Η ψυχολογική διαδρομή του The Weeknd στη νέα ταινία «Hurry Up Tomorrow».
Τέσσερις μήνες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «Hurry Up Tomorrow», οι θαυμαστές του The Weeknd έχουν πλέον την ευκαιρία να παρακολουθήσουν στους κινηματογράφους την ταινία που ενέπνευσε τη δημιουργία του.
Σε σκηνοθεσία Trey Edward Shults, το «Hurry Up Tomorrow» ακολουθεί μία φανταστική εκδοχή του The Weeknd, με το όνομα Abel, ο οποίος «βασανίζεται από αϋπνία» και «παρασύρεται σε μία οδύσσεια με έναν άγνωστο που αρχίζει να ξετυλίγει τον πυρήνα της ύπαρξής του», σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη της ταινίας.
Η μουσική που συνοδεύει αυτό το εφιαλτικό ταξίδι εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στον μύθο του καλλιτέχνη.
Το τραγούδι «Wake Me Up», σε συνεργασία με τους Justice, ανοίγει τόσο το άλμπουμ όσο και την ταινία.
Η σκηνή θυμίζει τις συναυλίες του The Weeknd στη Βραζιλία και την Αυστραλία το περασμένο φθινόπωρο, όπου φορούσε ένα μαύρο και χρυσό kaba — ένα χειροποίητο αιθιοπικό ένδυμα που παραδοσιακά φοριέται από βασιλείς και σε γάμους — και τραγουδούσε πάνω σε μία εκκλησία λαξευμένη σε βράχο, παρόμοια με αυτές της Lalibela στη βόρεια Αιθιοπία.
«Πάντα θέλαμε ένα τραγούδι performance για να ανοίξει την ταινία, στο ύφος ενός pop κομματιού, και το “Wake Me Up” ήταν η έμπνευση», δηλώνει ο The Weeknd στο Billboard.
Το τραγούδι επανεμφανίζεται αργότερα στην ταινία, σε άλλη συναυλία, όπου ο Abel χάνει τη φωνή του — μία αναφορά σε ένα πραγματικό περιστατικό στο SoFi Stadium του Inglewood του Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2022, όταν ο The Weeknd αναγκάστηκε να διακόψει τη συναυλία του για τον ίδιο λόγο.
Το γεγονός αυτό, όπως και η διάγνωση ότι υπέφερε από υπνική παράλυση, αποτέλεσαν βασικές επιρροές για την ταινία.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ σχεδιαστής ήχου Johnnie Burn αναφέρει ότι η πρώτη εκτέλεση του «Wake Me Up» στην ταινία «έγινε μίξη 35 φορές, προσπαθώντας να βρούμε την ισορροπία στον ήχο του πλήθους, πώς ακούγεται η μουσική».
«Το ακούμε από την οπτική του Abel; Το δοκιμάσαμε. Από την οπτική του κοινού; Όχι. Το ακούμε ως ένα βαθιά ψυχολογικό, συναισθηματικό ταξίδι; Ναι, αυτό είναι», εξηγεί.
Ο Burn, που δηλώνει πως από το να «χορεύει στην κουζίνα του με τη μουσική του Abel» ως θαυμαστής, βρέθηκε να «χορεύει στο στούντιο μίξης» μαζί του, εξηγεί ότι η διαδικασία περιλάμβανε τα πάντα — από το να ζητήσει από τον Mike Dean ένα νέο κομμάτι στο συνθεσάιζερ που να ακούγεται πιο ζωντανή, μέχρι να ηχογραφήσει τον The Weeknd με νέο στίχο που ταίριαζε καλύτερα στην πλοκή.
Όταν ο The Weeknd άλλαζε κάποιους στίχους κατά τη διάρκεια των σκηνών, ο Johnnie Burn του είπε: «Μάλλον βρίσκεσαι σε κατάσταση αδρεναλίνης όταν βγαίνεις μπροστά σε 80.000 άτομα». Και προσθέτει γελώντας: «Του είπα να κάνει push-ups για να ανεβάσει παλμούς. Μου είπε “Τώρα;” και του απάντησα “Ναι, δώσε μου 20.”»
Το τραγούδι που απαίτησε τη μεγαλύτερη επεξεργασία ήταν το «Hurry Up Tomorrow», το συναισθηματικό επίκεντρο της ταινίας. Ο The Weeknd αποκαλύπτει ότι εμπνεύστηκε από το ομώνυμο τραγούδι της σατιρικής νουάρ ταινίας «The Long Goodbye» (1973) του Robert Altman, λόγω της επαναλαμβανόμενης παρουσίας του.
