Ο Roger Daltrey των The Who μοιράζεται τη δική του εκδοχή των γεγονότων για το απίστευτο παρασκήνιο της απόλυσης του Zak Starkey που γράφτηκε… δύο φορές.
Η ατμόσφαιρα στο στρατόπεδο των The Who είναι για άλλη μία φορά ηλεκτρισμένη, επιβεβαιώνοντας τη φήμη τους ως ένα από τα πιο εκρηκτικά και απρόβλεπτα σχήματα στην ιστορία της rock.
Αυτή τη φορά στο επίκεντρο βρίσκεται η θυελλώδης απομάκρυνση του ντράμερ Zak Starkey, με τον Roger Daltrey να εξαπολύει μία δριμεία επίθεση, κατηγορώντας τον ντράμερ για «δολοφονία χαρακτήρα» και ξεκαθαρίζοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο την ιεραρχία εντός του συγκροτήματος.
Η συνεργασία του Zak Starkey —γιου του θρυλικού Ringo Starr των Beatles— με τους The Who, η οποία κρατούσε από το 1996, έλαβε τέλος τον περασμένο Μάιο.
Η αποχώρηση ήρθε μετά από μία περίοδο έντονης φημολογίας και αντικρουόμενων δηλώσεων, με τον Pete Townshend να επιβεβαιώνει τελικά ότι «ήρθε η ώρα για αλλαγή». Οι ρωγμές στη σχέση τους έγιναν εμφανείς μετά από μία σειρά φιλανθρωπικών εμφανίσεων στο Royal Albert Hall του Λονδίνου τον Μάρτιο, για την οργάνωση Teenage Cancer Trust.
Σύμφωνα με τον Daltrey, το πρόβλημα ήταν καθαρά τεχνικό. «Τον ήχο τον ελέγχει κάποιος στο πλάι, και είχαμε τόσο πολύ sub-bass στα ντραμς που δεν μπορούσα να βρω τονικότητα», εξήγησε σε μία νέα συνέντευξή του στους Times.
«Έδειχνα προς την μπότα των ντραμς και φώναζα [στον Starkey] γιατί ήταν σαν να πετάς αεροπλάνο χωρίς να βλέπεις τον ορίζοντα. Όταν ο Zak νόμιζε ότι τα έβαζα μαζί του, δεν ήταν έτσι. Αυτό ήταν όλο», υποστήριξε.
Η εκδοχή του Zak Starkey, ωστόσο, είναι εντελώς διαφορετική. Υποστήριξε ότι στο τραγούδι «The Song is Over», εκείνος έπαιξε σωστά και ο Roger Daltrey έκανε το λάθος. Το περιστατικό αυτό πυροδότησε μία απίστευτη αλυσίδα γεγονότων.
«Ο Roger απαίτησε δημόσια συγγνώμη και να παραδεχτώ ότι έχασα δύο χτυπήματα», δήλωσε ο Starkey στο NME.
«Το έκανα, αλλά με μία πάπια να παίζει ντραμς — που είναι ο χαρακτήρας μου στο νέο βίντεο των Mantra Of The Cosmos. Ο Pete με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: “Δοκίμασέ το ξανά χωρίς την πάπια”. Το έκανα χωρίς την πάπια, πήρα πίσω τη δουλειά — 10 μέρες μετά, απολύθηκα ξανά. Ο Roger είπε ότι δεν μπορούσε να δουλέψει άλλο μαζί μου μετά από αυτό», περιέγραψε.
Ο Roger Daltrey, πληγωμένος από τη δημόσια τοποθέτηση του Zak Starkey, απάντησε με οργή: «Ήταν μία μορφή δολοφονίας χαρακτήρα και ήταν απίστευτα στενάχωρο».
Μάλιστα, όταν αρχικά η μπάντα ισχυρίστηκε ότι ο Starkey «αποσύρθηκε», ο ίδιος ο ντράμερ το είχε απορρίψει κατηγορηματικά, χαρακτηρίζοντας τον ισχυρισμό «εντελώς ανόητο».
Για να γίνουν τα πράγματα ακόμα πιο περίπλοκα, στο παιχνίδι μπήκε και ο πατέρας του Starkey, Ringo Starr.
Ο Zak αποκάλυψε στο Rolling Stone ότι ο πατέρας του, παρακολουθώντας τη συναυλία στην τηλεόραση, του είπε πως «ποτέ δεν του άρεσε ο τρόπος που αυτός ο μικρός άντρας [ο Daltrey] διοικεί το συγκρότημα» και πως δεν είδε κανέναν απολύτως λόγο για απόλυση, «εκτός από την τιμή του εισιτηρίου».
Σε μία στιγμή απόλυτης ειλικρίνειας, ο Roger Daltrey όρισε τα όρια του συγκροτήματος με μία δήλωση που θα μείνει στην ιστορία: «Ο Pete κι εγώ διατηρούμε το δικαίωμα να είμαστε οι The Who. Όλοι οι υπόλοιποι είναι session μουσικοί».
Αυτή η φράση βάζει τέλος σε κάθε συζήτηση περί ισότιμων μελών και εξηγεί τη δυναμική που κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες.
Παρά τη δημόσια διαμάχη, ο Zak Starkey δηλώνει ότι δεν κρατά κακία, αποδίδοντας τα πάντα στην ιδιοσυγκρασία του συγκροτήματος.
«Είναι οι The Who. Έχουν γίνει πολύ πιο περίεργα πράγματα. Είναι το πιο τρελό συγκρότημα που υπήρξε ποτέ», είπε, προσθέτοντας ότι έχουν «εθισμό στη σύγκρουση» και είναι «εντελώς τρελοί».
Το πόσο αληθινό είναι αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι, όπως λέει ο ίδιος, συνεχίζει να μιλάει με τον Daltrey και τον Townshend. «Μίλησα με τον Roger πριν λίγες εβδομάδες και μου είπε: “Μην βγάλεις τα ντραμς από την αποθήκη ακόμα, σε περίπτωση που σε χρειαστούμε”. Τι στο καλό συμβαίνει, φίλε;».
Προς το παρόν, τη θέση πίσω από τα ντραμς για την αποχαιρετιστήρια περιοδεία των The Who στη Βόρεια Αμερική, που ξεκινά στις 16 Αυγούστου, έχει αναλάβει ο Scott Devours.
Ο Devours, ο οποίος έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Daltrey, χαρακτήρισε το βάρος του ρόλου «τεράστιο» και δήλωσε ότι κατανοεί απόλυτα αν οι θαυμαστές είναι «συντετριμμένοι» από την απώλεια του Starkey.
Η συγκεκριμένη σύγκρουση δεν είναι απλώς άλλη μία αλλαγή στη σύνθεση του θρυλικού συγκροτήματος. Είναι μία γυμνή ματιά στην αιώνια φλόγα που τροφοδοτεί τη μηχανή των The Who: μία ασταμάτητη διαμάχη προσωπικοτήτων, μία σχέση αγάπης – μίσους ανάμεσα σε δύο αδιαμφισβήτητους ηγέτες και τους συνεργάτες τους, και μία υπενθύμιση ότι το χάος που γέννησε μερικά από τα σπουδαιότερα τραγούδια της rock είναι ακόμα, μετά από έξι δεκαετίες, ολοζώντανο.
