Ο Wayne Kramer παρέμενε μουσικά και πολιτικά ενεργός μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ο Wayne Kramer, ιδρυτικό μέλος του θρυλικού proto-punk συγκροτήματος του Ντιτρόιτ MC5 και ένας από τους σπουδαιότερους κιθαρίστες της rock, πέθανε σε ηλικία 75 ετών.
Ο θάνατος του μουσικού – πολιτικού ακτιβιστή ανακοινώθηκε με μία σύντομη ανάρτηση μέσω των επίσημων λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Ο Wayne Kramer απεβίωσε σήμερα γαλήνια από καρκίνο του παγκρέατος. Θα τον θυμόμαστε επειδή ξεκίνησε μία επανάσταση στη μουσική, τον πολιτισμό και την καλοσύνη», ανέφερε η ανάρτηση.
Στη λίστα του Rolling Stone με τους 250 Καλύτερους Κιθαρίστες Όλων των Εποχών, ο Wayne Kramer μοιράστηκε μία θέση με τον Fred «Sonic» Smith των MC5.
Οι MC5 (συντομογραφία του Motor City Five) σχηματίστηκαν στο Ντιτρόιτ στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και έγιναν αρχικά γνωστοί ως το house band για αριστερές συγκεντρώσεις στην πόλη εκείνη την εποχή.
Μετά από μία εμφάνιση έξω από το Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο το 1968, ο Wayne Kramer και το υπόλοιπο συγκρότημα επέστρεψαν στο Ντιτρόιτ και το Grande Ballroom τον Οκτώβριο εκείνου του έτους για να ηχογραφήσουν το εμβληματικό άλμπουμ τους «Kick Out The Jams».
Το live album θα κατέληγε τελικά στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 Καλύτερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών.
Το περιοδικό έγραψε για το άλμπουμ: «Το “Kick Out The Jams” σπαρταράει και ουρλιάζει με την πεποίθηση ότι το rock ‘n’ roll είναι μία απαραίτητη πράξη πολιτικής ανυπακοής. Η απόδειξη: Απαγορεύτηκε από ένα πολυκατάστημα του Μίσιγκαν».
«Οι MC5 απέδειξαν τα αριστερά διαπιστευτήριά τους το καλοκαίρι πριν ηχογραφηθεί το άλμπουμ, όταν ήταν το μόνο συγκρότημα που εμφανίστηκε για να παίξει για τους Yippies που διαμαρτύρονταν για το Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών του 1968 στο Σικάγο», πρόσθεσε.
Μετά τη διάλυση των MC5 – Η φυλάκιση και η προσπάθεια για αλλαγή
Ενώ η καριέρα των MC5 ήταν βραχύβια – καθώς κυκλοφόρησαν μόνο δύο άλμπουμ, το «Back In The USA» το 1970 και το «High Time» το 1971 πριν από τον πρώτο τους χωρισμό – το συγκρότημα είχε μία διαρκή επίδραση στις απαρχές του punk rock, τόσο με τους ανοιχτά πολιτικούς στίχους του όσο και με τα εκρηκτικά riffs του διδύμου Kramer/Smith.
Μετά τη διάλυση των MC5, ο Wayne Kramer παρέμεινε στο Ντιτρόιτ και ενώ διατηρήθηκε μουσικά ενεργός, είχε επίσης προβλήματα με τον νόμο.
Το 1975, συνελήφθη για πώληση ναρκωτικών σε έναν μυστικό αστυνομικό και καταδικάστηκε σε τετραετή φυλάκιση.
Αν και αφέθηκε ελεύθερος το 1979, η εμπειρία άφησε ένα ανεξίτηλο αντίκτυπο στον Wayne Kramer, ο οποίος αργότερα ίδρυσε και έγινε εκτελεστικός διευθυντής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Jail Guitar Doors.
Η οργάνωση πήρε το όνομά της από το ομώνυμο τραγούδι των Clash, το οποίο ήταν εμπνευσμένο από τη δοκιμασία του κιθαρίστα των MC5 και παρείχε μουσικά όργανα σε όσους ήταν φυλακισμένοι ως ένα εργαλείο επανένταξης «μέσω της μεταμορφωτικής δύναμης της μουσικής».
