Μια βαθιά εξομολόγηση της Robyn για το τραγούδι – ύμνο που άλλαξε τη σχέση της με τη σκηνή, τις «ανεκπλήρωτες» αγάπες που το ενέπνευσαν και τη νέα ισορροπία μεταξύ καριέρας και οικογένειας λίγο πριν την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ.
Υπάρχουν τραγούδια που ξεπερνούν τα όρια της δισκογραφίας και μετατρέπονται σε συλλογικά βιώματα, σε ύμνους μιας γενιάς που βρίσκει παρηγοριά στον ρυθμό. Το «Dancing On My Own» είναι αναμφίβολα μία τέτοια περίπτωση. Έχουν περάσει σχεδόν δεκαέξι χρόνια από την κυκλοφορία του και η μελαγχολική ευφορία που προκαλεί παραμένει αναλλοίωτη. Ωστόσο, για την ίδια τη Robyn, η σχέση με την επιτυχία που καθόρισε την καριέρα της έχει μεταμορφωθεί ριζικά.
Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στο The Cut, η 46χρονη πλέον Σουηδή καλλιτέχνιδα κοιτάζει πίσω στο 2010, αναλύει πώς βιώνει σήμερα την επιτυχία και προετοιμάζει το έδαφος για το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ της, «Sexistential».
Η Robyn δεν βλέπει πλέον το «Dancing On My Own» ως μία προσωπική της ιδιοκτησία. Η διαδικασία της ζωντανής εμφάνισης και η αλληλεπίδραση με το πλήθος έχουν αλλάξει την ιδιοσυγκρασία του κομματιού μέσα της. Όπως εξηγεί η ίδια, η σκηνή αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ρουτίνες της ζωής της, μία διαδικασία που απαιτεί ρίσκο και πλήρη παράδοση.
«Παρόλο που το επαναλαμβάνεις, πρέπει να ρισκάρεις τον εαυτό σου ώστε το κοινό να νιώσει συνδεδεμένο με αυτό που συμβαίνει», αναφέρει χαρακτηριστικά στη συνέντευξή της. «Είναι μία τελετή. Είναι η ολοκληρωτική απώλεια ελέγχου και επίσης η πιθανότητα να δημιουργήσεις αυτή την ενέργεια “fire-starter” που πραγματικά απολαμβάνω».
Μιλώντας συγκεκριμένα για το τραγούδι-σήμα κατατεθέν της, η Robyn προχώρησε σε μία ενδιαφέρουσα διαπίστωση που δείχνει την ωριμότητά της ως ερμηνεύτρια. «Κυκλοφορώντας ένα τραγούδι όπως το “Dancing On My Own”, για παράδειγμα, δεν νιώθω πια ότι είναι πραγματικά το δικό μου τραγούδι. Νιώθω ότι είναι το τραγούδι των θαυμαστών μου».
Αυτή η μετατόπιση της ιδιοκτησίας του έργου από τον καλλιτέχνη στο κοινό είναι, σύμφωνα με τη Robyn, το συστατικό που κάνει μία συναυλία να πετυχαίνει. Η ανταλλαγή ενέργειας είναι αμφίδρομη.
«Στη σκηνή, μεταδίδεις χωρίς να περιμένεις τίποτα ως αντάλλαγμα, αλλά αυτό που παίρνεις ως αντάλλαγμα είναι που δημιουργεί το είδος του βρόχου ανατροφοδότησης που χρειάζεται να έχει ένα καλό σόου», εξηγεί.
Η ίδια εμβαθύνει στη σημασία της συλλογικής εμπειρίας, διαχωρίζοντάς την από την μοναχική ακρόαση. «Νομίζω ότι το να ακούω μουσική μόνη μου είναι όμορφο, αλλά αυτό που μου αρέσει να κάνω με άλλους ανθρώπους είναι στην πραγματικότητα να τραγουδάω με άλλους ανθρώπους. Το να τραγουδάς μαζί με άλλους ανθρώπους είναι ένα από τα πιο θεραπευτικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι».
