Ο παραγωγός Sidney «Omen» Brown εντοπίστηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Χάρλεμ, με την αιτία θανάτου να παραμένει υπό διερεύνηση.
Ο Sidney «Omen» Brown, ο παραγωγός της hip-hop που συνέδεσε το όνομά του με κομβικές στιγμές στις καριέρες καλλιτεχνών όπως ο Drake, η Beyoncé και ο Ludacris, πέθανε σε ηλικία 49 ετών.
Η σορός του εντοπίστηκε το περασμένο Σάββατο στο διαμέρισμά του στο Harlem της Νέας Υόρκης από την αδελφή του, Nicole Iris Brown.
Η οικογένειά του τον αναζήτησε όταν δεν εμφανίστηκε σε ένα προγραμματισμένο DJ set στο εστιατόριο Barawine Harlem. Ο θάνατός του ήταν απροσδόκητος, αφήνοντας ένα κενό τόσο στους οικείους του όσο και στη μουσική κοινότητα που υπηρέτησε διακριτικά αλλά ουσιαστικά για πάνω από δύο δεκαετίες.
«Ήταν ολιστικός και υγιής. Δεν γνωρίζουμε να είχε προβλήματα υγείας, οπότε όλα αυτά ήρθαν ξαφνικά», δήλωσε η αδελφή του στο NBC News, το οποίο πρώτο μετέδωσε την είδηση. «Ελπίζω οι άνθρωποι να θυμούνται ότι πάντα ήθελε να βοηθάει τη νεότερη γενιά».
Η Brown πρόσθεσε, σκιαγραφώντας τον χαρακτήρα του: «Ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τους νέους να ξεκινήσουν τις καριέρες τους και να μπουν στον χώρο. Ήταν μόνο για τη μουσική, όποιος κι αν ήταν ο καλλιτέχνης».
Η Ιατροδικαστή Υπηρεσία της Νέας Υόρκης επιβεβαίωσε στο Variety ότι «η αιτία και ο τρόπος θανάτου είναι υπό διερεύνηση».
Γεννημένος στο Χάρλεμ το 1976, ο Omen άρχισε να χτίζει τη φήμη του στις αρχές της δεκαετίας του 2000, συνδεόμενος με την πανίσχυρη τότε Roc-A-Fella.
Η σφραγίδα του μπήκε στο πρώτο άλμπουμ του Memphis Bleek, «Coming of Age», καθώς και σε δίσκους της Amil. Το 2003, συνεισέφερε στο άλμπουμ «Street Dreams» του Fabolous με τα κομμάτια «Change You or Change Me» και «Why Wouldn’t I».
Παράλληλα, το 2002, ανέλαβε τη μουσική επένδυση (score) της ταινίας «Paper Soldiers» της Roc-A-Fella/Universal Pictures, στην οποία έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ο Kevin Hart και εμφανίστηκε σε cameo ρόλο ο Jay-Z.
Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήρθε το 2007, όταν η παραγωγή του στο «Tell It Like It Is» από το άλμπουμ «Release Therapy» του Ludacris συνέβαλε στη βράβευση του δίσκου με Grammy για το Καλύτερο Rap Άλμπουμ.
Η καριέρα του πήρε μία νέα, καθοριστική τροπή όταν μέσω της συνεργασίας του με τον Καναδό καλλιτέχνη Jellystone το 2003, γνώρισε τον Noah «40» Shebib, τον άνθρωπο που έμελλε να γίνει ο βασικός παραγωγός του Drake και συνιδρυτής της OVO Sound.
«Μου είπε [ο Shebib] ότι χρειαζόταν τη ματιά μου για την κατεύθυνση του Drake. Άκουσα τον Drake και σκέφτηκα αμέσως: “Αυτό το παιδί είναι απίθανο!”», είχε δηλώσει ο Omen στο Billboard.
Αυτή η σύνδεση οδήγησε στην παραγωγή του τραγουδιού «Shut It Down», με τη συμμετοχή του The-Dream, από το πρώτο άλμπουμ του Drake, «Thank Me Later» (2010).
«Χρειαστήκαμε όλη τη νύχτα για να το τελειώσουμε, αλλά το παρουσιάσαμε στον Drake την επόμενη μέρα, που είχε ήδη την ιδέα του τραγουδιού», είχε θυμηθεί ο Omen.
Η συνεργασία του με τον Shebib συνεχίστηκε, μπαίνοντας στον κύκλο της Young Money με την παραγωγή στο «I’m Single» του Lil Wayne.
Το 2013, το όνομά του προστέθηκε σε ένα τα πιο επιδραστικά άλμπουμ της δεκαετίας, όταν συνέθεσε από κοινού το «Mine» της Beyoncé, με τη συμμετοχή του Drake, από το ομώνυμο άλμπουμ της.
Το «Mine»αναγνωρίστηκε από τους κριτικούς ως ένα από τα πιο ξεχωριστά τραγούδια του δίσκου. Η τελευταία του μεγάλη δουλειά ήταν η συμπαραγωγή, και πάλι με τον Noah «40» Shebib, στο «Actin Crazy» του Action Bronson από το άλμπουμ «Mr. Wonderful» (2015).
Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας του, συνεργάστηκε με μία ευρεία γκάμα καλλιτεχνών, όπως οι Mya, Redman, Usher, Kid Cudi και Zolita, αποδεικνύοντας την ευελιξία και το εύρος του ταλέντου του.
Το εστιατόριο Barawine Harlem, όπου επρόκειτο να παίξει μουσική το βράδυ που βρέθηκε νεκρός, τον αποχαιρέτησε με μία συγκινητική ανάρτηση: «Με βαθύ σοκ και θλίψη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του αγαπημένου μας φίλου Omen Sidney Brown. Σκεφτόμαστε την οικογένειά του, τους φίλους του και όλους όσους τον αγαπούσαν».
Ο θάνατος του Sidney «Omen» Brown είναι το τέλος μίας διαδρομής που γεφύρωσε διαφορετικές εποχές της hip-hop, από την κυριαρχία της Roc-A-Fella μέχρι την άνοδο της OVO.
Αν και το όνομά του δεν βρισκόταν πάντα στα φώτα της δημοσιότητας, η επιρροή του ήταν βαθιά, διαμορφώνοντας τον ήχο μερικών από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του 21ου αιώνα.
Όπως τόνισε η αδελφή του, η κληρονομιά του δεν μετριέται μόνο σε βραβεία και πωλήσεις, αλλά και στην αφοσίωσή του να βοηθά την επόμενη γενιά, μία υπενθύμιση ότι η καρδιά της μουσικής βιομηχανίας χτυπά στους αφανείς ήρωες που εργάζονται πίσω από τις κονσόλες.