«Τελικά, [η φυλακή] μπορεί να μου έσωσε τη ζωή, γιατί ταξίδευα σε έναν πολύ επικίνδυνο κόσμο στο Ντιτρόιτ, στο αποκορύφωμα της κατανάλωσης αλκοόλ και των ναρκωτικών. Αλλά δεν νομίζω ότι η φυλακή με βοήθησε», δήλωσε ο Kramer το 2014.
«Ο χρόνος στη φυλακή δεν βοηθά κανέναν, με τον τρόπο που προσεγγίζουμε την τιμωρία στην Αμερική», σημείωσε.
Η επανεμφάνιση του Wayne Kramer
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, ο Wayne Kramer ταξίδευε από πόλη σε πόλη και που κι αν κατέληγε συνεργαζόταν με άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Was (Not Was) και Johnny Thunders.
Τη δεκαετία του ’90, οι θαυμαστές των punk συγκροτημάτων άρχισαν να δείχνουν ξανά την εκτίμησή τους στον Wayne Kramer, ο οποίος υπέγραψε τελικά συμβόλαιο με την περίφημη punk δισκογραφική εταιρεία Epitaph Records για να ξεκινήσει σοβαρά τη σόλο καριέρα του.
Το πρώτο άλμπουμ του Kramer με την εταιρεία, το «The Hard Stuff», κυκλοφόρησε το 1995 και περιελάμβανε συμμετοχές από τους Melvins, τον ντράμερ Josh Freese, τον τραγουδιστή Keith Morrisτων Black Flag και Circle Jerks, τον Brett Gurewitz των Bad Religion και πολλούς άλλους.
Ο Wayne Kramer παρέμεινε επίσης πολιτικά ενεργός τις επόμενες δεκαετίες. Εμφανίστηκε μαζί με τους Rage Against The Machine στο Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών του 2008 στο Ντένβερ – μία παράσταση διαμαρτυρίας που παρέπεμπε στη συναυλία που είχαν δώσει 40 χρόνια νωρίτερα οι MC5, καθώς και σε συναυλίες για την υποστήριξη της προεκλογικής προεδρικής εκστρατείας του Bernie Sanders.
«Η ζωή μου τότε δεν ήταν βαρετή και η ζωή μου τώρα δεν είναι επίσης», δήλωσε ο Wayne Kramer το 1998.
«Με παρακινεί ο απόλυτος τρόμος του να γίνω ένας ηλικιωμένος χωρίς χρήματα και χωρίς ασφάλιση υγείας, και να είμαι άστεγος και άρρωστος. Αυτό με σηκώνει από το κρεβάτι και με παρακινεί να γράφω νέα τραγούδια και να προχωράω. Δεν είναι όλα διασκέδαση και παιχνίδι – αυτό είναι σοβαρό», εξήγησε.
Πέρυσι, ο Wayne Kramer ανακοίνωσε την κυκλοφορία του «Heavy Lifting», του πρώτου άλμπουμ των MC5 μετά το «High Time» του 1971 με τη συμμετοχή του αρχικού ντράμερ του συγκροτήματος Dennis «Machine Gun» Thompson και των Tom Morello, Don Was, Vernon Reid και Slash.
«Με τον κίνδυνο να ακουστώ μεγαλοπρεπής, η μοίρα με έχει ορίσει ως επιμελητή της κληρονομιάς των MC5», είπε ο Kramer στο Uncut το 2023.
«Και για να είμαι πιστός στην κληρονομιά, πρέπει να παραμείνω συνδεδεμένος με τις βασικές ιδρυτικές αρχές που εκπροσωπούν οι MC5: ότι έχουμε μία εργατική προσέγγιση στην τέχνη και ότι συνεχίζουμε να προσπαθούμε να προχωρήσουμε τη μουσική μπροστά για να αντικατοπτρίζει τον κόσμο στον οποίο ζούμε», πρόσθεσε.