Το «Dancing On My Own» κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010 ως το πρώτο single από το mini-album «Body Talk Pt. 1». Η επιτυχία του ήταν άμεση και παγκόσμια. Κατέκτησε την κορυφή στη γενέτειρά της, τη Σουηδία, έφτασε στο No. 8 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο No. 3 στο αμερικανικό Dance Club Songs Chart. Έκτοτε, έχει γίνει πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεπερνώντας το ένα εκατομμύριο πωλήσεις.
Το τραγούδι γνώρισε μία δεύτερη ζωή και περαιτέρω αναγνώριση όταν ο Calum Scott κυκλοφόρησε τη δική του διασκευή το 2016.
Παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, η Robyn δηλώνει ότι το συγκεκριμένο κομμάτι είναι «μερικές φορές» το αγαπημένο της για να ερμηνεύει ζωντανά, ακριβώς επειδή, όπως λέει, «αυτό το τραγούδι κρατάει εμένα και το κοινό».
Στη συνέντευξη στο The Cut, φώτισε και το παρασκήνιο της δημιουργίας του «Dancing On My Own», αποκαλύπτοντας την πηγή της έμπνευσής της. Η ιστορία πίσω από τους στίχους είναι βαθιά προσωπική και αφορά έναν έρωτα που την ταλαιπώρησε για χρόνια.
«Λοιπόν, ήταν ο πρώην φίλος μου και ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του για πολλά, πολλά χρόνια, αλλά ήμασταν και οι δύο σε άλλες σχέσεις», εξομολογείται. Ωστόσο, διευκρινίζει πως δεν αφορούσε μόνο ένα πρόσωπο: «Στην πραγματικότητα, υπήρχαν πολλοί άντρες που ενέπνευσαν αυτό το τραγούδι σε διαφορετικές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια μιας τρελής περιόδου της ζωής μου».
Πέρα από τις αναδρομές στο παρελθόν, η Robyn βρίσκεται σε μία εξαιρετικά δημιουργική φάση, ετοιμάζοντας την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ με τίτλο «Sexistential», το οποίο αναμένεται την Παρασκευή 27 Μαρτίου. Πρόκειται για την πρώτη της δισκογραφική δουλειά από τότε που γεννήθηκε ο 3χρονος γιος της, Tyko.
Η μητρότητα έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που προσεγγίζει τη μουσική δημιουργία αλλά και τις περιοδείες. Ο χρόνος στο στούντιο έχει αποκτήσει πλέον μία νέα, σχεδόν λυτρωτική σημασία για εκείνη.
«Θα μπορούσα να μιλάω γι’ αυτό για μία ώρα, αλλά νομίζω ότι αυτό που άλλαξε είναι ότι όποτε πηγαίνω στο στούντιο τώρα, νιώθω σαν να είμαι διακοπές», αναφέρει με ειλικρίνεια.
Η ισορροπία μεταξύ προσωπικού χρόνου και ευθυνών είναι κάτι που αντιμετωπίζει με ρεαλισμό. «Απολαμβάνω πραγματικά τον δικό μου χρόνο γιατί δεν έχω τόσο πολύ από αυτόν», προσθέτει. Όσον αφορά τις περιοδείες με ένα μικρό παιδί, η Robyn έχει το πλεονέκτημα της δικής της εμπειρίας, καθώς μεγάλωσε στον δρόμο με τους γονείς της που ήταν μέλη θεατρικής ομάδας.
«Αλλά μεγάλωσα σε περιοδεία με τους γονείς μου, οπότε νομίζω ότι η περιοδεία με παιδιά είναι σίγουρα δυνατή — αν και θα το κάνω λίγο διαφορετικά από τους γονείς μου, επειδή ήμασταν σε ένα λεωφορείο Volkswagen και δεν φορούσα καθόλου ζώνες ασφαλείας», σχολιάζει χαριτολογώντας.
Η Robyn θα ξεκινήσει την περιοδεία «The Sexistential Tour» για την υποστήριξη του νέου της άλμπουμ αργότερα μέσα στη χρονιά, έτοιμη να δημιουργήσει ξανά εκείνη τη μαγική τελετή με το κοινό της, σε ένα νέο κεφάλαιο της ζωής της.
