Η νέα εποχή του YUNGBLUD ξεκινά.
Σε μία εποχή που η μουσική συχνά περιορίζεται σε τρίλεπτα ραδιοφωνικά singles, ο YUNGBLUD σπάει τα δεσμά των συμβάσεων με το «Hello Heaven, Hello», ένα τραγούδι διάρκειας εννέα λεπτών και έξι δευτερολέπτων.
Το «Hello Heaven, Hello» είναι μία δήλωση, αλλά και ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο.
Μετά από μία περίοδο σιωπής στα social media, ο YUNGBLUD επιστρέφει με το πιο ολοκληρωμένο έργο της καριέρας του μέχρι σήμερα, αφήνοντας το στίγμα του στη σύγχρονη rock σκηνή με έναν τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει: τολμηρά, δημιουργικά και χωρίς συμβιβασμούς.
Το «Hello Heaven, Hello» είναι ένας φόρος τιμής στη μεγάλη παράδοση της βρετανικής κλασικής rock.
Με μία μουσική που διατρέχει διάφορα στιλ του είδους, από τις μελωδίες που θυμίζουν τους γίγαντες του παρελθόντος μέχρι τις φουτουριστικές πινελιές, ο YUNGBLUD χτίζει μία γέφυρα ανάμεσα σε χθες και αύριο.
Είναι σαν να ακούς τους Pink Floyd να συναντούν τους Arctic Monkeys σε ένα παράλληλο σύμπαν, με τον YUNGBLUD να κρατά το τιμόνι, ατρόμητος και οραματιστής.
Ποτέ δεν υπήρξε από αυτούς που ακολουθούν το πλήθος, και με αυτό το τραγούδι αποδεικνύει ότι είναι ένας από τους πιο ευφάνταστους νέους δημιουργούς της γενιάς του.
Το music video του «Hello Heaven, Hello», σε σκηνοθεσία του Charlie Sarsfield, γνωστού για τη δουλειά του με καλλιτέχνες όπως η Billie Eilish και ο Stormzy, είναι εξίσου εντυπωσιακό.
Το βίντεο ξεκινά με τον YUNGBLUD ξυπόλητο και χωρίς πουκάμισο, να τραγουδά σε ένα χιονισμένο τοπίο γεμάτο μαύρα τριαντάφυλλα, ενώ ένα κατάμαυρο άλογο στέκεται στο πλευρό του.
Καθώς το τέμπο του τραγουδιού ανεβαίνει, ο 27χρονος τραγουδιστής ανεβαίνει στο άλογο, και ξαφνικά ξεδιπλώνει ένα ζευγάρι μαύρα φτερά, πετώντας στον ουρανό. Είναι μία σκηνή που μοιάζει βγαλμένη από μυθολογία, γεμάτη συμβολισμούς για την ελευθερία και την αναγέννηση.
Η επόμενη σκηνή μας μεταφέρει μπροστά σε μία ασπρόμαυρη τηλεόραση, όπου ο YUNGBLUD και η μπάντα του εμφανίζονται σε ένα λευκό στούντιο, τραγουδώντας το «Hello Heaven, Hello» με πάθος, ενώ μαύρα κομφετί πέφτουν από τον ουρανό σαν βροχή.
Στο φινάλε, ο YUNGBLUD είναι καθισμένος σε μία βουνοκορφής, ακουμπώντας σε έναν μαύρο σταυρό, ενώ είναι ντυμένος με μαύρο πουκάμισο και γιλέκο, να τραγουδά το τελευταίο, στοχαστικό μέρος του τραγουδιού.
Είναι μία εικόνα που αποπνέει ταυτόχρονα δύναμη και ευαλωτότητα, κλείνοντας το βίντεο με έναν τρόπο που μένει χαραγμένος στη μνήμη.
«Το “Hello Heaven, Hello” είναι η εναρκτήρια δήλωση του νέου μου άλμπουμ», λέει ο YUNGBLUD, το πραγματικό όνομα το οποίου είναι Dominic Harrison.
«Είναι ένα ταξίδι αυτοανακάλυψης, ένα αντίο στο παρελθόν και στον τρόπο που μπορεί να με γνωρίζατε ή να με αντιλαμβανόσασταν μέχρι τώρα, και ένα καλωσόρισμα του μέλλοντας και του προορισμού μου», συνεχίζει.
