Ο RM των BTS σε μία ειλικρινή εξομολόγηση για τη διχοτόμηση της ταυτότητάς του, το ψυχολογικό βάρος του στρατού και την εσωτερική του ανάγκη να παραμείνει αυθεντικός.
Από τα πρώτα τους βήματα, οι BTS δεν θύμιζαν κανένα άλλο συγκρότημα της idol σκηνής στη Νότια Κορέα. Ο βασικός λόγος για αυτή την ιδιαιτερότητα ήταν ο επικεφαλής τους. Ο RM, κατά κόσμον Kim Namjoon, υπήρξε ένας μελετηρός έφηβος του οποίου η μοναδική επανάσταση ήταν «να βγαίνει στον δρόμο και να ραπάρει». Αυτή η αφετηρία τον οδήγησε στη BigHit Music, την εταιρεία που τελικά έχτισε τους BTS γύρω από την προσωπικότητά του.
Οι underground ρίζες του και τα ένστικτά του που κλίνουν προς την alternative σκηνή βρίσκουν την απόλυτη έκφρασή τους στους προσωπικούς του δίσκους, «Indigo» και «Right Place, Wrong Person». Παράλληλα, ο ίδιος ωθεί τη μουσική του συγκροτήματος σε πιο τολμηρές κατευθύνσεις. Ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια από το «Arirang» είναι το «FYA», εν μέρει επειδή συμμετείχε ο JPEGMafia ως συν-δημιουργός, μαζί με παραγωγούς όπως ο Diplo και ο Flume.
Σε μία συζήτηση με το Rolling Stone που έγινε στα κεντρικά γραφεία της HYBE στη Σεούλ, στα μέσα Φεβρουαρίου, ο RM μίλησε χωρίς περιστροφές, έχοντας στο μυαλό του την υστεροφημία του. «Νομίζω ότι αυτό το περιοδικό και αυτή η συνέντευξη μαζί σου είναι απλώς ένα ακόμα αρχείο, ώστε να μπορώ να ανατρέξω σε αυτό όταν θα είμαι, ας πούμε, 50 ετών», ανέφερε ο ίδιος.
Η προσωπικότητά του αποτελεί μία ζωντανή αντίφαση. Ενώ τα γούστα του ανήκουν στην alternative σκηνή, ηγείται της μεγαλύτερης μπάντας στον κόσμο, παράγοντας εξαιρετική μουσική της pop για τις μάζες.
«Πιστεύω ότι αυτή η αντίφαση είναι η κρίση μου, αλλά ταυτόχρονα, αυτές οι δύο πλευρές υπάρχουν μέσα μου. Ακούω μουσική της pop. Την αγαπώ και παρακολουθώ πάντα τα charts. Μερικές φορές, όταν δεν θέλω να κουράζω πολύ το μυαλό μου, απλώς βρίσκω το Global Top No. 50 και το ακούω. Αλλά άλλες φορές νιώθω ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Πρέπει να σκάψω βαθύτερα», εξήγησε.
Ακούγοντας τους σόλο δίσκους του, διακρίνει κανείς τη μουσική που θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει αν δεν υπήρχαν ποτέ οι BTS. Ο RM παραδέχεται πως η ανάγκη του να διαφοροποιηθεί είναι έμφυτη. «Όταν όλοι λένε ναι, εγώ θέλω πραγματικά να πω όχι. Όσο ήμουν στους BTS, το αγαπούσα, αλλά φυσικά υπήρχαν πράγματα που πραγματικά μισούσα. Δεν μπορούσα να αρνηθώ όλα αυτά τα συναισθήματα».
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο τραγουδιστής σημείωσε τη διαφορά ανάμεσα στον δημόσιο ρόλο του και την καλλιτεχνική του αλήθεια.
«Ήξερα τι έπρεπε να δείξω στον κόσμο και τι έπρεπε να κρύψω για να το μετατρέψω σε δίσκο. Όταν επέστρεψα ως σόλο καλλιτέχνης, σκεφτόμουν ότι πρέπει να το κάνω αυτό, πρέπει να το πω. Όταν είμαστε επτά μέλη, πρέπει να παίζω τον ρόλο μου. Πρέπει μερικές φορές να είμαι καλός γιατί πολλά παιδιά μας παρακολουθούν. Όμως ξεκίνησα τη μουσική στους δρόμους, ραπάροντας, και δεν μπορώ να αντισταθώ σε αυτό. Στα σόλο projects μπορώ να εκφράζομαι χωρίς να σκέφτομαι τα οικονομικά ζητήματα», ανέφερε.
Στην προσπάθειά του να γκρεμίσει τα τείχη, ο RM πειραματίστηκε έντονα. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Little Simz και ο Moses Sumney, ξύρισε τα μαλλιά του και επέλεξε να μην φοράει μακιγιάζ. Όλη αυτή η στροφή στους alternative ήχους ήταν μία πρόκληση που τον βοήθησε σημαντικά κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων των BTS στο Λος Άντζελες πέρυσι.
Παρά τη δήλωσή του το 2022 στον Pharrell Williams ότι ίσως αγαπούσε περισσότερο τις εικαστικές τέχνες από τη μουσική, ο RM φαίνεται πως βρήκε ξανά τις ισορροπίες του. «Η μουσική είναι πάντα εκεί. Είναι η ρίζα. Στον στρατό άκουσα πάρα πολλούς δίσκους και νομίζω ότι αυτή τη στιγμή είμαι περισσότερο ερωτευμένος με τη μουσική. Ο δίσκος του Dijon ήταν εξαιρετικός. Στο Spotify Wrapped είδα ότι τον άκουσα για περισσότερα από 500 λεπτά», δήλωσε.
