Ο άνθρωπος πίσω από τον The Weeknd στην τελευταία του εξομολόγηση.
Εις το όνομα του πατρός, του υιού και του… The Weeknd. Ο Καναδός καλλιτέχνης κυκλοφόρησε το video clip για το «Baptized In Fear», ένα από τα τραγούδια που ξεχώρισαν από το νέο άλμπουμ του «Hurry Up Tomorrow».
Το μουσικό βίντεο αυτό είναι μία βαθιά, σχεδόν εξομολογητική βουτιά στην ψυχή ενός καλλιτέχνη που ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει την περσόνα που τον καθιέρωσε.
Το «Baptized In Fear» φέρνει στις οθόνες μας μία σειρά από απόκοσμες εικόνες, όπου ο The Weeknd ερμηνεύει τους στοιχειωτικούς στίχους του μπροστά σε διάφορα ψυχρά, τσιμεντένια σκηνικά.
Οι εικόνες αυτές δημιουργούν την αίσθηση ενός ιδιότυπου καθαρτηρίου, ενός μεταιχμίου όπου ο The Weeknd μοιάζει εγκλωβισμένος, αντιμέτωπος με τους δαίμονές του.
Η φωνή του, φορτισμένη με μία εύθραυστη ειλικρίνεια, ψιθυρίζει μία προσευχή και ταυτόχρονα μία κατάρα. «Βαπτίστηκα στον φόβο, αγαπημένη μου / Σαν τον [Απόστολο] Παύλο, είμαι ο αρχηγός της αμαρτίας», τραγουδά, και η ομολογία του συνεχίζεται με μία υπόσχεση κάθαρσης: «Ξεπλένω την ψυχή μου εκ των έσω».
Κάθε πλάνο, κάθε σκιά, μοιάζει να υπηρετεί αυτή την αίσθηση της εσωτερικής πάλης, της αναζήτησης λύτρωσης μέσα από την παραδοχή της αμαρτίας.
Το βίντεο, το οποίο αποτελεί μέρος της ταινίας «Hurry Up Tomorrow», κορυφώνεται με μία σκηνή που συμπυκνώνει όλη την πνευματική αγωνία του The Weeknd: κάθεται μόνος σε ένα στασίδι, μέσα σε μία σκοτεινή, έρημη εκκλησία. Το φως είναι λιγοστό, η σιωπή βαριά, και η εικόνα του εκεί φαντάζει σαν το τέλος ενός μακρύ και βασανιστικού ταξιδιού, ή ίσως η αρχή μιας νέας, άγνωστης πορείας.
Η κυκλοφορία του video clip του «Baptized In Fear» συνέπεσε με τη διάθεση της ταινίας «Hurry Up Tomorrow» προς πώληση σε ψηφιακές πλατφόρμες και on-demand υπηρεσίες την Παρασκευή 6 Ιουνίου, δίνοντας στους θαυμαστές την ευκαιρία να βιώσουν την πλήρη οπτικοακουστική εμπειρία του άλμπουμ από την άνεση του σπιτιού τους.
Η ταινία, στην οποία πρωταγωνιστούν ο ίδιος ο The Weeknd, ο Barry Keoghan και η Jenna Ortega, λειτουργεί ως το οπτικό συμπλήρωμα της μουσικής, επεκτείνοντας τον κόσμο που ο Abel Tesfaye έχτισε με τόση σχολαστικότητα.
Το προηγούμενο βίντεο από το άλμπουμ, για το τραγούδι «Drive», είχε κυκλοφορήσει τον Απρίλιο, με τη συμμετοχή της Jenna Ortega, προετοιμάζοντας το έδαφος για το κινηματογραφικό αυτό εγχείρημα.
Το «Hurry Up Tomorrow» δεν είναι απλώς ένα ακόμη άλμπουμ στην πλούσια δισκογραφία του The Weeknd. Αποτελεί το τρίτο και τελευταίο μέρος μιας φιλόδοξης τριλογίας, η οποία ξεκίνησε με το δυστοπικό και κινηματογραφικό «After Hours» του 2020 και συνεχίστηκε με το ραδιοφωνικό καθαρτήριο του «Dawn FM» το 2022.
Ένα άλμπουμ, το «Dawn FM», εξίσου εκθαμβωτικό και απογοητευτικό, με στιγμές στιχουργικής διαύγειας και ηχητικής πυκνότητας που ξεχωρίζουν ανάμεσα στους βαθυστόχαστους προβληματισμούς και τα ακόμη πιο βαριά synths.
Το «Hurry Up Tomorrow» έρχεται να κλείσει αυτόν τον κύκλο, λειτουργώντας ως το κύκνειο άσμα της περσόνας του The Weeknd.
Γιατί αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που σκιάζει και ταυτόχρονα φωτίζει αυτήν την τριλογία: το «Hurry Up Tomorrow» είναι το τελευταίο άλμπουμ που ο Abel Tesfaye θα κυκλοφορήσει ως The Weeknd.
Η απόφασή του να αποσυρθεί από το όνομα που τον έκανε παγκόσμιο φαινόμενο είναι συνειδητή, μία πράξη καλλιτεχνικής ωρίμανσης και ανάγκης για εξέλιξη.
«Τα πάντα πρέπει να μοιάζουν με πρόκληση. Και για εμένα αυτή τη στιγμή, ο The Weeknd, ό,τι κι αν είναι αυτό, έχει τελειοποιηθεί», εξομολογήθηκε ο Abel Tesfaye στο Variety.
Η δήλωσή του αποπνέει μία αίσθηση πληρότητας, αλλά και καλλιτεχνικού κορεσμού.
«Κανείς δεν πρόκειται να κάνει τον The Weeknd καλύτερα από εμένα, και εγώ δεν πρόκειται να τον κάνω καλύτερο από αυτό που είναι τώρα. Πιστεύω ότι έχω ξεπεράσει κάθε πρόκληση ως αυτή η περσόνα», τόνισε.
Έτσι, το «Baptized In Fear» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι για τον φόβο και την εξιλέωση. Είναι ο αποχαιρετισμός ενός καλλιτέχνη στην ταυτότητα που τον γέννησε, μία τελετουργική βάπτιση όχι στο νερό, αλλά στον ίδιο τον φόβο της αλλαγής, του αγνώστου που έρχεται.
Είναι η τελευταία πράξη σε ένα δράμα που κράτησε πάνω από μία δεκαετία, και το κάθισμα στην άδεια εκκλησία είναι ίσως η πιο ταιριαστή εικόνα για το τέλος: η σιωπή μετά τη μουσική, η περισυλλογή μετά την εξομολόγηση, και η αναμονή για την αυγή μιας νέας εποχής, αυτή τη φορά με το πραγματικό του όνομα.
