Η τολμηρή πρόκληση των Guns N’ Roses που προκάλεσε την κριτική του George Harrison των Beatles.
Οι Guns N’ Roses δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους. Αν κάποιος τολμούσε να πει ότι η μουσική τους ήταν για τα σκουπίδια ή ότι ο Axl Rose ακουγόταν σαν λαβωμένο ροτβάιλερ όταν τραγουδούσε, μάλλον δεν θα προλάβαινε καν να τελειώσει την πρότασή του πριν βρεθεί στο έδαφος.
Στις αρχές, ήταν ακόμα δεμένοι σαν αδέρφια, αλλά ίσως να έδωσαν μεγαλύτερη σημασία όταν ο George Harrison των Beatles τους άσκησε σκληρή κριτική.
Από την πρώτη ημέρα, ο Axl Rose έδειχνε να θέλει τον σεβασμό ενός κλασικού ροκ σταρ.
Μπορεί να ξεπερνούσε τα όρια με τις απόψεις του στο άλμπουμ «Appetite For Destruction», αλλά στο επόμενο μεγάλο δισκογραφική βήμα τους, τα δύο άλμπουμ του «Use Your Illusion», άρχισε να ανοίγει τα φτερά του, αντλώντας έμπνευση από τον Elton John όταν έγραφε τις μπαλάντες του.
Κοιτάξτε μόνο τις διασκευές που συμπεριέλαβαν στο άλμπουμ. Ενώ συνήθως διασκεύαζαν τα τραγούδια καλλιτεχνών που τους ταίριαζαν περισσότερο, όπως οι Aerosmith και οι σχετικά άγνωστοι Αυστραλοί ροκάδες Rose Tattoo, ήταν σουρεαλιστικό να τους ακούς να διασκευάζουν Paul McCartney και Bob Dylan στον ίδιο δίσκο με τραγούδια όπως το «Bitch Back Off».
Οι Guns N’ Roses ξεκίνησαν να παίζουν το τραγούδι ζωντανά το 1987. Μια live ηχογράφηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά στο single 12 ιντσών του «Welcome To The Jungle».
Το 1990, ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν μία νέα εκδοχή για το soundtrack της ταινίας «Μέρες Κεραυνού» (Days of Thunder).
Αυτή η ηχογράφηση από το στούντιο τροποποιήθηκε ελαφρώς για να συμπεριληφθεί στον δίσκο «Use Your Illusion II» των Guns N’ Roses το 1991, χωρίς τις ατάκες του δεύτερου κουπλέ.
Ο George Harrison των Beatles δεν εντυπωσιάστηκε καθόλου όταν άκουσε τη hard rock εκδοχή του «Knockin’ On Heaven’s Door» από τους Guns N’ Roses και είπε στον Paul Cashmere: «Ούτε καν τις συγχορδίες δεν έπιασαν σωστά, έτσι δεν είναι; Έχει μόνο τρεις συγχορδίες, αλλά κατάφεραν να παίξουν μία λάθος».
Από την άλλη, μήπως τελικά δεν έπαιξαν λάθος τις συγχορδίες;
Σίγουρα, μπορεί να παίζουν το «Knockin’ On Heaven’s Door» σε Σολ-Ρε-Ντο ενώ ο Bob Dylan έπαιζε Σολ-Ρε-Λα ελάσσονα, αυτός ήταν απλά ο δικός τους τρόπος να διασκευάσουν το κλασικό τραγούδι.
Δεδομένου ότι οι κλίμακες Ντο μείζονα και Λα ελάσσονα είναι σχεδόν ίδιες με μία νότα διαφορά, το τραγούδι απλά ακούγεται πολύ καλύτερο με τη φωνή του Axl Rose, ειδικά όταν κάνει τους δικούς του αυτοσχεδιασμούς στο τέλος.
Ωστόσο, οι Guns N’ Roses δεν ήταν σίγουρα ένα συγκρότημα που να έπαιζε συχνά στο πικάπ του George Harrison.
Από τότε που βρήκε τη θέση του σαν κλασικός rocker μίας άλλης εποχής, ο George Harrison προτιμούσε να ακούει τους παλιούς δίσκους του Bob Dylan ή καμιά φορά κάποιο τραγούδι του Carl Perkins όταν δεν άκουγε ήχους από την Ανατολή τον υπόλοιπο χρόνο.
Πήραν οι Guns N’ Roses λίγες παραπάνω ελευθερίες διασκευάζοντας το «Knockin’ On Heaven’s Door»; Ασφαλώς.
Κατά πολλούς, η εκδοχή του συγκροτήματος απείχε πολύ από τον χαρακτηρισμό «τέλεια» και ενώ χρησιμοποιήθηκε σε soundtracks, όπως και το πρωτότυπο τραγούδι του Bob Dylan, προσθήκη διαλόγων από την ταινία δεν έχει αντέξει καθόλου στο πέρασμα του χρόνου. Είναι σαν να ακούς την ταινία σε audiobook.
Εκτός από την κριτική του George Harrison για τις μουσικές ους ικανότητες των Guns N’ Roses, η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο εκδοχών του «Knockin’ On Heaven’s Door» είναι ο τρόπος που χρησιμοποιεί ο καθένας τους στίχους για να αφηγηθεί την ιστορία του τραγουδιού.
Ενώ ο Bob Dylan ακούγεται σαν ένας άντρας που ζητάει από την αγαπημένη του να του πάρει το σήμα και να τον ξαπλώσει στη γη, ο Axl Rose ακούγεται σαν να κρατιέται απεγνωσμένα στη ζωή, σαν να είναι στα πρόθυρα υπερβολικής δόσης και να περιμένει τους διασώστες.
Ίσως στον George Harrison να μην άρεσε αυτό που παρουσίασαν, αλλά οι δύο εκδοχές θα μπορούσαν κάλλιστα να ανήκουν σε δύο ξεχωριστά είδη. Ο Bob Dylan έκανε ένα τραγούδι για γουέστερν, ενώ η διασκευή των Guns N’ Roses ταιριάζει καλύτερα σε ένα αστυνομικό θρίλερ.