Το τραγούδι θέτει τον τόνο για ένα άλμπουμ που υπόσχεται να είναι ηχητικά πιο φιλόδοξο από οτιδήποτε έχει κάνει μέχρι σήμερα – μία περιπέτεια που απαιτεί να ακουστεί ολόκληρη, χωρίς φίλτρα, χωρίς περιορισμούς.
Η απόφασή του να κυκλοφορήσει ένα τόσο μακροσκελές κομμάτι ως πρώτο single μετά από έναν χρόνο απουσίας δεν ήταν εύκολη.
«Με αποθάρρυναν από το να κυκλοφορήσω ένα τραγούδι εννιά λεπτών και έξι δευτερολέπτων ως πρώτη κίνηση, γιατί στον σύγχρονο κόσμο θεωρείται “ρίσκο”», εξομολογείται.
«Εγώ δεν το βλέπω έτσι. Το βλέπω ως ευκαιρία. Το ρίσκο είναι το μεγαλύτερο εργαλείο ενός καλλιτέχνη – να τα βάζεις όλα στη φωτιά για να δημιουργήσεις την καλύτερη εξέλιξη και τέχνη που μπορείς. Χωρίς ρίσκο, δεν υπάρχει καινοτομία», τονίζει.
Η ιστορία πίσω από το «Hello Heaven, Hello» ξεκινά πριν από τέσσερα χρόνια, πριν από το επιτυχημένο άλμπουμ του «YUNGBLUD» του 2022 και κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών της συναρπαστικής αλλά εξαντλητικής περιοδείας για το «Weird» του 2020.
Παρά την εμπορική επιτυχία που σημείωσε το άλμπουμ του, ο Dominic βρέθηκε μόνος του σε ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης, αναλογιζόμενος το μέλλον της καριέρας του.
Νιώθοντας ότι είχε αρχίσει να επαναλαμβάνεται και να πέφτει στις παγίδες του κλισέ, αποφάσισε να πάρει ρίσκο και να κάνει μία μουσική δήλωση που θα απομακρυνόταν από τις προβλέψιμες φόρμες.
«Ένιωθα ότι άρχισα να επαναλαμβάνομαι – είχα πέσει στο δικό μου κλισέ παγίδα. Είχα βολευτεί», παραδέχεται.
«Ήταν καλό από μία άποψη, γιατί σήμαινε ότι είχα βρει το δικό μου ύφος. Αλλά πάντα έλεγα ότι αν οι άνθρωποι ξέρουν τι θα κάνω μετά, αυτή είναι η ιδέα μου για την αποτυχία», προσθέτει.
Αυτή η αποστροφή προς την προβλεψιμότητα εξηγεί την επιλογή του για την επιστροφή του.
Το «Hello Heaven, Hello» δεν δεν ακολουθεί τα πρότυπα ενός παραδοσιακού single – αντίθετα, επιδεικνύει το επίπεδο δεξιοτεχνίας και μουσικότητας που μπορεί να πετύχει ο YUNGBLUD, αποτίοντας ταυτόχρονα φόρο τιμής στις πιο λαμπρές στιγμές της rock.
«Νιώθω ότι για πρώτη φορά εδώ και καιρό είμαι ακριβώς εκεί που πρέπει να είμαι και κάνω ακριβώς αυτό που πρέπει να κάνω – δημιουργώ ακριβώς αυτό που θέλω, εξερευνώντας το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον και, πάνω απ’ όλα, τον εαυτό μου», τονίζει.
«Αυτό το άλμπουμ μου φαίνεται μαγικό, και εδώ είναι που ξεκινάει. Πού στο καλό θα καταλήξουμε; Ας δούμε. Ανεβείτε στο άλογο. Πάμε να καλπάσουμε», προσθέτει.
Με το «Hello Heaven, Hello», ο YUNGBLUD– αναγεννιέται. Και αν αυτό το εννιάλεπτο έπος είναι η αρχή, τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι το ταξίδι που ακολουθεί θα είναι αξέχαστο.