Η ταυτότητα των BTS μετά το 2020 παραμένει ένα ερώτημα για τον ίδιο. Ενώ παραδέχθηκε πως οι κυκλοφορίες εκείνης της περιόδου τον άφησαν μπερδεμένο, συνεχίζει να αναζητά απαντήσεις μέσα από την τέχνη του. «Πιστεύω ότι ένας μουσικός πρέπει να μιλάει με τη μουσική του. Είμαι ακόμα μπερδεμένος. Σκέφτηκα ότι στον στρατό, όταν όλα τελείωναν και επιστρέφαμε, ίσως υπήρχε μία πολύ ακριβής, κοινή γραμμή στην οποία θα μπορούσαμε όλοι να ταυτιστούμε, αλλά αυτό δεν ήταν απολύτως αληθές».
Τα 14 τραγούδια του νέου του δίσκου λειτουργούν ως μία απάντηση για το τι είναι οι BTS το 2026. «Προσπαθώ να εκφράσω πιο παγκόσμια πράγματα, όπως η αγάπη, ο πόνος, η νοσταλγία. Με ενδιαφέρει ακόμα να επεκτείνω τις προσωπικές εμπειρίες σε παγκόσμια συναισθήματα», τόνισε.
Στην ερώτηση για το αν σκέφτεται να γράψει ένα βιβλίο, η απάντησή του είναι διστακτική. «Όσο διαβάζεις περισσότερα βιβλία, νιώθεις ότι δεν μπορείς, γιατί υπάρχουν τόσα σπουδαία κείμενα και συγγραφείς στον κόσμο. Νιώθω ντροπή όταν προσπαθώ να γράψω κάτι. Γράφω ημερολόγια και μερικές φορές ανόητα δοκίμια. Ίσως χρόνια αργότερα να τα ενώσω. Όμως το να γράψω ένα βιβλίο μού φαίνεται πιο τρομακτικό από το να φτιάξω έναν δίσκο», είπε.
Η στρατιωτική θητεία υπήρξε μία σκληρή δοκιμασία για εκείνον, από την οποία προσπαθεί ακόμα να ανακάμψει. «Έχουν περάσει οκτώ μήνες και νομίζω ότι είμαι καλά τώρα. Όμως αυτή η εμπειρία του να πιάνεις πάτο, ψυχολογικά, στην πραγματικότητα πιστεύω ότι με βοηθάει. Τώρα κοιμάμαι στο κρεβάτι μου. Είμαι καλά. Αυτό είναι μία σπουδαία αυτοθεραπεία», εξομολογήθηκε.
Αυτή η περίοδος άλλαξε και τις προτεραιότητές του στη ζωή. Πλέον επιδιώκει να ζει στο παρόν, μακριά από τους περισπασμούς των social media. «Σκεφτόμαστε, κοιτάζοντας τα Reels και τα Shorts, ότι ζούμε το τώρα, αλλά αυτά απλώς με αποσπούν. Μου λείπουν οι στιγμές που περπατούσα στη βροχή και σκεφτόμουν τα πάντα. Προσπαθώ σκληρά να αφήνω το τηλέφωνο και να διαβάζω βιβλία. Το μέλλον δεν έρχεται ποτέ», ανέφερε.
Παρά την «ουσιαστική θλίψη» που νιώθει και τη μάχη με τους δικούς του δαίμονες, ο RM επιλέγει το φως. «Είμαι ίσως πιο ευαίσθητος από τους άλλους ή σκέφτομαι υπερβολικά. Μερικές φορές δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αλλά θέλω να πεθάνω; Όχι. Προσπαθώ να αγαπώ τη ζωή. Οι βόλτες, οι καλοί φίλοι, τα ποτά, η μουσική. Πιστεύω ότι η ζωή έχει πλάκα και το να ζεις είναι καλύτερο, όχι επειδή είμαι στους BTS ή επειδή είμαι αστέρας κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά απλώς επειδή έτσι είναι».
Σε μία εποχή που η βιομηχανία της K-pop μοιάζει συχνά με μία καλοκουρδισμένη μηχανή παραγωγής τέλειων ειδώλων, ο RM επιλέγει την πιο ριζοσπαστική πράξη: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Η πορεία του από τους δρόμους της Σεούλ μέχρι την κορυφή του κόσμου και πίσω στην απομόνωση του στρατοπέδου, δεν είναι απλώς το χρονικό μιας επιτυχίας, αλλά μία επίπονη άσκηση αυτογνωσίας.
Μέσα από τις αντιφάσεις του «Indigo» και του «Right Place, Wrong Person», ο Kim Namjoon μας υπενθυμίζει ότι η αυθεντικότητα δεν βρίσκεται στην απουσία του φόβου ή της σύγχυσης, αλλά στην απόφαση να τα κοιτάξεις κατάματα.
Αν οι BTS υπήρξαν το παγκόσμιο φαινόμενο που άλλαξε τους κανόνες, ο RM είναι η ήρεμη, σκεπτόμενη δύναμη που αρνείται να εγκλωβιστεί σε αυτούς, επιλέγοντας να περπατά στη βροχή χωρίς ομπρέλα, αναζητώντας την αλήθεια του ανάμεσα σε στίχους και «ανόητα δοκίμια».
Τελικά, ίσως η μεγαλύτερη νίκη του να μην είναι τα charts, αλλά η παραδοχή πως, ακόμα και στο κέντρο της πιο λαμπρής σκηνής, το να είσαι «απλώς ο εαυτός σου» παραμένει η πιο δύσκολη και γοητευτική αποστολή.
