Με την προσθήκη μιας πλήρους ορχήστρας και την αισθητική του κλασικού μπαλέτου, η Rosalía ξεκίνησε την πιο εκτεταμένη παγκόσμια περιοδεία της καριέρας της.
Η Rosalía άνοιξε επίσημα την αυλαία της παγκόσμιας περιοδείας της στις 16 Μαρτίου, μετατρέποντας την LDLC Arena στη Λυών της Γαλλίας σε ένα επιβλητικό σκηνικό.
Με όλα τα εισιτήρια της βραδιάς εξαντλημένα, η πρεμιέρα ξεκαθάρισε από τα πρώτα λεπτά τις υψηλές φιλοδοξίες αυτού του νέου κεφαλαίου. Πρόκειται για ένα ταξίδι 57 σταθμών σε ολόκληρο τον κόσμο, το οποίο αποτελεί την πιο εκτεταμένη headlining περιοδεία που έχει αναλάβει μέχρι σήμερα.
Από τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν και ανακοινώθηκε το συγκεκριμένο εγχείρημα, το κοινό περίμενε με έντονη ανυπομονησία. Το ερώτημα ήταν πώς ακριβώς θα μπορούσε η τραγουδίστρια να μεταφέρει το οπερατικό και πολυβραβευμένο άλμπουμ της «Lux» σε έναν συναυλιακό χώρο. Η πρώτη βραδιά έδωσε τις απαντήσεις, αποκαλύπτοντας ένα εξαιρετικά τολμηρό και συγκροτημένο καλλιτεχνικό όραμα.
Η σκηνογραφία διέθετε βαθιά δραματικά στοιχεία που ξέφευγαν από τις συνηθισμένες προδιαγραφές των μεγάλων αρένων. Η παρουσία μιας ολόκληρης ορχήστρας προσέδωσε αμέσως κλασικό βάρος στον ήχο, ενώ η κίνηση επί σκηνής απαιτούσε εξαιρετική σωματική πειθαρχία. Περίπλοκες χορογραφίες, ισορροπία στις πουέντ του μπαλέτου και εντυπωσιακές πιρουέτες συνέθεσαν έναν καμβά υψηλής αισθητικής αξίας.
Η δομή της συναυλίας έχει χτιστεί με αυστηρή θεατρική λογική, χωρισμένη σε τέσσερις διακριτές πράξεις. Το setlist περιλαμβάνει συνολικά 25 κομμάτια, ενώ η αλληλουχία τους ακολουθεί με μεγάλη πιστότητα τη σειρά των τραγουδιών του άλμπουμ.
Η βραδιά ξεκίνησε δυναμικά με το «Sexo, violencia y llantas», όπου η Rosalía εμφανίστηκε ντυμένη αυστηρά ως μπαλαρίνα.
Αυτή η ισχυρή οπτική αντίθεση ανάμεσα στον τίτλο του κομματιού και την κλασική ένδυση έδωσε τον τόνο για όσα θα ακολουθούσαν. Η μετάβαση στη δεύτερη πράξη έφερε μια εντελώς διαφορετική, σχεδόν τραχιά ενέργεια στον γαλλικό συναυλιακό χώρο. Στο επίκεντρο αυτής της ενότητας βρέθηκε το κομμάτι «Berghain», προσφέροντας μια από τις πιο έντονες στιγμές του σόου.
Η συγκεκριμένη ερμηνεία παρουσίασε μεγάλες ομοιότητες με την εμφάνιση της Rosalía στα Βραβεία Brit, διατηρώντας την ίδια επιβλητική ατμόσφαιρα. Κατά το πρώτο μισό του τραγουδιού, οι χορευτές περικύκλωσαν την τραγουδίστρια, χτίζοντας σταδιακά την ένταση. Όταν η techno εκδοχή άρχισε να κυριαρχεί στον χώρο, το σχήμα έσπασε, οδηγώντας την ομάδα σε έναν εξουθενωτικό, ξέφρενο χορό.
Η τρίτη πράξη της βραδιάς προσέφερε άφθονο υλικό για συζήτηση, κυρίως χάρη στην ιδιοφυή οπτική απόδοση του «La Perla». Ερασιτεχνικά βίντεο από θαυμαστές που κυκλοφόρησαν λίγες ώρες αργότερα, αποτύπωσαν την έντονη θεατρικότητα της συγκεκριμένης στιγμής.
