Από τα θρασύτατα emails στους CEO δισκογραφικών μέχρι το συμβόλαιο με τη Rough Trade, η μπάντα που γεννήθηκε από την ανάγκη για ταυτότητα είναι έτοιμη για το επόμενο μεγάλο βήμα.
«Πού είναι το χρυσό μου αστέρι;». Η ερώτηση του Ethan Ramon στο «Goldstar», το ομώνυμο κομμάτι του επερχόμενου πρώτου άλμπουμ των The Sophs, ακούγεται σχεδόν σαν ειρωνεία. Ενώ ο τραγουδιστής εκλιπαρεί στιχουργικά για αναγνώριση και επιβεβαίωση, η πραγματικότητα μοιάζει να έχει ήδη απαντήσει θετικά στις ανησυχίες του.
Η μπάντα έχει διανύσει μία εντυπωσιακή πορεία από τη στιγμή που ηχογράφησε τον δίσκο σε οκτώ μόλις συνεδρίες στο σπίτι του κιθαρίστα Seth Smades. Έχουν υπογράψει στη θρυλική Rough Trade, κέρδισαν μία θέση στη φετινή λίστα NME 100, άνοιξαν τις συναυλίες των Shame και εξασφάλισαν μία εμφάνιση στο Primavera Sound.
Ωστόσο, για τον Ramon, η αναζήτηση δεν τελειώνει εδώ. «Όλο το θέμα είναι πως το χρυσό αστέρι είναι άυλο: δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ», εξηγεί ο ίδιος στο NME, διατηρώντας μία προσγειωμένη στάση απέναντι στον θόρυβο που αρχίζει να δημιουργείται γύρω από το όνομά τους.
«Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε ευγνώμονες για την αποδοχή και την αναγνώριση, γιατί πώς θα μπορούσαμε να μην είμαστε; Σε ένα τοπίο τόσο ανταγωνιστικό, όπου έχεις τόση πρόσβαση στα στατιστικά κάθε καλλιτέχνη, είναι πραγματικά πολύ εύκολο να νιώθεις ανεπαρκής. Οπότε, σίγουρα έχουμε ακόμη δρόμο μέχρι να βρούμε το χρυσό μας αστέρι».
Αυτή η μετρημένη φιλοδοξία είναι κάτι που οι The Sophs διαθέτουν σε αφθονία. Ο Ramon, φορώντας ένα γκρι μπλουζάκι της PJ Harvey, αποπνέει μία χαλαρότητα που έρχεται σε αντίθεση με την ακρίβεια και την πεποίθηση των απαντήσεών του. Δίπλα του στο Λος Άντζελες βρίσκεται ο μπασίστας Cole Bobbitt. Η ασυμβίβαστη αποφασιστικότητα του frontman ήταν το κλειδί για την άνοδο της μπάντας.
Σε μία κίνηση που φανερώνει θράσος αλλά και μεθοδικότητα, χρησιμοποίησε το 2024 μία συνδρομητική υπηρεσία εύρεσης email για να επικοινωνήσει με τους διευθύνοντες συμβούλους 30 ανεξάρτητων δισκογραφικών, παρουσιάζοντας το όραμά τους με κάθε λεπτομέρεια, από τα τραγούδια μέχρι το μέγεθος της γραμματοσειράς. Μόνο δύο απάντησαν.
«Πάντα μου άρεσε να στέλνω μηνύματα στα “τυφλά” και ειλικρινά ακόμα το κάνω», θυμάται ο Ramon. «Σε καλλιτέχνες που μου αρέσουν, labels, ατζέντηδες, μάνατζερ. Ποτέ δεν έπαιρνα απάντηση, αλλά αυτό δεν έχει σημασία για μένα. Είναι η πράξη που μετράει».
Η τύχη όμως ευνόησε τους τολμηρούς. Την επόμενη κιόλας μέρα έλαβε απάντηση από τη Rough Trade, ενώ η Secretly Group του έστειλε ένα πολύ ευγενικό email απόρριψης. Ο Geoff Travis τον ενημέρωσε πως η συνιδρύτρια της Rough Trade, Jeannette Lee, θα βρισκόταν στο Λος Άντζελες σε δέκα μέρες και έδωσε εντολή στους The Sophs να κανονίσουν μία εμφάνιση.
