Η δημόσια παρέμβαση του Bruce Springsteen υπέρ του νεοεκλεγέντος γερουσιαστή Abdul El-Sayed προκάλεσε βαθύ ρήγμα στους θαυμαστές του, οδηγώντας στο κλείσιμο της κοινότητας «Spring-Nuts».
Ένα από τα πιο γνωστά διαδικτυακά σημεία συνάντησης για τους θαυμαστές του Bruce Springsteen έριξε οριστικά τίτλους τέλους, καθώς οι έντονες πολιτικές διαφωνίες έκαναν την κατάσταση να ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Η ομάδα «Spring-Nuts» στο Facebook, η οποία αριθμούσε πάνω από 18.000 μέλη, οδηγήθηκε σε κλείσιμο έπειτα από την ανοιχτή υποστήριξη που παρείχε ο 77χρονος rock καλλιτέχνης στον Abdul El-Sayed για τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ψηφοφορία της προηγούμενης εβδομάδας ανέδειξε νικητή τον El-Sayed στην κούρσα του Μίσιγκαν, μέσα σε ένα ευρύ κύμα επικράτησης των Δημοκρατικών σε ολόκληρη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, εξασφαλίζοντάς του μια θέση ως του πρώτου μουσουλμάνου γερουσιαστή στην αμερικανική ιστορία.
Στο πλευρό του βρέθηκε εξαρχής ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της παγκόσμιας μουσικής, με τον Bruce Springsteen να παίρνει ξεκάθαρη θέση στα κοινωνικά δίκτυα.
«Ο Dr El-Sayed παλεύει για το αμερικανικό Σύνταγμα, παλεύει για την αμερικανική Δημοκρατία. Αγωνίζεται ενάντια στη διεφθαρμένη, παράνομη και αντιαμερικανική ηγεσία που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στον Λευκό Οίκο, γι’ αυτό και είμαι 100% στο πλευρό του», έγραψε ο Bruce Springsteen.
Αν και το αποτέλεσμα των εκλογών έδωσε σαφή ώθηση στις επιδιώξεις του καλλιτέχνη, ο οποίος βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Donald Trump και την κυβέρνησή του εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο, το τίμημα στο εσωτερικό της δικής του βάσης αποδείχθηκε βαρύ.
Η πολιτική τοποθέτηση λειτούργησε σαν σπίθα σε μπαρουταποθήκη για το «Spring-Nuts», αναγκάζοντας τους διαχειριστές της σελίδας, Howie Chaz και τη σύζυγό του Julie, να βάλουν λουκέτο.
«Καθώς ο κόσμος γινόταν ολοένα και πιο διχαστικός και εχθρικός, αυτές οι εντάσεις πέρασαν αναπόφευκτα και στη δική μας μικρή γωνιά του σύμπαντος της E Street», ανέφεραν στη δήλωσή τους ο Howie Chaz και η Julie Chaz μέσω του Consequence, κάνοντας αναφορά στην ιστορική E Street Band, το συγκρότημα που συνοδεύει τον Springsteen από το 1972.
«Αυτό που θα έπρεπε να είναι μια ανταλλαγή απόψεων με σεβασμό στη διαφορετικότητα, εκφυλίστηκε πολύ συχνά σε προσωπικές επιθέσεις, εκφοβισμό, προσβολές και σε μια πραγματικά απεχθή και γεμάτη μίσος ρητορική», πρόσθεσαν.
Η δυσαρέσκεια του Chaz επικεντρώθηκε κυρίως στο πρόσωπο του El-Sayed και στις πολιτικές συμμαχίες που επέλεξε κατά την προεκλογική του εκστρατεία, με επίκεντρο τη συνεργασία του με τον streamer Hasan Piker.
Το ζήτημα πήρε διαστάσεις όταν ο Chaz μίλησε στην εφημερίδα Asbury Park Press —το ιστορικό έντυπο της παραθαλάσσιας πόλης του Νιου Τζέρσεϊ, άρρηκτα συνδεδεμένης με τα πρώτα βήματα του τραγουδιστή και το ντεμπούτο άλμπουμ του «Greetings from Asbury Park, N.J.» το 1973.
«Ο κ. Sayed έκανε προεκλογική εκστρατεία μαζί με τον Hasan Piker, ο οποίος εξέφρασε ανοιχτά τις φρικτές απόψεις ότι η Αμερική άξιζε την 11η Σεπτεμβρίου», δήλωσε ο Howie Chaz.
«Όταν έγινε επίθεση σε συναγωγή του Μίσιγκαν τον περασμένο Μάρτιο, μια ξεκάθαρη τρομοκρατική ενέργεια, ο Sayed προσπάθησε να την εκλογικεύσει λέγοντας ότι “οι πληγωμένοι άνθρωποι πληγώνουν ανθρώπους”και στάθηκε ακριβώς δίπλα στον αντισημίτη streamer Hasan Piker που είχε κάνει εκείνη την κατάπτυστη δήλωση για την 11η Σεπτεμβρίου», συνέχισε.
Η εμπλοκή με τα κοινά είναι συνηθισμένη για τη δισκογραφία ή τη δημόσια παρουσία του Bruce Springsteen, ο οποίος ανέκαθεν αντιμετώπιζε τη μουσική ως όχημα κοινωνικής έκφρασης. Μόλις στα τέλη του περασμένου μήνα, ο ίδιος είχε αναλύσει τη φιλοσοφία που διατρέχει ολόκληρη την πορεία του.
«Για μένα, η μουσική και η πολιτική είναι σε κάποιο βαθμό ανέκαθεν συνυφασμένες. Εξάλλου, τι άλλο είναι το rock and roll ή η hip-hop πέρα από μια έκφραση ελευθερίας;», σημείωσε ο καλλιτέχνης.
Όταν όμως η ελευθερία της πολιτικής έκφρασης μεταφέρεται από τους στίχους στα ψηφιακά φόρουμ, οι ισορροπίες αποδεικνύονται εξαιρετικά εύθραυστες. Για τους 18.000 πιστούς της κοινότητας «Spring-Nuts», η προσπάθεια να παραμείνει η μουσική ένας ενωτικός χώρος απέναντι στην πολιτική πόλωση έληξε άδοξα, αποδεικνύοντας ότι ούτε οι πιο στενοί δεσμοί ανάμεσα σε έναν καλλιτέχνη και το κοινό του μπορούν να μείνουν αλώβητοι όταν ανάβουν τα πολιτικά αίματα.
