Ο Γιώργος Σαμπάνης «ένωσε» την Αθήνα γύρω από τη μουσική του.
Μια νύχτα γεμάτη συγκίνηση, πάθος και ατόφια μουσική έζησαν χιλιάδες θεατές στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας, εκεί όπου ο Γιώργος Σαμπάνης έβαλε την πιο δυνατή τελεία στην απόλυτα επιτυχημένη καλοκαιρινή του περιοδεία «Νιώσε Ό,τι Νιώθω».
Ο καλλιτέχνης που εδώ και χρόνια υπογράφει μουσικά τον παλμό μιας ολόκληρης γενιάς, χάρισε μία βραδιά που ήταν πολλά περισσότερα από μία συναυλία: ήταν μία εμπειρία συλλογική, σχεδόν καθαρτική.
Ο Γιώργος Σαμπάνης έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα: δημιούργησε έναν άρρηκτο δεσμό με το κοινό του, ένα συναίσθημα σχεδόν απτό, που πλανιόταν στον αέρα από την πρώτη νότα ως την τελευταία υπόκλιση.
Ο χώρος, παραδοσιακά φιλόξενος στις μεγαλύτερες καλλιτεχνικές στιγμές του καλοκαιριού, μεταμορφώθηκε για μία βραδιά σε τόπο προσωπικής αποκάλυψης.
Ο Γιώργος Σαμπάνης μπήκε στη σκηνή με την ορμή ενός ανθρώπου που έχει πολλά να πει και έναν ανεξάντλητο τρόπο να τα νιώθει – και δεν άφησε καμία στιγμή να πάει χαμένη. Το κοινό δεν ήταν απλώς παρόν, ήταν συνοδοιπόρος, τραγουδώντας κάθε στίχο με την ίδια ένταση που τον ένιωσε και ο ίδιος όταν τον συνέθετε.
Ανάμεσα στις δεκάδες επιτυχίες του που μοιράστηκε με το κοινό, ο Γιώργος Σαμπάνης έκανε και μία ιδιαίτερη μουσική δήλωση με την πρώτη ζωντανή παρουσίαση του νέου του τραγουδιού «Προς Το Παρόν».
Το single, που αποτελεί επανεκτέλεση του τραγουδιού της Αμαρυλλίς –του οποίου τη μουσική έχει υπογράψει ο ίδιος– αποκάλυψε έναν ακόμη, πιο ώριμο ίσως, Σαμπάνη. Έναν δημιουργό που δεν διστάζει να επαναπροσεγγίσει το παρελθόν του με δημιουργική ευθύτητα και ειλικρίνεια.
Και αν τα τραγούδια του δεν αφήνουν σχεδόν ποτέ ασυγκίνητο κανέναν –με εκείνη τη μοναδική γραφή που αγγίζει, σιωπηλά και σταθερά–, αυτό που έκανε τη βραδιά ξεχωριστή ήταν η αίσθηση κοινότητας που χτίστηκε μεταξύ σκηνής και πλατείας.
Άλλωστε, αποτελεί πλέον κοινό μυστικό ότι ο Γιώργος Σαμπάνης είναι ένας μουσικός αφηγητής της ψυχής μας.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν οι μουσικές εκπλήξεις της βραδιάς: η συνύπαρξη με την Παυλίνα Βουλγαράκη, που άνοιξε μουσικά τη συναυλία με την δική της ευαίσθητη ταυτότητα, και με τον Νίκο Μακρόπουλο, ήταν στιγμές που απέδειξαν πως η μουσική βρίσκει πάντα τρόπους να γεφυρώνει δημιουργικές διαδρομές.
Η συνάντηση με τον Νίκο Μακρόπουλο, πέραν της καλλιτεχνικής της αξίας, είχε και ένα δεύτερο επίπεδο: υπήρξε μία πρόγευση την επερχόμενη σύμπραξή τους στο νυχτερινό κέντρο «Βοτανικός», τον ιστορικό χώρο που έχει συνδεθεί απόλυτα με τη νυχτερινή Αθήνα, όπου ο Γιώργος Σαμπάνης επιστρέφει για τέταρτη συνεχόμενη χρόνια.
Η επιτυχία των ζωντανών εμφανίσεων του Γιώργου Σαμπάνη, όπως και της συναυλίας του στο Κατράκειο Θέατρο, είναι ένδειξη μιας βαθύτερης σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό που τον ακολουθεί πιστά.
Η φωνή του –θερμή, άμεση, κάποιες φορές σπαρακτική, πάντα αληθινή– φτάνει κάθε φορά εκεί όπου άλλοι αποτυγχάνουν: στην καρδιά. Συνδέει λέξεις και νότες με τρόπο που δημιουργεί έναν ολόκληρο εσωτερικό κόσμο μέσα στο κοινό. Και σε μία εποχή που η αυθεντικότητα σπανίζει, ο Γιώργος Σαμπάνης μοιάζει να αρνείται πεισματικά να παραδοθεί στο εφήμερο.
Η συναυλία στο Κατράκειο δεν ήταν απλώς ένας αποχαιρετισμός στο καλοκαίρι, ήταν μία υπενθύμιση της δύναμης της μουσικής ως συνεκτικής ύλης μεταξύ ανθρώπων, εποχών, βιωμάτων.
Και ο Γιώργος Σαμπάνης, με το σταθερό του αποτύπωμα στην ελληνική δισκογραφία, αποδεικνύει για ακόμη μία φορά πως η μουσική δεν τελειώνει όταν κλείνουν τα φώτα – συνεχίζει να ακούγεται στις καρδιές όλων όσων ήταν εκεί… και νιώσανε αυτό που νιώθει.
