Η Tyla αποκαλύπτει την πίεση που δέχτηκε να εγκαταλείψει τον amapiano ήχο της, την πάλη με την ξαφνική δόξα και τη δύναμη που βρίσκει στη δική της «αλαζονεία».
Η παγκόσμια επιτυχία του «Water» το 2023 την εκτόξευσε στη στρατόσφαιρα της παγκόσμιας μουσικής, κάνοντας τον πλανήτη να χορεύει στους ρυθμούς του amapiano. Για την Tyla, όμως, η διαδρομή προς την κορυφή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα.
Η νεαρή καλλιτέχνιδα από τη Νότια Αφρική αποκάλυψε πρόσφατα το συναισθηματικό κόστος της φήμης, εξομολογούμενη πως η πίεση να προσαρμοστεί σε πιο συμβατικούς pop ήχους την έκανε κυριολεκτικά να λυγίσει.
Σε μία αποκαλυπτική συνέντευξή της στο Variety, η Tyla περιέγραψε μία στιγμή απόλυτης απόγνωσης, όταν οι απαιτήσεις της βιομηχανίας συγκρούστηκαν με την καλλιτεχνική της ταυτότητα.
«[Αυτά τα τραγούδια] δεν τα ένιωθα καθόλου δικά μου», θυμάται. «Θυμάμαι ότι ήμουν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου και οι μάνατζέρ μου με καλούσαν: “Έλα κάτω, πρέπει να γράψουμε το τραγούδι”. Έκλαιγα και σκεφτόμουν: “Αυτό δεν είναι αυτό που θέλω. Δεν υπέγραψα για να κάνω αυτό”».
Η στιγμή εκείνη, ωστόσο, λειτούργησε ως καθοριστική αφύπνιση.
«Έπρεπε να με [πείσουν] να βγω από αυτό το δωμάτιο. Αλλά μέσα από αυτό, συνειδητοποίησα πόσο περισσότερο αγαπώ την αφρικανική μουσική. Με έκανε πιο επίμονη στο να διατηρώ τις ιδέες μου», σημείωσε.
Ακόμα και η ηχογράφηση του τραγουδιού που την έκανε διάσημη, του «Water», έγινε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες. «Ανατρέχω στην ηχογράφηση του “Water”, και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο αποκομμένη από τον έξω κόσμο», παραδέχτηκε.
«Ήμασταν μόνο εγώ, ο ηχολήπτης μου και η έγκυος σύζυγός του στο στούντιο. Ήμουν πολύ ντροπαλή», θυμήθηκε.
Η ξαφνική δόξα που ακολούθησε την επιτυχία του single άλλαξε τη ζωή της 23χρονης τραγουδίστριας από τη μία μέρα στην άλλη, φέρνοντας μαζί της ένα απρόσμενο άγχος.
Σε πρόσφατη εκδήλωση στο Λονδίνο, μιλώντας στην εφημερίδα The Sun, εξομολογήθηκε ότι ένιωθε «παγιδευμένη».
«Για ένα διάστημα, ειδικά πέρυσι, ένιωθα τόσο εγκλωβισμένη. Ένιωθα: “Θεέ μου, έγινα διάσημη και πρέπει να κάνω τα πάντα σωστά και τα πάντα να είναι τέλεια τώρα επειδή ο κόσμος κοιτάζει”. Ήταν κάπως αγχωτικό για μένα», εξομολογήθηκε.
Μέσα από αυτή την πίεση, όμως, βρήκε ξανά τη δημιουργική της ελευθερία. Η Tyla κυκλοφόρησε πρόσφατα το πρώτο της mixtape με τίτλο «We Wanna Party», ένα project που της επέτρεψε να πειραματιστεί με νέους ήχους και ιδέες.
«Δεν είχα σκοπό να το κάνω αυτό. Απλώς έφτιαχνα μουσική στην αρχή της χρονιάς, κυρίως για ένα άλμπουμ», εξήγησε.
«Αλλά καθώς πλησίαζα προς το καλοκαίρι είπα: “Πω πω… πού είναι τα καλοκαιρινά τραγούδια; Χρειαζόμαστε μερικά καλοκαιρινά τραγούδια τώρα”. Είμαι απλώς πολύ ενθουσιασμένη για να τα κρατήσω κρυφά. Θέλω πραγματικά οι άνθρωποι να τα ακούσουν και να χορέψουν με αυτά, και να δουν πώς έχω εξελιχθεί μέσα στα χρόνια», συνέχισε.
Για να αντέξει τις προκλήσεις της μουσικής βιομηχανίας, η Tyla ανέπτυξε μία ατσάλινη αυτοπεποίθηση, την οποία δεν διστάζει να περιγράψει με έναν όρο που πολλοί αποφεύγουν.
«Πάντα ήξερα ότι είχα κάτι μέσα μου. Είχα πάντα αυτή την ειρήνη, γνωρίζοντας ότι αυτή είναι η ζωή που θα ζήσω. Δεν αφήνω κανέναν ή τίποτα να με οριοθετήσει ή να με βάλει σε ένα κουτί. Νομίζω ότι είμαι απλώς σίγουρη για τον εαυτό μου», τόνισε.
«Πολλοί άνθρωποι το λένε αλαζονεία, αλλά νομίζω ότι όλοι χρειάζονται λίγη αλαζονεία, ειδικά για να τα καταφέρουν σε αυτή τη βιομηχανία. Αν δεν είσαι τόσο περήφανος και δεν πιστεύεις στα πράγματά σου τόσο έντονα όσο θα έπρεπε, γιατί να το κάνει κάποιος άλλος;», πρόσθεσε.
Η ιστορία της Tyla είναι μία ισχυρή μαρτυρία για τη μάχη της καλλιτεχνικής ακεραιότητας σε έναν κόσμο που συχνά απαιτεί συμβιβασμούς.
Τα δάκρυά της δεν ήταν σημάδι αδυναμίας, αλλά η πυξίδα που την οδήγησε πίσω στις ρίζες της και σφυρηλάτησε την απόφασή της να παραμείνει αυθεντική.
Η επιτυχία της αποδεικνύει ότι η μεγαλύτερη δύναμη ενός καλλιτέχνη δεν είναι η προσαρμογή, αλλά η πίστη στη μοναδική φωνή του.
