Στη νέα του αυτοβιογραφία «Truly», ο Lionel Richie μοιράζεται άγνωστες, εκκεντρικές ιστορίες για τη φιλία του με τον Michael Jackson, ρίχνοντας φως σε μια απρόσμενη, καθημερινή πλευρά του.
Σε μια αποκάλυψη που γκρεμίζει τον μύθο για να αποκαλύψει τον άνθρωπο πίσω από τη λαμπερή περσόνα, ο Lionel Richie μοιράζεται μερικές από τις πιο προσωπικές και απροσδόκητες αναμνήσεις του από τον φίλο και συνεργάτη του, Michael Jackson, στη νέα του αυτοβιογραφία.
Στο βιβλίο του με τίτλο «Truly», ο Lionel Richie ισχυρίζεται ότι ο βασιλιάς της pop ίσως να είχε ορισμένα θέματα υγιεινής στο απόγειο της δόξας του, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στην παράξενη πραγματικότητα της ζωής ενός παγκόσμιου ειδώλου.
Ο Richie περιγράφει την καθημερινότητα του Jackson ως «εκκεντρική», χαρακτηρίζοντάς τον «σαν έναν αφηρημένο καθηγητή αλλά ταυτόχρονα παιδί».
Επίσης, αποκαλύπτει ότι ο αείμνηστος μουσικός παραγωγός Quincy Jones, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Michael Jackson σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, τον πείραζε δίνοντάς του το παρατσούκλι «smelly» (βρωμύλος).
Στο βιβλίο του, ο Lionel Richie γράφει: «Και ο Michael γελούσε, συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε αντιληφθεί το γεγονός ότι δεν είχε αλλάξει ή πλύνει τα ρούχα του για κάνα δυο μέρες… Όλοι έχουμε τις παραξενιές μας».
Ο Richie αποδίδει αυτή την κακή υγιεινή, εν μέρει, στο ακραίο επίπεδο της φήμης του Jackson και εξηγεί ότι ο φίλος του δεν μπορούσε απλά να επισκεφθεί ένα πολυκατάστημα για να αγοράσει ρούχα, καθώς κινδύνευε να τον περικυκλώσει ένα πλήθος θαυμαστών.
Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι όταν ο Jackson έστελνε τα ρούχα του για καθάρισμα, συχνά δεν του επιστρέφονταν ποτέ, καθώς οι άνθρωποι τα κρατούσαν ως ενθύμια λόγω της τεράστιας φήμης του.
«Όλοι κρατούσαν κάτι για σουβενίρ», γράφει. «Απλώς συνήθισε να φοράει τα ίδια παντελόνια μέχρι να γίνουν αφόρετα».
Περιγράφοντας την γκαρνταρόμπα του Jackson, συνεχίζει: «Ήταν σε περιοδεία φορώντας τα περίτεχνα κοστούμια που του έφτιαχναν οι στυλίστες του, ή ήταν με τις πιτζάμες και τις παντόφλες του στο στούντιο, ή με τα ρούχα εξόδου του. Ή ήταν στο σπίτι με κάτι φαρδύ και άνετο για να μπορεί να κάνει πρόβα στις χορευτικές του κινήσεις και να παίζει με το θηριοτροφείο του από κατοικίδια».
Η πιο χαρακτηριστική, ωστόσο, είναι η προσωπική του εμπειρία. «Κάθε φορά που ο Michael ερχόταν να με επισκεφθεί, φορούσε ό,τι να ‘ναι — τζιν και ένα t-shirt. Και το τζιν του είτε του έπεφτε είτε ήταν πολύ κοντό για να θεωρείται καν τζιν και, λοιπόν, μύριζε».
Ο Lionel Richie κορυφώνει την αφήγησή του με ένα αξέχαστο περιστατικό: «Τον πήγα σπίτι, από τους παράδρομους του, και ήταν γλυκός και ευγνώμων. Μόλις επέστρεψα στο σπίτι μου, πέρασα από το σαλόνι και παρατήρησα ότι εκεί, στο χαλί, υπήρχε ένα εσώρουχο του Michael Jackson και το παλιό, άθλιο τζιν του. Απλώς πεταμένα εκεί σαν χτυπημένο ζώο στον δρόμο. Τι άλλο να κάνω παρά να γελάσω; Ο MJ ήταν εδώ», θυμάται.
Πέρα από το αρχικό σοκ της αποκάλυψης, οι αναμνήσεις του Lionel Richie ζωγραφίζουν ένα πορτρέτο βαθιάς φιλίας και κατανόησης. Δεν πρόκειται για μια προσπάθεια απομυθοποίησης, αλλά για μια ειλικρινή κατάθεση που δείχνει την απομόνωση και τις σουρεαλιστικές συνέπειες της παγκόσμιας φήμης.
Στο τέλος, οι αναμνήσεις του δεν μιλούν για κακή υγιεινή, αλλά για έναν άνθρωπο τόσο αποκομμένο από την κανονικότητα, που οι πιο απλές καθημερινές πράξεις είχαν γίνει αδύνατες. Είναι μια τρυφερή ματιά στον εκκεντρικό φίλο πίσω από τον αψεγάδιαστο θρύλο, μια υπενθύμιση ότι ακόμα και οι Βασιλείς, μερικές φορές, είναι απλώς άνθρωποι.
