«Όταν βρίσκεσαι εκεί κάτω, όλα αλλάζουν», λέει ο Josh Homme για την πιο ιδιαίτερη παράσταση των Queens of the Stone Age.
Ο Josh Homme των Queens of the Stone Age έχει μία σοφή συμβουλή για οποιονδήποτε βρίσκεται σε μία δύσκολη κατάσταση: «Αν περνάς μέσα από την κόλαση, συνέχισε να προχωράς.»
Εύκολο για εκείνον να το λέει: είναι μία από τις λίγες τυχερές ψυχές που έχουν επισκεφθεί τις Κατακόμβες του Παρισιού, το σκηνικό της νέας συναυλιακής ταινίας του συγκροτήματός του και την τελευταία κατοικία για περισσότερους από 6 εκατομμύρια εκλιπόντες Παριζιάνους, μετά από μία προσπάθεια του 18ου αιώνα να διορθωθεί το πρόβλημα των υπερπλήρων και ερειπωμένων νεκροταφείων της πόλης.
Ο Josh Homme γοητευόταν από καιρό από τον υπόγειο χώρο ταφής, τον οποίο επισκέπτονται περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι κάθε χρόνο, και επέλεξε αυτή τη σκοτεινή και δυσοίωνη υπόγεια κάψουλα ως το κεντρικό πλαίσιο για το νέο εγχείρημα των Queens of the Stone Age, το «Alive in the Catacombs», μία συναυλιακή ταινία σε σκηνοθεσία του Thomas Rames και παραγωγή της La Blogothèque, που κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου.
«Αυτός ο χώρος είναι σαν να προσπαθείς να τρέξεις πάνω σε πάγο», σημειώνει ο Homme στο συνοδευτικό ντοκιμαντέρ «Alive in Paris and Before», που γυρίστηκε από τον μακροχρόνιο συνεργάτη του συγκροτήματος, Andreas Neumann.
«Δεν έχεις ιδέα πόσος χρόνος έχει περάσει εκεί πάνω, στην επιφάνεια, ενώ κάτω δεν έχει περάσει καθόλου χρόνος. Είναι η ίδια στιγμή, συνεχώς, κάθε φορά», εξηγεί.
Είναι εύκολο να χαθεί κανείς στην ταινία που μοιάζει με λαβύρινθο, καθώς περιπλανιέται στις υπόγειες σήραγγες και τα οστεοφυλάκια που βρίσκονται βαθιά κάτω από την Πόλη του Φωτός.
Η ταινία καταγράφει τον Josh Homme σε μία δύσκολη στιγμή το 2024, όταν αναγκάστηκε να ακυρώσει το μεγάλο ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας του συγκροτήματος μετά την επιστροφή του καρκίνου του – μία μάχη από την οποία βγήκε ξανά νικητής.
Η εμφάνιση στις Κατακόμβες του Παρισιού ήταν ένα όνειρο ζωής για τον Homme και ξεπερνά τον πόνο για να πραγματοποιήσει μία προσεκτικά ενορχηστρωμένη παράσταση με τραγούδια από το ρεπερτόριο του των QOTSA, «απογυμνωμένα στην ουσία τους, χωρίς να αφαιρείται αυτό που έκανε το καθένα υπέροχο», όπως αναφέρει στο ντοκιμαντέρ ο Dean Fertita, keyboardist και κιθαρίστας του συγκροτήματος.
Οι Queens of the Stone Age προσέλαβαν τη βιολονίστρια Christelle Lassort, τη βιολίστρια Arabella Bozic και την τσελίστρια Cécile Lacharme για να επανερμηνεύσουν τραγούδια όπως τα «Paper Machete», «Kalopsia» και «Villains of Circumstance». Ενώ κάθε τραγούδι εκτελέστηκε ακουστικά, ο Homme ήταν ανένδοτος ότι το εγχείρημα δεν έπρεπε απλώς να μοιάζει με ένα unplugged.
«Όταν μπαίνεις στις Κατακόμβες, υπάρχουν 6 εκατομμύρια άνθρωποι εκεί μέσα, και σκέφτομαι: “Τι θα ήθελες να ακούσεις αν ήσουν ένας από αυτούς;”», αποκάλυψε το βράδυ της Τετάρτης 4 Ιουνίου κατά τη διάρκεια ενός Q&A στο Λος Άντζελες μετά από προβολή της ταινίας.
«Θα ήθελα να ακούσω για την οικογένεια και την αποδοχή και για πράγματα που με ενδιαφέρουν. Πολλά από τα τραγούδια που επιλέξαμε μιλούν για τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι υπάρχει μία δυσκολία και τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι την έχεις ξεπεράσει, οπότε πολλά από τα τραγούδια που διαλέξαμε είχαν σκοπό να κάνουν τους ανθρώπους εκεί κάτω να ξέρουν ότι όλα είναι καλά και ότι τους νοιαζόμαστε», σημείωσε.
Ο Josh Homme είπε ότι οι προκλήσεις της παράστασης ήταν πως, σε αντίθεση με μία παραδοσιακή συναυλία όπου το συγκρότημα παίζει για το κοινό, «βρισκόμαστε στα σωθικά αυτού του πράγματος, το ταβάνι στάζει και είναι ένας οργανικός παράγοντας που πραγματικά κυριαρχεί».
Οι Κατακόμβες του Παρισιού χτίστηκαν σε μία εποχή μεγάλης αναταραχής στη γαλλική κοινωνία, καθώς η επανάσταση αναμόρφωσε πλήρως την πολιτική ζωή και πολιόρκησε τον πολιτικό ιστό της γαλλικής μοναρχίας. Δεν υπάρχουν φέρετρα ή ταφόπλακες στις Κατακόμβες, με τα οστά των πριγκίπων και των βασιλιάδων να αναμειγνύονται με αυτά των χωρικών και των μη ευγενών.
Οι Queens of the Stone Age γύρισαν ολόκληρη την ταινία σε μία μόνο ημέρα εξασφαλίζοντας την άδεια από την ομάδα που επιβλέπει τις Κατακόμβες του Παρισιού για να πραγματοποιήσει το γύρισμα σε μία ημέρα που ο χώρος ήταν κλειστός για το κοινό.
«Δεν κάναμε υπερβολικές πρόβες· απλώς κάναμε πρόβες δύο φορές», σχολίασε ο Homme. «Δεν είναι γραφτό να είναι τέλειο. Προσπαθείς να κάνεις ένα σχέδιο, αλλά κατεβαίνεις εκεί κάτω και όλα τα σχέδια ακυρώνονται».
Το «Alive in the Catacombs» είναι μία κατάδυση στην καρδιά της δημιουργικότητας υπό πίεση, στις προκλήσεις ενός χώρου τόσο φορτισμένου ιστορικά και συναισθηματικά, όσο και στις προσωπικές μάχες του Josh Homme. Η μουσική τους, απογυμνωμένη στην ουσία της και επαναπροσδιορισμένη για να συνομιλήσει με τους σιωπηλούς κατοίκους του Παρισιού, μεταφέρει ένα μήνυμα ανθεκτικότητας, αποδοχής και σύνδεσης.
