Ο David Schwimmer και η περίοδος που μισούσε το τραγούδι των τίτλων του «Friends».
Ο David Schwimmer, ο αγαπημένος ηθοποιός που έγινε γνωστός από τον ρόλο του Ross Geller στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Τα Φιλαράκια» (Friends), αποκάλυψε πρόσφατα κάτι που ίσως ξαφνιάσει πολλούς: πέρασε μία περίοδο κατά την οποία μισούσε το εμβληματικό τραγούδι των τίτλων αρχής της σειράς, το «I’ll Be There For You» των The Rembrandts.
Παρόλο που για εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο το τραγούδι αυτό αποτελεί συνώνυμο της νοσταλγίας και της χαράς, για τον David Schwimmer έγινε κάποια στιγμή πηγή δυσφορίας και αποστροφής.
Κατά τη διάρκεια μιας ειλικρινούς συνέντευξης στο podcast «Making a Scene» με τους Matt Lucas και David Walliams, ο 58χρονος ηθοποιός δήλωσε: «Θα είμαι ειλικρινής – υπήρξε μία περίοδος για αρκετό καιρό που απλώς και μόνο το να ακούω το τραγούδι των τίτλων με έκανε να νιώθω… ίου».
Ο David Schwimmer εξήγησε πως η απέχθειά του προς το τραγούδι δεν είχε να κάνει με τη μουσική ή τους στίχους, αλλά με την υπερβολική έκθεσή του. Το άκουγε ξανά και ξανά, σε κάθε τηλεοπτική εμφάνιση, συνέντευξη ή talk show.
Το «I’ll Be There For You» είχε γίνει η μόνιμη εισαγωγή του και, όπως είπε, «δεν είχα την καλύτερη αντίδραση απέναντί του».
Η δυσαρέσκεια του David Schwimmer για το τραγούδι συνδέεται άμεσα με τη δυσκολία του να διαχειριστεί τη φήμη που ακολούθησε την τεράστια επιτυχία του «Friends».
Ο ίδιος θυμάται με ακρίβεια τη στιγμή που κατάλαβε ότι η ανωνυμία του είχε χαθεί για πάντα.
Όπως είπε, το 1994, λίγο πριν προβληθεί η σειρά, ο σκηνοθέτης του «Friends», Jim Burrows, πήρε το καστ και τους πήγε στο Λας Βέγκας. Καθώς περπατούσαν μέσα στο καζίνο, τους είπε: «Θυμηθείτε αυτή τη στιγμή, είναι η τελευταία φορά που θα μπορέσετε να περπατήσετε σε καζίνο έτσι – ουσιαστικά, με πλήρη ανωνυμία».
Αυτή η προειδοποίηση αποδείχθηκε προφητική.
Μερικούς μήνες αργότερα, ο David Schwimmer βίωσε την πραγματική έκρηξη της φήμης. Όπως αφηγήθηκε, βρισκόταν στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, μόνος του, χωρίς συνοδεία ή προσωπικό ασφαλείας. Ξαφνικά, άκουσε μία κραυγή που του πάγωσε το αίμα.
«Ήταν μία κραυγή που σε κάνει να νομίζεις ότι κάποιος μαχαιρώθηκε ή κάτι τέτοιο. Ήμουν πραγματικά τρομαγμένος», είπε.
Μια ομάδα κοριτσιών τον πλησίασε ουρλιάζοντας και τον άρπαξε. «Δεν με άφηναν να φύγω… Ήταν τρομακτικό».
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι του πήρε πολύ χρόνο να προσαρμοστεί σε αυτό το είδος φήμης. «Είχες τρία αυτοκίνητα να σε ακολουθούν όπου κι αν πήγαινες, περίμεναν έξω από το σπίτι σου. Δεν είχες ποτέ απολύτως καμία ιδιωτικότητα».
Παρά την αρχική δυσφορία του για τη δημοσιότητα και την ταύτιση με το τραγούδι των τίτλων της σειράς, τα συναισθήματα του David Schwimmer για τα «Φιλαράκια» έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια – εν μέρει χάρη στην κόρη του.
Όπως αποκάλυψε, δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ τη σειρά μετά την ολοκλήρωσή της. «Για εμένα, είπα: “Το έκανα. Προχωράω παρακάτω”».
Ωστόσο, όταν η κόρη του ανακάλυψε τη σειρά γύρω στην ηλικία των εννέα ετών, άρχισε να την παρακολουθεί φανατικά. Ο Schwimmer θυμάται: «Έφτιαχνα πρωινό ή κάτι τέτοιο, και άκουγα το γέλιο του παιδιού μου. Η σχέση μου με αυτό το τραγούδι και με τη σειρά άλλαξε ξανά».
Η ιστορία πίσω από το τραγούδι τίτλων του «Friends» έχει επίσης ενδιαφέρον.
Αρχικά, οι παραγωγοί της σειράς είχαν προσεγγίσει τους R.E.M. με την πρόθεση να χρησιμοποιήσουν το τραγούδι τους «Shiny Happy People» ως μουσικό θέμα της σειράς. Ωστόσο, το συγκρότημα αρνήθηκε.
Έτσι, οι δημιουργοί στράφηκαν στους The Rembrandts, οι οποίοι κλήθηκαν να δημιουργήσουν ένα νέο τραγούδι που να αποπνέει την ίδια χαρούμενη και αισιόδοξη διάθεση.
Το αποτέλεσμα ήταν το «I’ll Be There For You», ένα τραγούδι που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του «Friends» και που, παρά την προσωρινή απέχθεια του David Schwimmer, εξακολουθεί να αγαπιέται από εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο.
Η εξομολόγηση του David Schwimmer φωτίζει μία λιγότερο γνωστή πτυχή της ζωής ενός ηθοποιού που βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής.
Πίσω από το χαμόγελο του Ross Geller και το εμβληματικό τραγούδι που όλοι σιγοτραγουδούν, υπήρχε ένας άνθρωπος που πάλευε να διαχειριστεί την απώλεια της ιδιωτικότητάς του και την πίεση της διασημότητας.
Σήμερα, με την απόσταση του χρόνου και την αγάπη της κόρης του για τη σειρά, ο Schwimmer φαίνεται να έχει συμφιλιωθεί με το παρελθόν του και με το τραγούδι που κάποτε δεν άντεχε να ακούει.