Η Rosalía επέλεξε να καταρρίψει την απόσταση με το κοινό, στήνοντας ένα αυτοσχέδιο εξομολογητήριο με έναν θεατή πριν ξεκινήσει να ερμηνεύει το παιχνιδιάρικο κομμάτι.
Η χορογραφία που ακολούθησε κατά την πραγματική ερμηνεία του τραγουδιού ήταν ένα πραγματικό μάθημα συγχρονισμού και οπτικής ψευδαίσθησης. Οι χορευτές σήκωσαν την τραγουδίστρια ψηλά στον αέρα, στηρίζοντας την εξ ολοκλήρου. Φορώντας γάντια που εναλλάσσονταν σε μαύρο και λευκό χρώμα, άρχισαν να την κουνούν ρυθμικά από τη μία πλευρά στην άλλη.
Η αρμονία των κινήσεών τους δημιουργούσε την τέλεια οπτική ψευδαίσθηση ενός τεράστιου, ζωντανού μετρονόμου. Αυτή η επιλογή ανέδειξε το επίπεδο προετοιμασίας της παραγωγής, παντρεύοντας την κινησιολογία με τον ρυθμό με τρόπο αριστοτεχνικό.
Παρά την απόλυτη προσήλωση στην αφήγηση του νέου της υλικού, η Rosalía φρόντισε να ενσωματώσει οργανικά στο πρόγραμμα μερικά από τα πιο αγαπημένα της κομμάτια.
Ο κόσμος είχε την ευκαιρία να απολαύσει τραγούδια που δεν ανήκουν στο «Lux», ενταγμένα αρμονικά στη νέα αυτή οπτικοακουστική πραγματικότητα. Ανάμεσα σε αυτά ξεχώρισαν το «SAOKO» και το «LA FAMA», καθώς και τα απόλυτα αναγνωρίσιμα «DESPECHÁ» και «LA NOCHE DE ANOCHE». Η αλληλεπίδραση του παρελθόντος με το παρόν της δισκογραφίας της λειτούργησε άψογα.
Το κλείσιμο της συναυλίας διέθετε την αναμενόμενη κινηματογραφική κορύφωση που απαιτεί ένα τέτοιο θέαμα. Η αυλαία έπεσε με το «Magnolias», το οποίο αποτελεί και το τελευταίο κομμάτι του δίσκου. Η επιλογή αυτή άφησε το κοινό της Λυών εκστασιασμένο, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ιστορίας που ξεκίνησε να αφηγείται από το πρώτο λεπτό.
Η συνέχεια του «Lux Tour» προβλέπεται εξίσου απαιτητική, με το ευρωπαϊκό σκέλος να έχει ως αμέσως επόμενο σταθμό το Παρίσι. Η περιοδεία θα παραμείνει στην Ευρώπη για το πρώτο διάστημα, προτού διασχίσει τον Ατλαντικό. Τον Ιούνιο, η ομάδα θα βρεθεί στις ΗΠΑ, ανοίγοντας το μεγάλο αμερικανικό κεφάλαιο αυτού του παγκόσμιου ταξιδιού.
Οι ημερομηνίες που ακολουθούν καλύπτουν μια τεράστια γεωγραφική έκταση, δοκιμάζοντας τις αντοχές ολόκληρης της ομάδας. Μετά τον Καναδά, το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμφανίσεις σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, με προγραμματισμένους σταθμούς στην Κολομβία, τη Χιλή και την Αργεντινή. Η περιοδεία θα περάσει επίσης από τη Βραζιλία και το Μεξικό, προτού φτάσει στον τελικό της προορισμό.
Η αυλαία της παγκόσμιας αυτής διαδρομής θα πέσει οριστικά στο Πουέρτο Ρίκο, ολοκληρώνοντας έναν μαραθώνιο 57 εμφανίσεων. Η πρεμιέρα στη Γαλλία απέδειξε πως η αυστηρότητα της κλασικής μουσικής μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά με τον σύγχρονο ηλεκτρονικό ήχο σε ένα περιβάλλον μαζικής κλίμακας. Μέσα από τη συγκεκριμένη περιοδεία, η ισπανική τέχνη βρίσκει έναν εντελώς νέο τρόπο να επικοινωνήσει με το παγκόσμιο κοινό.
