Η φιλοσοφία του Sting για την εργατική τάξη, η άρνηση της «κακοποιητικής» ευκολίας του πλούτου και η πεποίθηση πως η αληθινή στοργή κρύβεται στην εμπιστοσύνη να χαράξει κανείς τη δική του πορεία.
Η εικόνα ενός rock ειδώλου που απολαμβάνει τους καρπούς μιας καριέρας πέντε δεκαετιών συνήθως συνοδεύεται από την προοπτική μιας εξασφαλισμένης δυναστείας. Για τον Sting, ωστόσο, η έννοια της πατρικής φροντίδας δεν ταυτίζεται με την οικονομική αδράνεια των επόμενων γενεών. Ο 74χρονος μουσικός, με την αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά την αξία του μόχθου, ξεκαθάρισε για ακόμη μία φορά πως τα έξι ενήλικα παιδιά του δεν πρέπει να περιμένουν μία στρωμένη ζωή βασισμένη στις δικές του εισπράξεις.
Σε μία εκτενή και αποκαλυπτική συνέντευξη στο «CBS Sunday Morning», ο πρώην frontman των The Police εξήγησε με αφοπλιστική ειλικρίνειά στον Mark Phillips το σκεπτικό πίσω από την απόφασή του να «κάψει» τη σημαντική περιουσία του όσο είναι εν ζωή. Ο Sting δεν βλέπει αυτή την κίνηση ως τιμωρία, αλλά ως ένα μάθημα επιβίωσης και αυτοσεβασμού, τονίζοντας πως η κληρονομιά που αφήνει είναι οι αξίες και όχι οι τραπεζικοί λογαριασμοί.
«Τους έχω πει: “Παιδιά, πρέπει να δουλέψετε. Ξοδεύω τα χρήματά μας. Πληρώνω για την εκπαίδευσή σας. Έχετε παπούτσια στα πόδια σας. Πηγαίνετε να δουλέψετε”», ανέφερε χαρακτηριστικά. Για τον ίδιο, αυτή η στάση δεν εμπεριέχει ίχνος σκληρότητας. Αντιθέτως, θεωρεί πως υπάρχει μία βαθιά ευγένεια και μία ακλόνητη εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να βρουν τον δικό τους δρόμο, προσθέτοντας με καμάρι πως τα παιδιά του είναι «σκληρά καρύδια».
Η ρίζα αυτής της ακτιβιστικής, σχεδόν, γονεϊκής προσέγγισης εντοπίζεται στην καταγωγή του από το Νιούκαστλ. Ο Sting, που πρόσφατα μετέφερε το μιούζικαλ «The Last Ship» στη Metropolitan Opera House, χρησιμοποιεί το έργο του ως φόρο τιμής στους ναυπηγούς της γενέτειράς του, ανθρώπους που ήξεραν τι σημαίνει χειρωνακτική εργασία και αξιοπρέπεια.
«Η εργατική τάξη δουλεύει και θέλει να δουλεύει. Είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους, λατρεύω τη δουλειά», εξήγησε, συνδέοντας την ηθική της εργασίας με την ίδια την ανθρώπινη φύση.
Παρά τη μυθική του πορεία, που περιλαμβάνει 15 σόλο άλμπουμ και πέντε με τους The Police, ο Sting αρνείται να εγκλωβιστεί στην ταμπέλα του «rock star». Όταν ρωτήθηκε αν ο στόχος του ήταν πάντα η παγκόσμια δόξα, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: «Όχι, ήθελα να βγάζω τα προς το ζην ως μουσικός. Και έτσι ορίζω ακόμα τον εαυτό μου. Δεν είμαι rock star». Αυτή η προσγείωση στην πραγματικότητα είναι που τον κρατά ενεργό και δημιουργικό, ακόμη και σε μία ηλικία που άλλοι θα είχαν αποσυρθεί.
Αναπολώντας τα χρόνια πριν από την καθιέρωση, ο καλλιτέχνης υπενθύμισε πως δεν υπήρξε ποτέ επιλεκτικός απέναντι στην επιβίωση. Εργάστηκε σε γραφεία, σε εργοτάξια, ταξίδεψε στις θάλασσες ως μουσικός σε κρουαζιερόπλοια, ενώ δίδασκε σε ένα χωριό ανθρακωρύχων, παίζοντας παράλληλα σε διάφορα συγκροτήματα. Αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν την πεποίθησή του ότι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας εύπορος γονέας είναι να πει στο παιδί του: «Δεν χρειάζεται να δουλέψεις».
«Θεωρώ ότι αυτό είναι μία μορφή κακοποίησης για την οποία ελπίζω να μην γίνω ποτέ ένοχος», δήλωσε με έμφαση.
Η άρνησή του να παραδώσει τα κλειδιά ενός έτοιμου παραδείσου στους απογόνους του φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Ο Sting επαινεί συνεχώς την «εξαιρετική ηθική εργασίας» των παιδιών του, είτε αυτή προέρχεται από το DNA του είτε από την ξεκάθαρη στάση του σχετικά με τον οικονομικό σχεδιασμό της οικογένειας.
Η προσωπική του ζωή είναι μοιρασμένη ανάμεσα σε δύο γάμους και έξι παιδιά: τον Joe Sumner και τη Fuschia Sumner από τον πρώτο του γάμο, και τους Mickey, Jake, Eliot και Giacomo Sumner από τη δεύτερη σύζυγό του, Trudie Styler. Ανάμεσά τους συναντάμε την Eliot Sumner, που διαγράφει τη δική της πορεία στη μουσική, και την ηθοποιό Mickey Sumner, αποδεικνύοντας πως το ταλέντο τους ανθίζει χωρίς την ανάγκη μιας έτοιμης οικονομικής ασφάλειας.
Παρά τις δηλώσεις του για τη διαχείριση της περιουσίας του, ο Sting παραμένει αφοσιωμένος στην τέχνη του, με ένα πρόγραμμα που θα ζήλευαν νεότεροι συνάδελφοί του. Η περιοδεία του με τίτλο «Sting 2.0» συνεχίζεται ακάθεκτη, με επόμενους σταθμούς στο Hard Rock Live στο Χόλιγουντ της Φλόριντα και το Choctaw Grand Theater στο Ντουράντ της Οκλαχόμα.
Σε έναν κόσμο που συχνά μαγεύεται από την ευκολία της κληρονομικότητας, ο Sting επιλέγει τον δρόμο της αυθεντικότητας. Για εκείνον, το να δίνεις στα παιδιά σου τα εφόδια να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία είναι μία πράξη αγάπης πολύ πιο ισχυρή από οποιοδήποτε κτήμα ή τραπεζικό καταπίστευμα. Η μουσική βιομηχανία μπορεί να του χάρισε τα πάντα, αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία του φαίνεται να είναι η επιμονή του να παραμείνει, στην ουσία του, ένας άνθρωπος που δεν φοβάται να λερώσει τα χέρια του στη δουλειά.
Η ιστορία του Sting υπενθυμίζει πως η αληθινή ολοκλήρωση δεν έρχεται από αυτά που σου χαρίζονται, αλλά από εκείνα που κατακτάς με την προσωπική σου προσπάθεια. Και αυτό είναι ένα μάθημα που ο ίδιος σκοπεύει να το μεταδώσει μέχρι τέλους, παίζοντας τις δικές του νότες στην απαιτητική παρτιτούρα της ζωής.
