Το «Deliver Me From Nowhere» είναι μία συγκλονιστική ματιά στην πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του Bruce Springsteen.
Στο πλαίσιο του φετινού Telluride Film Festival, ο Bruce Springsteen έκανε μία πολυαναμενόμενη εμφάνιση που δεν είχε προαναγγελθεί, αλλά σίγουρα δεν ήταν άγνωστη σε όσους τον παρακολουθούν στενά.
Αφορμή ήταν η ταινία «Springsteen: Deliver Me From Nowhere», μία κινηματογραφική προσέγγιση στην πιο ευάλωτη και προσωπική περίοδο της ζωής του, γύρω από τη δημιουργία του εμβληματικού του άλμπουμ «Nebraska».
Ο Bruce Springsteen, μαζί με τον επί χρόνια μάνατζέρ του Jon Landau, τον σκηνοθέτη Scott Cooper και τους ηθοποιούς Jeremy Allen White και Jeremy Strong, παρευρέθηκε στο Q&A που ακολούθησε τη δεύτερη προβολή της ταινίας σε αίθουσα 600 θέσεων — και μίλησαν με ειλικρίνεια, συγκίνηση και χιούμορ για ταινία, που δεν είναι ακριβώς βιογραφία, ούτε φαντασία.
«Γιατί είπα το ναι; Γιατί είμαι μεγάλος πια και δεν με νοιάζει τίποτα», δήλωσε ο Springsteen με το χαρακτηριστικό του αυτοσαρκαστικό ύφος, αναφερόμενος στην αρχική του συγκατάθεση για την ταινία.
Ξεκαθάρισε ωστόσο πως το εγχείρημα είχε ένα σαφές και ξεχωριστό όραμα: να φτιαχτεί κάτι που δεν θα είναι μία συμβατική βιογραφική ταινία, αλλά μία εστιασμένη αφήγηση σε δύο μόνο χρόνια της ζωής του — την περίοδο 1981-1982 — όταν πάλευε με προσωπικά σκοτάδια και ηχογραφούσε τον δίσκο «Nebraska».
Ο Jeremy Allen White, ο οποίος υποδύεται τον Bruce Springsteen, μίλησε για την πρόκληση να αναπαράγει τη φωνή του «Boss» χωρίς να έχει προηγούμενη εμπειρία στο τραγούδι ή την κιθάρα.
«Όταν ξεκινήσαμε, δεν ήξερα καν πώς τραγουδάς ή παίζεις. Είχα όμως πέντε – έξι μήνες προετοιμασίας, καταπληκτική ομάδα και τη βοήθεια του Dave Cobb στην παραγωγή των ηχογραφήσεων», εξήγησε.
Ο White περιέγραψε ως σημείο καμπής τις ηχογραφήσεις στο Νάσβιλ, όπου απέκτησε αυτοπεποίθηση και βρήκε τη φωνή του Springsteen μέσα του.
Ο σκηνοθέτης Scott Cooper τόνισε πως αυτό που τον ενθουσίασε ήταν η «ευαλωτότητα και αυθεντικότητα» που βρήκε στον Jeremy Allen White — χαρακτηριστικά που, όπως είπε, είδε και στον ίδιο τον Bruce Springsteen μέσα από αρχειακό υλικό και συνεντεύξεις.
Η αντίδραση του τραγουδιστή ήταν αποστομωτική και χιουμοριστική: «Αυτό είναι κατά το ήμισυ σωστό». Η αίσθηση αμεσότητας και ειλικρίνειας χαρακτήρισε όλη τη συζήτηση, δίνοντας στο κοινό μία εικόνα για τη στενή σχέση μεταξύ του πραγματικού καλλιτέχνη και της κινηματογραφικής του απεικόνισης.
Ο Jeremy Allen White μίλησε για την εμπειρία να ερμηνεύσει το «Born In The USA», τραγούδι που δεν ανήκει στο «Nebraska», αλλά συμπεριλήφθηκε στην ταινία λόγω της συγκυρίας που δημιουργήθηκε όταν το κομμάτι ηχογραφήθηκε ως demo εκείνη την περίοδο.
Η δυσκολία της εκτέλεσης ήταν τέτοια που ο White κατέληξε με ημικρανία και απώλεια φωνής. Όταν ο Springsteen τον είδε το ίδιο βράδυ, σχολίασε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Ακούγεσαι ακριβώς σαν εμένα».
Ο Scott Cooper είπε ακόμα πως η ιστορία τον συγκίνησε ιδιαιτέρως σε προσωπικό επίπεδο, καθώς ο πατέρας του — που ήταν εκείνος που τον μύησε στη μουσική του Springsteen — πέθανε την προηγούμενη μέρα από την έναρξη των γυρισμάτων.