«Το ακούς σε όλη την ταινία, σε διαφορετικές εκδοχές. Στο ραδιόφωνο, σε pop εκδοχή, στη μουσική επένδυση, ενσωματωμένο στην ταινία, ακόμη και από μία μπάντα mariachi κάθε φορά που πάει στο Μεξικό. Ήθελα να κάνω το ίδιο με το “Hurry Up Tomorrow”», σημείωσε.
Ο Abel παίζει για πρώτη φορά το τραγούδι στην Anima (Jenna Ortega) σε μία απλή εκδοχή από το κινητό του, στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Συγκινημένη, η Anima παραδέχεται ότι ταυτίζεται με τους αυτοβιογραφικούς στίχους, καθώς ο πατέρας της την εγκατέλειψε, η μητέρα της πάλεψε να τη μεγαλώσει μόνη και εκείνη εγκατέλειψε το σπίτι για να χαράξει τη δική της πορεία, γεμάτη μοναξιά.
Την επόμενη μέρα, ο Abel την ακούει να τραγουδά τους πρώτους στίχους στο ντους. Αργότερα, συναντά τον νεότερο εαυτό του, τυλιγμένο σε gabi, μία λευκή αιθιοπική κουβέρτα, να τραγουδά στα Αμχαρικά.
Όταν η Anima τον περιλούζει με βενζίνη και κρατά αναπτήρα πάνω του, ο Abel τραγουδά a cappella: «So burn me with your light / I have no more fights left to win / Tie me up to face it, I can’t run away, and / I’ll accept that it’s the end» (Κάψε με με το φως σου / Δεν έχω άλλες μάχες να κερδίσω / Δέσε με να το αντιμετωπίσω, δεν μπορώ να τρέξω μακριά, και / Θα αποδεχτώ πως είναι το τέλος)
«Βλέπεις τη δημιουργία του τραγουδιού, όχι κυριολεκτικά, αλλά τα θέματα, την ιδέα, τη μελωδία και την ψυχή του να γεννιούνται μέσα στην ταινία. Στο τέλος, έχει ανθίσει πλήρως. Αυτό είναι και το μήνυμα της ταινίας», λέει ο The Weeknd, προσθέτοντας ότι «έπρεπε να τελειώσω τους στίχους το βράδυ πριν το τελικό performance.»
Εκτός από τη μουσική του «Hurry Up Tomorrow», οι θαυμαστές θα ακούσουν στην ταινία και δύο παλαιότερα τραγούδια: το «Blinding Lights» του 2021 και το «Gasoline» από το άλμπουμ «Dawn FM» του 2022.
Η Anima τα τραγουδά υστερικά καθώς χορεύει, αναλύοντας τον πόνο και την κενότητα στους στίχους, και αργότερα ρωτά τον Abel αν είναι ο ίδιος το τοξικό πρόσωπο πίσω από τη μουσική του.
«Αυτό που κάνω στο τέλος της ταινίας είναι να βάζω φωτιά στην περσόνα μου. Αλλά για να το πετύχεις αυτό, πρέπει να επιστρέψεις στο παρελθόν, να ακούσεις τι λέω σε κάποιους στίχους και πώς είναι καλυμμένοι με pop στοιχεία», εξηγεί ο Καναδός τραγουδιστής.
«Πάντα υπήρχε αυτό το αστείο με τη μουσική του The Weeknd, που σε κάνει να χορεύεις και να τραγουδάς, αλλά όταν εμβαθύνεις, είναι κάτι πολύ πιο σκοτεινό — ίσως μία κραυγή για βοήθεια. Έτσι το ερμηνεύει η Anima, και με αναγκάζει να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου», προσθέτει.
Ηχητικά στοιχεία από το παρελθόν του εμφανίζονται και αλλού. Οι κραυγές μετά το χτύπημα με το μπουκάλι σαμπάνιας θυμίζουν το «Kiss Land» του 2013, ενώ το τέλος του «Hurry Up Tomorrow» συνδέεται άψογα με την αρχή του «High For This» από το «House of Balloons» του 2011.
Η ταινία «Hurry Up Tomorrow» αποχαιρετά τον χαρακτήρα του The Weeknd που ο Abel Tesfaye ενσάρκωσε για πάνω από μία δεκαετία, ενώ αναδεικνύει τη βαθιά σχέση μουσικής και κινηματογράφου στο έργο του.
«Όταν ακούς τις κραυγές και τις αναφορές τρόμου, και νιώθεις φόβο, άκου τη μουσική — γιατί θέλω να νιώσεις αυτό που νιώθω», δήλωσε στο Complex το 2013. «Θέλαμε να κάνουμε κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί ή ακούσει στην οθόνη», λέει τώρα.
«Κάναμε μεγάλα ρίσκα, και νομίζω ότι πέτυχαν. Είμαι πολύ περήφανος για τη μουσική και τον ήχο. Είναι πολύ διαφορετικό από το άλμπουμ. Είναι μία ξεχωριστή εμπειρία», αναφέρει.
