Η 90χρονη Carol Kaye, με συμμετοχές σε αμέτρητες επιτυχίες, αρνείται την τιμητική διάκριση, καταγγέλλοντας μία διαδικασία που αγνοεί την αλήθεια των μουσικών ηχογραφήσεων.
Σε μία κίνηση που προκαλεί αίσθηση στους κύκλους της μουσικής βιομηχανίας, η Carol Kaye, μία από τις πιο πολυηχογραφημένες μπασίστριες όλων των εποχών, απέρριψε την πρόσκληση να παραστεί στην τελετή απονομής του Rock and Roll Hall of Fame για το 2025, όπου επρόκειτο να τιμηθεί με το βραβείο Μουσικής Αριστείας.
Η απόφασή της δεν αποτελεί μία απλή άρνηση, αλλά μία ηχηρή δήλωση αρχών για την αναγνώριση των αφανών ηρώων της μουσικής.
Με μία κατηγορηματική ανάρτηση στον προσωπικό λογαριασμό της στο Facebook, η 90χρονη μουσικός έβαλε τέλος σε κάθε συζήτηση σχετικά με την παρουσία της.
«Ο κόσμος ρωτάει: ΟΧΙ, δεν θα είμαι εκεί. Απορρίπτω την τελετή απονομής του rrhof (και τη διαδικασία του Denny Tedesco)… την απορρίπτω γιατί δεν είναι κάτι που αντικατοπτρίζει τη δουλειά που έκαναν και κάνουν οι μουσικοί των στούντιο στη χρυσή εποχή των ηχογραφήσεων της δεκαετίας του 1960», έγραψε.
Η Carol Kaye υπήρξε κεντρικό μέλος της θρυλικής ομάδας μουσικών στούντιο γνωστής ως «The Wrecking Crew» κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Αυτή η κολεκτίβα βρισκόταν πίσω από αμέτρητες επιτυχίες καλλιτεχνών όπως οι Beach Boys, ο παραγωγός Phil Spector και οι Monkees, διαμορφώνοντας τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς.
Ωστόσο, στην ανάρτησή της, η μπασίστρια άσκησε έντονη κριτική στο ίδιο το όνομα της ομάδας, τονίζοντας τη συλλογική φύση της δουλειάς τους.
«Ήσουν πάντα μέλος μιας ΟΜΑΔΑΣ, ποτέ σόλο καλλιτέχνης. Υπήρχαν πάντα 350-400 μουσικοί στούντιο (από το Σωματείο AFM Local 47 του Χόλιγουντ) που εργάζονταν στην πολυάσχολη δεκαετία του 1960, και έτσι ΜΟΝΟ μας αποκαλούσαν… από τη δεκαετία του 1930. Δεν υπήρξα ποτέ “wrecker”… είναι ένα φρικτό, προσβλητικό όνομα», διευκρίνισε.
Παρά το γεγονός ότι εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ «The Wrecking Crew» του Denny Tedesco το 2008, η Carol Kaye εδώ και χρόνια εκφράζει την αντίθεσή της σε αυτόν τον όρο, υποστηρίζοντας ότι η ομάδα δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ και ότι ήταν μία επινόηση του ντράμερ Hal Blaine.
Η πορεία της προς το πάνθεον των μουσικών ηχογραφήσεων ήταν σχεδόν τυχαία, όπως περιγράφει η ίδια.
«Για να ξέρετε, ως εργαζόμενη μουσικός της jazz (κάνοντας σόλο στην κιθάρα jazz) τη δεκαετία του 1950, δουλεύοντας από το 1949, μου ζητήθηκε κατά λάθος να ηχογραφήσω δίσκους από τον παραγωγό Bumps Blackwell το 1957», εξήγησε.
«Μπήκα στον χώρο ηχογραφώντας καλή μουσική, με τον Sam Cooke και άλλους καλλιτέχνες, και έπειτα, κατά λάθος, βρέθηκα να παίζω Fender Precision μπάσο στα μέσα του 1963, όταν κάποιος δεν εμφανίστηκε», συνέχισε.
Η μετάβασή της στο μπάσο αποδείχθηκε καθοριστική. «Δεν είχα παίξει μπάσο ποτέ στη ζωή μου, αλλά ως έμπειρη κιθαρίστρια σε ηχογραφήσεις, ήταν ολοφάνερο ότι οι τρεις μπασίστες που είχαν προσλάβει για να παίζουν “ντουμ-ντε-ντουμ” στους δίσκους, δεν τα κατάφερναν», ανέφερε.
«Ήταν εύκολο για εμένα να επινοήσω καλές μπασογραμμές… ως μουσικός της jazz, επινοείς κάθε νότα που παίζεις… και χρησιμοποιούσαν πολλούς μουσικούς της jazz (καθώς και έμπειρους μουσικούς από big-band) σε όλες εκείνες τις rock και pop ηχογραφήσεις», πρόσθεσε.
Η Carol Kaye ολοκλήρωσε το κείμενό της με μία αδιαπραγμάτευτη δήλωση: «Αρνούμαι να γίνω μέρος μιας διαδικασίας που είναι κάτι άλλο από αυτό στο οποίο πιστεύω, προς όφελος άλλων και χωρίς να αντικατοπτρίζει την αλήθεια – όλοι απολαμβάναμε να δουλεύουμε ο ΕΝΑΣ με τον ΑΛΛΟΝ.»
Η τελετή του Rock and Roll Hall of Fame για το 2025, που θα πραγματοποιηθεί στις 8 Νοεμβρίου στο Peacock Theater του Λος Άντζελες, θα τιμήσει μία πλειάδα καλλιτεχνών.
Στην κατηγορία των «Performers» εισάγονται οι Bad Company, Chubby Checker, Joe Cocker, Cyndi Lauper, Outkast, Soundgarden και οι White Stripes.
Το βραβείο Μουσικής Επιρροής (Musical Influence Award) απονέμεται στους Salt-N-Pepa και στον εκλιπόντα Warren Zevon, ενώ στην κατηγορία της Μουσικής Αριστείας (Musical Excellence Award), μαζί με την Carol Kaye, τιμώνται οι Thom Bell και Nicky Hopkins.
Τέλος, ο Lenny Waronker, πρώην πρόεδρος της Warner Bros. Records, λαμβάνει το βραβείο «Ahmet Ertegun Award» για τη συνεισφορά του από διοικητική θέση.
Η απόφαση της Carol Kaye είναι μία πράξη υπεράσπισης της ιστορικής αλήθειας και της συλλογικής προσπάθειας που θεμελίωσε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες που αγαπήθηκαν παγκοσμίως. Μια στάση που αποδεικνύει ότι η ακεραιότητα και ο σεβασμός στην τέχνη, για κάποιους, παραμένουν πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε ατομική διάκριση.