Η πίεση ήταν ασφυκτική αλλά και δημιουργική. Ο Bobbitt ζήτησε χάρη από τον πορτιέρη του Old Towne Pub στην Pasadena και κατάφερε να «στριμώξει» τους The Sophs σε ένα πρόγραμμα με τέσσερις μπάντες. Στο διάστημα των δέκα ημερών που μεσολάβησε, ο Ramon διαχειρίστηκε το άγχος με έναν ιδιαίτερο τρόπο: επισκεπτόταν έναν θάλαμο αισθητηριακής στέρησης και παρέμεινε νηφάλιος.
Δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσουν αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. «Κλειδωθήκαμε σε έναν χώρο προβών για έξι ώρες τη μέρα», αποκαλύπτει ο τραγουδιστής. Η αφοσίωση απέδωσε καρπούς. Η Rough Trade πείστηκε, προσυπογράφοντας την πίστη του Ramon στην «αδιαμφισβήτητη» ποιότητα του «Goldstar», το οποίο ήταν ήδη ολοκληρωμένο.
Η ιστορία τους ξεκινά λίγο νωρίτερα, το 2023, όταν ο Ramon μετακόμισε από το Φοίνιξ της Αριζόνα στο Λος Άντζελες μαζί με τους σχολικούς του φίλους Smades, Austin Parker Jones (κιθάρα) και Sam Yuh (πλήκτρα). Ενώ ασχολούνταν με άλλα πράγματα παράλληλα, οι τέσσερις τους σχημάτισαν τους The Sophs στο περιθώριο.
Σταδιακά, όλα τα υπόλοιπα ξεθώριασαν. «Οι The Sophs ήταν το μόνο πράγμα που μας έμεινε και αποφασίσαμε να στρωθούμε στη δουλειά», εξηγεί ο Ramon. Αυτή η απόφαση οδήγησε σε άλμα ποιότητας και τελικά στη δημιουργία του άλμπουμ. «Ο δίσκος ήταν έτοιμος, ήμασταν πραγματικά περήφανοι γι’ αυτόν και ανένδοτοι ότι δεν έπρεπε να πάει χαμένος… έπρεπε να είμαστε πραγματιστές».
Η χημεία της μπάντας ενισχύθηκε από τη φιλία με τον ντόπιο Bobbitt, η οποία άνθισε μέσα από την κοινή τους αγάπη για τα «μπαρ, την κοινωνικοποίηση και το ουίσκι». Ο Ramon μάλιστα σύστησε τον Bobbitt στα υπόλοιπα μέλη και τα πρώτα demos, ενώ παρακαλούσαν τα μπαρ στη Hollywood Boulevard να τους αφήσουν να μπουν στις 4 τα ξημερώματα.
«Όταν ακούς [τη μουσική], πουλάει τον εαυτό της», δηλώνει ο Bobbitt. «Είναι πολύ καλή για να μπει σε δεύτερη μοίρα». Αξίζει να σημειωθεί πως ο Ramon ξεκίνησε ως ντράμερ, αλλά παρέδωσε τα καθήκοντα στον Devin Russ όταν συνειδητοποίησε ότι «το τραγούδι ήταν κάτι για το οποίο χρειαζόμουν και τα δύο χέρια».
Ο ήχος των The Sophs είναι άτακτος και άμεσος, στηριγμένος στη φρενήρη ενέργεια των ζωντανών τους εμφανίσεων. Το ομώνυμο κομμάτι «Goldstar» κάνει απότομες στροφές, περνώντας από ένα τεταμένο φλαμένκο σε παραμορφωμένο garage-rock που θυμίζει το «Juicebox» των The Strokes. Οι αλλαγές ειδών δίνουν μία ξεχωριστή pub-rock αίσθηση, σαν να ακούς demos των Cage The Elephant ή των Fidlar, ενώ η αβίαστη, σχεδόν νωχελική φωνητική ερμηνεία του Ramon θα μπορούσε άνετα να σταθεί δίπλα σε εκείνη του Julian Casablancas.
Αναφέροντας τον Elliott Smith ως την πύλη εισόδου του σε μία «ψυχολογική κατάσταση γειτονική με τους Sophs», ο Ramon εξηγεί πως η θεματική συνοχή οδήγησε το «Goldstar» μπροστά, πριν καν ολοκληρωθεί η ενορχήστρωση.