Αυτό το τραγικό γεγονός έδωσε μία προσωπική και συναισθηματικά φορτισμένη διάσταση, ιδιαίτερα με τη θεματική του «πατέρα και γιου» που διατρέχει την ταινία.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές σε σκηνές που αντλούν έμπνευση από την πραγματική ζωή. Μία από αυτές απεικονίζει τον πατέρα του Springsteen να ζητά από τον Bruce να καθίσει στην αγκαλιά του στα παρασκήνια μίας συναυλίας, περιστατικό που, όπως επιβεβαίωσε ο καλλιτέχνης, συνέβη ακριβώς όπως παρουσιάζεται.
Άλλες σκηνές μπορεί να μην συνέβησαν ακριβώς έτσι, όπως η συγκλονιστική επιλογή του τραγουδιού «The Last Mile Of The Way» του Sam Cooke, αλλά γέννησαν αυθεντικά συναισθήματα.
Η ιδέα ήρθε λίγο πριν τα γυρίσματα, όταν ο Jeremy Strong επικοινώνησε με τον Bruce Springsteen ζητώντας ένα τραγούδι που «θα έπαιζε κανείς για να σώσει μία άλλη ψυχή». Η απάντηση ήταν άμεση και μεστή: «The Last Mile Of The Way». H σκηνή κατέληξε να είναι από τις πιο συγκινητικές της ταινίας
Η ταινία, που βασίζεται στο βιβλίο «Deliver Me From Nowhere: The Making of Bruce Springsteen’s Nebraska» του Warren Zanes, όμως έχει τη δική της κινηματογραφική αυτόνομη ψυχή.
Όπως εξήγησε ο Cooper, δεν ήθελε να αφηγηθεί τα highlights μίας καριέρας, αλλά να βυθιστεί στο σκοτεινό βάθος της ψυχής ενός άντρα που ηχογραφεί μόνος του, την πιο μινιμαλιστική και υπαρξιακή δουλειά του, με ένα τετρακάναλο κασετόφωνο στο δωμάτιό του, παλεύοντας με την κατάθλιψη, την οικογενειακή μνήμη, την πνευματικότητα και την αίσθηση του ανήκειν.
Για τον σκηνοθέτη, η δημιουργία της ταινίας ήταν μία διαδικασία που συνδέθηκε άρρηκτα με την έννοια της πατρικής σχέσης και της καλλιτεχνικής αναζήτησης. Παράλληλα, ο Scott Cooper σημείωσε ότι το «Deliver Me From Nowhere» αποτελούσε εμπορικό ρίσκο, ωστόσο ήταν κάτι που «έπρεπε» να γίνει.
Η αναπαράσταση αυτής της περιόδου αποτελεί μία τολμηρή συναισθηματική ακτινογραφία — κάτι που βρήκε απόλυτη ανταπόκριση και στον ίδιο τον Springsteen.
Ο Bruce Springsteen αποκάλυψε ότι είχε ευκαιρία να παρακολουθήσει την ταινία με την αδελφή του, Pamela, η οποία εμφανίζεται ως μικρό παιδί στις ασπρόμαυρες σκηνές που αναπαριστούν το παρελθόν τους στο Freehold του Νιού Τζέρσεϊ. Με συγκίνηση τη στιγμή που εκείνη του έσφιξε το χέρι και του είπε στο τέλος: «Δεν είναι υπέροχο που έχουμε κάτι τέτοιο;».
Η φράση της αποτυπώνει τον συναισθηματικό πυρήνα της ταινίας: πέρα από τις σκιές και τα τραύματα, η μνήμη και η τέχνη προσφέρουν έναν τρόπο να κρατηθεί ζωντανό το παρελθόν.
Το «Deliver Us From Nowhere» δεν καταγράφει απλώς έναν καλλιτέχνη στο απόγειο ή στην παρακμή του. Είναι ειλικρινές, συγκινητικό, με ανατριχιαστικά στιγμιότυπα και μελωδίες που δεν χρειάζονται λέξεις για να πουν την αλήθεια. Είναι μία ωδή στην αυτογνωσία, στη σιωπή, στον πόνο και στην αποδοχή.
Με την ταινία αυτή, ο Bruce Springsteen δείχνει ότι ακόμη και οι πιο θρυλικές μορφές της μουσικής έχουν ανάγκη να ξαναδιηγηθούν την ιστορία τους με έναν τρόπο αληθινό, σκληρό αλλά και τρυφερό
Εν τέλει, αυτό που μένει είναι ότι το «Deliver Us From Nowhere» μας επιτρέπει να δούμε τον εαυτό του όχι στον καθρέφτη της δόξας, αλλά μέσα από τις ρωγμές.
