Η Rosalía βρέθηκε στο επίκεντρο μίας έντονης διαμάχης για την πολιτισμική ταυτότητα, την καλλιτεχνική πρόθεση και τα όρια της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, αναγκάζοντάς την να διευκρινίσει τη θέση της.
Στον ταχύτατο και συχνά ανελέητο κόσμο των social media, μία φράση μπορεί να πυροδοτήσει μία πυρκαγιά. Αυτό ακριβώς συνέβη με τη Rosalía, η οποία βρέθηκε να απαντά σε ένα κύμα έντονης κριτικής, υποστηρίζοντας ότι τα σχόλια που έκανε για τον Bad Bunny και την επιλογή της να τραγουδά σε πολλές γλώσσες «παρερμηνεύτηκαν».
Η διαμάχη που ξέσπασε άγγιξε ευαίσθητες χορδές σχετικά με την ταυτότητα, την εκπροσώπηση και την πολιτισμική οικειοποίηση στη σύγχρονη μουσική.
Η σπίθα που άναψε τη φωτιά ήταν η πρόσφατη εμφάνιση της Ισπανίδας τραγουδίστριας στο podcast «Popcast» των New York Times. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ρωτήθηκε για το νέο της άλμπουμ «Lux», στο οποίο τραγουδά σε περίπου 13 διαφορετικές γλώσσες, και για τις προκλήσεις της επικοινωνίας με ένα παγκόσμιο κοινό.
Οι παρουσιαστές, συγκεκριμένα, έφεραν στο τραπέζι μία προηγούμενη συνέντευξή τους με τον Bad Bunny, όπου τον είχαν ρωτήσει αν ανησυχούσε ποτέ ότι οι ισπανικοί στίχοι του θα μπορούσαν να παρεξηγηθούν ή να μην γίνουν κατανοητοί από το διεθνές κοινό. Η απάντηση του Πορτορικανού καλλιτέχνη ήταν αφοπλιστική και σχεδόν τραγουδιστή: «Δεν με νοιάζει!».
Η Rosalía, από την πλευρά της, έδωσε μία απάντηση που, εκ των υστέρων, αποδείχθηκε η αφορμή της διαμάχης.
«Νομίζω ότι είμαι το αντίθετο του Benito», είπε. «Νομίζω ότι εμένα με νοιάζει. Με νοιάζει τόσο πολύ που σίγουρα θα καταβάλω την προσπάθεια να τραγουδήσω σε μία γλώσσα που δεν είναι η δική μου. Δεν είναι η ζώνη άνεσής μου».
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι η επιλογή της να ενσωματώσει τόσες πολλές γλώσσες στο «Lux» ήταν μία καλλιτεχνική απόφαση, με σκοπό να προσεγγίσει διαφορετικούς ακροατές και να ενθαρρύνει τους πιο περίεργους θαυμαστές να εξερευνήσουν μία γλώσσα που δεν γνωρίζουν. «Υπάρχουν 13 γλώσσες, ελπίζω να υπάρχει κάτι μικρό για τον καθένα, ή ελπίζω να υπάρχουν μεταφράσεις», σημείωσε.
Ωστόσο, αυτά τα σχόλια προκάλεσαν αναταραχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναζωπυρώνοντας μία παλαιότερη κριτική που αφορά τη σχέση της Rosalía, ως Ισπανίδας καλλιτέχνιδας, με τη latin μουσική και τις αφρο-καραϊβικές ρίζες της.
Μια χρήστης του TikTok υποστήριξε με πάθος ότι ο Bad Bunny τραγουδά μόνο στα ισπανικά «επειδή υπερασπίζεται την κουλτούρα του, κάτι με το οποίο δεν μπορείς να ταυτιστείς επειδή, τι; Δεν είσαι Λατίνα, είσαι Ισπανίδα».
Η ίδια χρήστης κατηγόρησε τη Rosalía λέγοντας: «Έχεις επωφεληθεί από τη λατινική κουλτούρα, οπότε θα έπρεπε να μπορείς να την υπερασπιστείς, αλλά δεν μου προκαλεί έκπληξη που απλά λες… “Δεν είναι το τσίρκο μου, δεν είναι οι μαϊμούδες μου”».
Η απάντηση της Rosalía ήρθε άμεσα, με ένα σχόλιο κάτω από το συγκεκριμένο βίντεο, το οποίο έκτοτε φαίνεται να έχει διαγραφεί.
«Γεια, καταλαβαίνω την άποψή σου, αλλά νομίζω ότι έχει παρερμηνευθεί», έγραψε στα ισπανικά και διευκρίνισε ότι «δεν τρέφει τίποτα άλλο παρά αγάπη και σεβασμό για» τον Bad Bunny, τον οποίο αποκάλεσε «σπουδαίο συνάδελφο» και συνεργάτη, σημειώνοντας ότι, γνωρίζοντάς τον, καταλαβαίνει «καλύτερα γιατί κάνει τα πρότζεκτ του με τον τρόπο που τα κάνει».
Στην ίδια απάντηση, πρόσθεσε: «Ήμουν πάντα ευγνώμων στη Λατινική Αμερική γιατί, παρόλο που προέρχομαι από άλλο μέρος, οι Λατίνοι με έχουν υποστηρίξει σε όλη μου την καριέρα και συμπάσχω με αυτό που εξηγείς. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, με λυπεί το γεγονός ότι αυτό παρερμηνεύεται, γιατί δεν ήταν αυτή η πρόθεση».
Το «Lux» αποτελεί το τέταρτο άλμπουμ της Rosalía και την πρώτη της ολοκληρωμένη δουλειά μετά το «Motomami» του 2022. Και για όσους είναι περίεργοι, τελικά στο άλμπουμ χρησιμοποιεί 14 γλώσσες: ισπανικά, καταλανικά, αγγλικά, ιαπωνικά, λατινικά, ιταλικά, γερμανικά, ουκρανικά, αραβικά, σικελικά, γαλλικά, μανδαρινικά, εβραϊκά και πορτογαλικά.
Το περιστατικό αυτό λειτουργεί ως μία μικρογραφία μίας ευρύτερης και πιο περίπλοκης συζήτησης που λαμβάνει χώρα στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κουλτούρα. Αναδεικνύει την λεπτή γραμμή ανάμεσα στην καλλιτεχνική ελευθερία και την πολιτισμική ευαισθησία, και το πώς οι προθέσεις ενός καλλιτέχνη μπορούν να προσκρούσουν σε βαθιά ριζωμένες συζητήσεις για την ταυτότητα και την εκπροσώπηση.
Για τη Rosalía, ήταν μία υπενθύμιση ότι σε μία εποχή που οι λέξεις ταξιδεύουν ταχύτερα από τον ήχο, το πλαίσιο είναι, τελικά, το παν.
