για τον ίδιο ένα ανεπούλωτο τραύμα.
