Από τη ναυπηγική κρίση της δεκαετίας του 1980 μέχρι τις φωτιές στον Αμαζόνιο, ο Sting αναλύει τους υπαρξιακούς κινδύνους που απειλούν τον άνθρωπο, την εργασία και την τέχνη.
Ο Sting παραμένει μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές της παγκόσμιας σκηνής, έχοντας συνδέσει το όνομά του όχι μόνο με κλασικά τραγούδια αλλά και με μία μακρά παράδοση πολιτικού και κοινωνικού ακτιβισμού. Σε νέα του συνέντευξη στο BBC, ο Βρετανός καλλιτέχνης τοποθετήθηκε απέναντι στις σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, εστιάζοντας στις ραγδαίες εξελίξεις γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και στην επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Η περιβαλλοντική του δράση μετρά ήδη σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αδιάλειπτης παρουσίας. Το 1989, ο τραγουδιστής ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Trudie Styler τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Rainforest Fund, ξεκινώντας μία διεθνή εκστρατεία για την προστασία των απειλούμενων τροπικών δασών και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αυτόχθονων κοινοτήτων. Με έδρα τη Νέα Υόρκη, η οργάνωση κατάφερε μέσα στα χρόνια να συγκεντρώσει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για τη διάσωση κρίσιμων οικοσυστημάτων.
Στη συζήτησή του με το βρετανικό δίκτυο, ο Sting εξέφρασε έντονο προβληματισμό για τις οικονομικές επιπτώσεις που φέρνουν οι νέες τεχνολογίες.
«Βρισκόμαστε σε κίνδυνο αυτή τη στιγμή, με την τεχνητή νοημοσύνη να απειλεί δυνητικά να καταστρέψει την οικονομία της εργασίας. Όλοι μας βρισκόμαστε σε αυτόν τον κίνδυνο», τόνισε ο τραγουδιστής.
Αυτή η αίσθηση ανασφάλειας ξυπνά μέσα του μνήμες από τα νεανικά του χρόνια στη γενέτειρά του, το Wallsend κοντά στο Newcastle. Εκεί μεγάλωσε στη σκιά των γιγάντιων ναυπηγείων του ποταμού Tyne, βλέποντας τη δεκαετία του 1980 μία ολόκληρη τοπική κοινωνία να καταρρέει οικονομικά.
Όπως εξήγησε, η συσσωρευμένη εμπειρία και η τεχνογνωσία γενεών στη ναυπηγική πετάχτηκαν τότε στα σκουπίδια για μακροοικονομικούς λόγους, μία κατάσταση που βλέπει να απειλεί σήμερα πολύ περισσότερα επαγγέλματα.
Αντίθετα, στο καθαρά καλλιτεχνικό πεδίο, ο πρώην τραγουδιστής των The Police διατηρεί μία εντελώς διαφορετική οπτική, υποστηρίζοντας ότι οι αλγόριθμοι δεν συνιστούν πραγματική απειλή για την ανθρώπινη έκφραση.
«Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να φτιάξει μία απόλυτα λειτουργική pop μουσική που μπορεί να ακούσεις σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό ή στο λόμπι ενός ξενοδοχείου», δήλωσε ο καλλιτέχνης.
«Μπορεί να την ακούς, αλλά θα την άκουγες πραγματικά με προσοχή;», αναρωτήθηκε ο ίδιος, κάνοντας έναν σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στον παθητικό θόρυβο φόντου και τη βαθιά ακρόαση. «Η καρδιά της τεχνητής νοημοσύνης δεν ράγισε ποτέ. Δεν έχει δική της ιστορία, έχει απλώς μία δανεική ιστορία», συμπλήρωσε ο τραγουδιστής.
Επειδή τα υπολογιστικά συστήματα δεν διαθέτουν ψυχή, ο ίδιος απορρίπτει την άποψη ότι υπάρχει ουσιαστικός ανταγωνισμός ανάμεσα στις μηχανές και τους ανθρώπους επί σκηνής.
«Ο κόσμος εξακολουθεί να θέλει να έρχεται και να παρακολουθεί ζωντανές συναυλίες. Θέλουν να βλέπουν ένα ευάλωτο ανθρώπινο ον που μπορεί να κάνει λάθη και όχι μία μηχανή που είναι τέλεια», εξήγησε ο καλλιτέχνης.
Η σημασία της ανθρώπινης επαφής και της ατέλειας διατρέχει ολόκληρη την καριέρα του, ξεκινώντας από το 1977 όταν σχημάτισε τους The Police στο Λονδίνο μαζί με τον Stewart Copeland και τον Andy Summers. Το συγκρότημα κατέκτησε τα charts με άλμπουμ όπως τα «Outlandos d’Amour», «Reggatta de Blanc» και «Synchronicity», συνδυάζοντας rock, punk και reggae ρυθμούς.
Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, η σόλο πορεία του απογειώθηκε με το άλμπουμ «The Dream of the Blue Turtles» το 1985 και το «…Nothing Like the Sun» το 1987, στο οποίο περιλαμβάνεται το πασίγνωστο τραγούδι «Englishman in New York».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Sting εστίασε στην κλιματική κρίση που πλήττει πλέον κάθε γωνιά του πλανήτη, φέρνοντας στη μνήμη του μία ιστορική συνάντηση στα βάθη της Νότιας Αμερικής. «Πριν από τριάντα χρόνια, συναντήσαμε έναν άνθρωπο στον Αμαζόνιο που μας είπε: “Το χωριό μου καίγεται, το δάσος μου καίγεται και μία μέρα θα καεί και το δικό σας”», ανέφερε ο τραγουδιστής.
Εκείνη η συνάντηση με τους ηγέτες των αυτοχθόνων στη Βραζιλία αποδείχθηκε ανατριχιαστικά επίκαιρη για τη σημερινή πραγματικότητα, με τις καταστροφικές πυρκαγιές να δοκιμάζουν πλέον τις πιο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.
«Να που βρισκόμαστε τριάντα χρόνια μετά, με τα χωράφια μας να καίγονται, τα πάρκα μας να ξεραίνονται και τα δέντρα μας να πεθαίνουν. Μακάρι να είχε άδικο», πρόσθεσε ο ίδιος, χαρακτηρίζοντας εκείνη την προειδοποίηση προφητική.
Αν και παραδέχθηκε πως δεν νιώθει γεμάτος ελπίδα, υπογράμμισε ότι η κοινωνία οφείλει να παραμείνει αισιόδοξη, παρότι το χρονικό περιθώριο για ουσιαστική δράση στενεύει διαρκώς.
«Πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε κάτι ή τουλάχιστον χρειαζόμαστε την πολιτική βούληση για να αλλάξουμε τα πράγματα. Αυτό όμως απαιτεί χρόνο», κατέληξε ο καλλιτέχνης.
Σε μία εποχή τεχνολογικών αναταράξεων και περιβαλλοντικής αποσταθεροποίησης, η παρέμβαση του Sting αναδεικνύει την αξία της ανθρώπινης ευαλωτότητας απέναντι στην τεχνητή τελειότητα. Το κρίσιμο ζητούμενο παραμένει αν η κοινωνία θα βρει εγκαίρως την αποφασιστικότητα να δράσει, προστατεύοντας τόσο τη δημιουργική της ψυχή όσο και το φυσικό της σπίτι.