«Δεν μας νοιάζει πραγματικά η συνοχή ή η συνέπεια των ηχητικών τοπίων σε όλο τον δίσκο, αρκεί να έχουμε το μήνυμα», διευκρινίζει. «Ένα αρκετά ξεχωριστό θέμα σε όλο τον δίσκο είναι η έλλειψη ταυτότητας – ένα άτομο που φοράει ένα εκατομμύριο καπέλα επειδή νιώθει πραγματικά άβολα να δείξει την κορυφή του κεφαλιού του. Κάθε φορά που αλλάζουμε είδη, αυτό γίνεται σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να κάνουμε τον κόσμο να μας καταλάβει, κάτι που είναι μία καθαρά ανθρώπινη εμπειρία. Ήθελα ο αφηγητής του “Goldstar” να αλλάζει μανιωδώς καπέλα, να αλλάζει είδη».
Το «Goldstar» λειτουργεί ως χρονοκάψουλα του «ανεξέλεγκτου χάους» που ήταν το 2024 για τον Ramon, καθώς ο ίδιος εξετάζει κριτικά τις συμπεριφορές του μετά τη μετακόμιση στο Λος Άντζελες.
«Σε τι ωφελεί ένας ειλικρινής άντρας που έχει αποδεχτεί ότι χάθηκε;» αναρωτιέται στο «Death In The Family», προσπαθώντας να βρει τα πατήματά του. «Μόλις περάσουν μερικές εβδομάδες από τη στιγμή που έπιασες πάτο, τότε είναι που φτιάχνεις την καλύτερη τέχνη σου», εξηγεί.
Στο «Blitzed Again», θρηνεί την αδυναμία του να μιμηθεί τη Frida Kahlo ή τη Marina Abramović και να δημιουργήσει ένα «μελαγχολικό αριστούργημα» μέσα από την ερωτική απογοήτευση. Αντ’ αυτού, κυλιέται στον καναπέ του, νίπτοντας τα χείρας του: «Μην περιμένετε από εμένα να το κάνω».
Αυτή η απολογητική ειλικρίνεια λάμπει σε όλο τον δίσκο. «Αν είσαι απόλυτα ειλικρινής, φτάνεις στα όρια του προκλητικού», συνεχίζει. «Πάντα ήμουν λίγο αχρείος και χρησιμοποιούσα αυτή την κτηνώδη, προκλητική ειλικρίνεια για να προστατεύσω τον εαυτό μου, ώστε οι άνθρωποι να μην αισθάνονται την ανάγκη να ψάξουν βαθύτερα. Είναι σαν εκείνη τη σκηνή στην ταινία “8 Mile” με τον Eminem: “Πες σε αυτούς τους ανθρώπους κάτι που δεν ξέρουν για μένα”».
Στην πρόσφατη περιοδεία τους στις ΗΠΑ με τους Shame, η προκλητική φύση του ήχου των The Sophs αιφνιδίασε το κοινό. «Υπήρχαν κάποιοι που σίγουρα πιάστηκαν απροετοίμαστοι», προτείνει ο Bobbitt. «Το να είσαι προκλητικός είναι ένα εργαλείο που πρέπει να αντιμετωπίζεις με πολύ σεβασμό», συμπληρώνει ο Ramon. «Το να [δημιουργείς] τέχνη με μοναδικό σκοπό να είσαι προκλητικός είναι φτηνό και δεν πρέπει να το κάνεις. Η προκλητικότητα υπάρχει καλύτερα όταν είναι παρενέργεια της ειλικρίνειάς σου, όχι ο κύριος στόχος».
Προς το παρόν, ο κύριος στόχος – στο πνεύμα εκείνης της οντισιόν στην Pasadena – είναι να αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ελπίζουν να κυκλοφορήσουν τον δεύτερο δίσκο τους, ο οποίος είναι ήδη έτοιμος, μέσα στο 2027.
«Έχουμε σχεδιάσει μία αρκετά μεγάλη χρονιά… το να μην τα θαλασσώσουμε θα ήταν υπέροχο!», αστειεύεται ο Ramon. «Είμαστε απίστευτα φιλόδοξοι και θέλουμε το “Goldstar” να είναι ένα εφαλτήριο. Να μας πάει στο επόμενο επίπεδο, όπου θα έχουμε λίγο περισσότερη επιρροή κάθε φορά που μιλάμε σε έναν διοργανωτή ή label. Λαχταρώ μία δύναμη που δεν έχω ακριβώς ακόμα».
Το νέο άλμπουμ «Goldstar» των The Sophs κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου από τη Rough Trade Records.
