Οι HAIM μιλούν για τη δύσκολη σχέση τους με τη rock σκηνή, τα στερεότυπα που αντιμετωπίζουν ως γυναίκες μουσικοί και την απόφασή τους να παραμείνουν αυθεντικές, αψηφώντας τις παραδοσιακές προσδοκίες του χώρου.
Καθώς πλησιάζει η κυκλοφορία του τέταρτου άλμπουμ τους, με τίτλο «I Quit», οι HAIM, μιλούν πιο ανοιχτά από ποτέ για τη σχέση τους με τη rock σκηνή — και γιατί πιστεύουν πως αυτή η σχέση παραμένει, μέχρι σήμερα, ψυχρή.
Η Alana, η Danielle και η Este Haim παραχώρησαν συνέντευξη στο περιοδικό GQ, λίγες εβδομάδες πριν την επίσημη κυκλοφορία του άλμπουμ στις 20 Ιουνίου.
Με τραγούδια όπως τα «Relationships», «Everybody’s Trying To Figure Me Out», «Down To Be Wrong» και «Take Me Back» να έχουν ήδη κυκλοφορήσει, οι αδελφές εμφανίζονται πιο σίγουρες από ποτέ για την καλλιτεχνική ταυτότητά τους — και πιο πρόθυμες να αμφισβητήσουν τα στερεότυπα που συνοδεύουν τον χώρο όπου ανήκουν.
Ένα από τα βασικά ζητήματα που τέθηκαν στη συνέντευξη ήταν η δυσκολία τους να γίνουν αποδεκτές από την παραδοσιακή rock κοινότητα.
Η Alana αναφέρθηκε σε παλιότερα στιγμιότυπα από συναυλίες, όπου χόρευαν στη σκηνή την ώρα που έπαιζαν το «I Know Alone». Όπως είπε: «Εκεί είναι που χάνεται το νόημα για κάποιους ανθρώπους».
Η Danielle και η Este συμφώνησαν, τονίζοντας ότι η rock κοινότητα φαίνεται να μην αποδέχεται την παιχνιδιάρικη και χορευτική διάθεσή τους.
Η Danielle σημείωσε: «Παρόλο που είμαστε rock συγκρότημα, λατρεύουμε την κίνηση». Η Este συμπλήρωσε με νόημα: «Ο Prince χόρευε». Και η Alana δεν άφησε ασχολίαστο το παράδειγμα: «Εννοώ, οι Talking Heads – κίνηση».
Η Danielle συνέχισε λέγοντας ότι το να χορεύουν και να διασκεδάζουν στη σκηνή είναι «τόσο σημαντικό για τις HAIM», αλλά «δεν είναι σίγουρη αν αυτό…». Εκείνη τη στιγμή τη διέκοψε η Alana, ολοκληρώνοντας τη σκέψη: «…το βλέπουν ως αδυναμία. Δεν ξέρω γιατί».
Το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην παρουσία τους επί σκηνής. Η Este δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για την κριτική που συχνά δέχονται — κυρίως από άνδρες.
Σχολιάζοντας όσους τις κατηγορούν πως δεν παίζουν ζωντανά επειδή οι κιθάρες τους δεν έχουν καλώδια, είπε: «Είναι πάντα κάποιος τύπος». Η Danielle, φανερά εκνευρισμένη, πρόσθεσε: «Είναι σαν να του λες, φίλε μου, παίζουμε με ασύρματα. Είσαι ηλίθιος;»
Η Alana συνέχισε: «Γυρνάμε στο ίδιο θέμα. Μας αρέσει να χορεύουμε και να κάνουμε τον κόσμο να γελάει, και για κάποιο λόγο αυτό θεωρείται απαγορευτικό».
Η Este έκλεισε τη συζήτηση με μία αποστομωτική δήλωση: «Νομίζω πως όλα αυτά είναι ξεπερασμένα. Όλο αυτό το στήσιμο… ποιος νοιάζεται πια γι’ αυτό; Είναι εντελώς παλιομοδίτικο. Εμείς σταματήσαμε να ασχολούμαστε με αυτές τις βλακείες».
Οι HAIM δεν είναι απλώς άλλο ένα rock συγκρότημα. Είναι μία μπάντα που τολμά να αμφισβητήσει τα στεγανά, να γεφυρώσει το παλιό με το καινούργιο και να ενσωματώσει τη θηλυκότητα, τη χαρά και την ενέργεια σε έναν χώρο που παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, ανδrockρατούμενος και «σοβαρός».
Το μήνυμά τους μέσα από αυτή τη συνέντευξη είναι σαφές: δεν πρόκειται να αλλάξουν για να χωρέσουν σε ένα καλούπι που δεν τις εκφράζει.
Με το «I Quit» να πλησιάζει, οι Haim μοιάζουν να δηλώνουν κάτι περισσότερο από έναν τίτλο άλμπουμ. Δηλώνουν την απόφασή τους να απορρίψουν τις προσδοκίες του παρελθόντος. Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο αυθεντικό πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς στη rock.
